Την
Παρασκευή 12 Οκτώβρη συμπληρώνονται 74 χρόνια από τη μέρα του 1944 που η Αθήνα
απελευθερώθηκε από τους Ναζί.
Η αποχώρησή τους σήμανε το τέλος της φασιστικής και ναζιστικής κατοχής που
κόστισε στη χώρα μας 1,2 εκατομμύρια νεκρούς στο μέτωπο, στα στρατόπεδα
συγκέντρωσης, από πείνα, εκτελέσεις, ολοκαυτώματα, μπλόκα, κακουχίες,
χιλιάδες σακατεμένους και ορφανά. Ενώ, η άνοδος του ναζισμού και του
φασισμού και ο στόχος τους για επικράτηση και έλεγχο όλων των χωρών με το 2ο
παγκόσμιο πόλεμο κόστισαν στην ανθρωπότητα 66 εκατομμύρια νεκρούς,
εκατομμύρια εκτοπισμένους, ανυπολόγιστες καταστροφές.
Η ήττα του
ναζισμού στη χώρα μας με τον ηρωικό αγώνα του λαού και το καθοριστικό ρόλο του
ΕΑΜ και του ΕΛΑΣ υπήρξε καταλυτική για τη συντριβή του φασισμού. Όμως, οι
ντόπιοι συνεργάτες, οι ταγματασφαλίτες και οι δωσίλογοι των
ναζιστών δεν τιμωρήθηκαν και οι πολιτικοί τους απόγονοι 74 χρόνια μετά σηκώνουν
κεφάλι.
Στη χώρα μας και
σε όλη την Ευρώπη το αυγό του φιδιού εκκολάφτηκε και
σηματοδοτείται από την ενίσχυση της φασιστικής επιρροής και των ακροδεξιών
κομμάτων. Δεν βασίζεται μόνο στην ανοχή, τον εφησυχασμό και την άγνοια των
συνεπειών. Αλλά στη διαστρέβλωση της ιστορίας και την επιχείρηση δικαίωσης των
ρατσιστικών, εθνικιστικών, ξενοφοβικών θεωρήσεων. Στην κυρίαρχη πολιτική του
τσακίσματος της εργατικών διεκδικήσεων, της επιβολής καθεστώτων έκτακτης ανάγκης,
της συστηματικής περιστολής των ελευθεριών και δικαιωμάτων, τη συνέργεια
κρατικών μηχανισμών και μιντιαρχών και τη χρηματοδότηση εφοπλιστών και άλλων
βαρόνων της οικονομικής ολιγαρχίας.
Τα αποσπάσματα
θανάτου στις περισσότερες χώρες της Ευρώπης και στη δική μας, έχουν
αναλάβει δράση στοχοποιώντας πρόσφυγες της φτώχειας και του πολέμου, συνδικάτα,
κινήματα, αγωνιστές/τριες, «μη κανονικούς». Ο Παύλος Φύσσας κι ο Σαχζάτ
Λουκμάν, οι Αιγύπτιοι ψαράδες, οι Πακιστανοί εργάτες γης πλήρωσαν πολύ βαριά
τις συνέπειες της πολιτικής νομιμοποίησης και της κοινωνικής ανοχής της δράσης
των ταγμάτων θανάτου.
