Ο υπουργός Εμπορίου της Υγείας κ. Γεωργιάδης αν θέλει να δει ποιος είναι ο πραγματικός συκοφάντης και καταστροφέας του ΕΣΥ δεν έχει παρά να κοιτάξει στον καθρέφτη του

Ο υπουργός Εμπορίου της Υγείας κ. Γεωργιάδης αν θέλει να δει ποιος είναι ο πραγματικός συκοφάντης και καταστροφέας του ΕΣΥ δεν έχει παρά να κοιτάξει στον καθρέφτη του

Πάνος Παπανικολάου, Νευροχειρουργός, ΓΓ ΟΕΝΓΕ, μέλος ΔΣ ΕΙΝΑΠ

Δήλωση 18/8/25

Στις 12/8/2025 ο υπουργός Εμπορίου της Υγείας κ. Γεωργιάδης έκανε δημοσίως μια χυδαία, αήθη και συκοφαντική επίθεση ενάντια στους υγειονομικούς του μεγαλύτερου ογκολογικού νοσοκομείου της χώρας, του ΓΑΟΝΑ «Άγιος Σάββας». Μάλιστα δεν δίστασε να εκτοξεύσει χουντικής έμπνευσης απειλές πως … θα απολύσει τα μέλη της διοίκησης του Συλλόγου Εργαζομένων και γενικά τους «αριστεροκρατούμενους» (δικός του ο χαρακτηρισμός) γιατρούς και λοιπούς υγειονομικούς του νοσοκομείου. Σημειώνεται πως ήταν τόσο μεγάλη η προπαγανδιστική πρεμούρα του κ. Γεωργιάδη που στην σχετική ανάρτηση ψεύδεται ακόμα και για τον … χώρο όπου γίνονται εργασίες διαδίδοντας πως δήθεν «κατασκευάζεται νέο ΤΕΠ» αντί για το αληθές που είναι ανακαίνιση του χώρου των χειρουργείων.

Και όλα αυτά διότι ο Σύλλογος Εργαζομένων ΓΑΟΝΑ «Άγιος Σάββας» για δεύτερη φορά τους τελευταίους δυο μήνες επεσήμανε ανησυχητικά επικίνδυνη διασπορά του μύκητα ασπέργιλλου στους χώρους του νοσοκομείου που μπορεί να προκαλέσει δευτερογενείς νοσοκομειακές λοιμώξεις μοιραίες για ογκολογικούς ανοσοκατεσταλμένους ασθενείς. Οι υγειονομικοί του ΓΑΟΝΑ «Άγιος Σάββας» έχουν αναφέρει δυο τέτοια κρούσματα ασπεργίλλωσης σε ασθενείς του νοσοκομείου που το πρώτο είχε μοιραία κατάληξη. Μετά την πρώτη σχετική επισήμανση που είχε γίνει από τον σύλλογο εργαζομένων στις 2/7/25, κλιμάκιο του ΕΟΔΥ έκανε ελέγχους και εξέδωσε το σχετικό πόρισμα στις 21/7/25 (ΚΠ 14302/ 2025). Ο κ. Γεωργιάδης στην χυδαία και συκοφαντική ανάρτησή του αναφέρει αυτό το πόρισμα της αυτοψίας του ΕΟΔΥ στην ανακοίνωση της διοίκησης που επισυνάπτει (άρα γνωρίζει το πόρισμα το οποίο άλλωστε του έχει κοινοποιηθεί) όμως κουτοπονήρως αποκρύπτει το περιεχόμενο του πορίσματος.

Ε λοιπόν, το πόρισμα αυτό του ΕΟΔΥ είναι πραγματικός «καταπέλτης» που δικαιώνει πλήρως τον Σύλλογο Εργαζομένων. Αναφέρει μετρήσεις σε πολλούς χώρους του νοσοκομείου υψηλών συγκεντρώσεων Aspergillus (fumigatus, flavus και niger) καθώς και κάποιων άλλων επικίνδυνων μυκήτων. Σαφέστατα αποφαίνεται πως «οι εστίες ανάπτυξης μυκήτων είναι δυνητικά συνδεόμενες με κατασκευαστικές εργασίες» και γι' αυτό συνιστά «δημιουργία φραγμών σε κάθε πιθανή έξοδο αέρα από το εργοτάξιο προς τους υπόλοιπους χώρους του νοσοκομείου» υπονοώντας πως κακώς ως τώρα δεν είχε ληφθεί αυτό το μέτρο. Τι θα κάνει λοιπόν ο κ. Γεωργιάδης ; Θα «διαψεύσει» και τον ΕΟΔΥ ; Θα απειλήσει με «απόλυση» ως δήθεν «συκοφάντη» και τον πρόεδρο του ΕΟΔΥ που υπογράφει το πόρισμα της αυτοψίας ;

Είναι εύλογο το ερώτημα γιατί ο κ. Γεωργιάδης διαρκώς επιμένει στην τακτική του χυδαίου ψέματος και της συκοφαντίας με «ισχυρισμούς» που διαψεύδονται εύκολα και που είναι οικουμενικά πλέον καταγέλαστοι (πως δήθεν ενδιαφέρονται για τους ασθενείς ο ίδιος και οι κομματοδιορισμένοι διοικούντες νοσοκομείων και ΥΠΕ που αυτός διόρισε ενώ αντίθετα οι γιατροί και οι λοιποί υγειονομικοί του ΕΣΥ είναι συλλήβδην «αριστεροκρατούμενοι συμμορίτες αντίχριστοι ισλαμιστές σαμποτέρ»). Με δεδομένο πως τον κ. Γεωργιάδη πλέον δεν τον παίρνει στα σοβαρά κανένας σοβαρός υγειονομικός ανεξαρτήτως  κομματικών τοποθετήσεων, είναι πραγματικά εντυπωσιακό το ότι ο κ. Γεωργιάδης συνεχίζει διαρκώς να αμολάει  συκοφαντικές χυδαιότητες και κουτοπόνηρα γκαιμπελίστικα υπονοούμενα. Πως δήθεν οι υγειονομικοί του «Άγιου Σάββα» ψεύδονται για τον ασπέργιλλο (παρά λίγο να μας πει πως επίτηδες τον διέσπειραν οι ίδιοι οι υγειονομικοί του νοσοκομείου). Γενικά πως οι υγειονομικοί του ΕΣΥ δήθεν επίτηδες σαμποτάρουν τους νοσοκομειακούς ανελκυστήρες και επίτηδες εγκλωβίζονται μέσα σε αυτούς μαζί με ασθενείς («Γεννηματάς»), πως σκαρφαλώνουν στις ταράτσες και καταστρέφουν τις συσκευές του κεντρικού κλιματισμού («Ευαγγελισμός»), πως προκαλούν σκόπιμους εμπρησμούς (Τζάνειο), πως οι γιατροί του ΕΣΥ είναι «τεμπέληδες που κωλοβαράνε» (νοσοκομείο Ρόδου) κλπ, κλπ, κλπ …

Η απάντηση είναι απλούστατη. Ο κ. Γεωργιάδης αμολά «μελάνι» επικοινωνιακής αρλουμπολογίας (τακτική σουπιάς) ώστε να συγκαλύπτει αυτά που νομοθετεί και υπογράφει. Το «μελάνι σουπιάς» της τρέχουσας επικοινωνιακής αρλουμπολογίας των ημερών έχει στόχο την συγκάλυψη της νέας ΚΥΑ (Γ2α/οικ.35764, ΦΕΚ 4389/τ.Β'/2025, 11/8/25) που εκδόθηκε ακριβώς μια μέρα πριν την αρλουμπολογία του κ. Γεωργιάδη για τον «Άγιο Σάββα». Σύμφωνα με αυτήν την Κοινή Υπουργική Απόφαση Γεωργιάδη – Πετραλιά ΠΑΡΑΔΙΔΟΝΤΑΙ ΟΙ ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΕΣ ΑΙΘΟΥΣΕΣ ΤΩΝ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΩΝ (και γενικά τα δημόσια νοσοκομεία) ΣΕ ΟΜΑΔΕΣ ΙΔΙΩΤΩΝ ΓΙΑΤΡΩΝ με αλμυρή αμοιβή από την τσέπη των ασθενών. Δηλαδή επιβεβαιώνεται πανηγυρικά πως οι τραγικές ελλείψεις ιατρικού, νοσηλευτικού και λοιπού προσωπικού που έχουν θέσει εκτός λειτουργίας το 35 – 40 % των χειρουργικών αιθουσών ΕΙΝΑΙ ΣΚΟΠΙΜΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ της κυβέρνησης για να παραδώσει αυτούς τους χώρους σε ομάδες χειρουργών συνεργαζόμενων με ιδιώτες μεγαλοκλινικάρχες ώστε ο ασθενής να αναγκάζεται να ξεπουλιέται για να χειρουργηθεί. Επίσης επιβεβαιώνεται πανηγυρικά πως τα περίφημα «έργα» για τα οποία κόπτεται τόσο ο κ. Γεωργιάδης (και τα οποία γίνονται με κοινοτικό χρήμα δηλαδή με ΔΗΜΟΣΙΟ χρήμα) προορίζονται ακριβώς για ιδιωτική χρήση με αλμυρό αντίτιμο από την τσέπη των ασθενών. Ολοκλήρωση της διάλυσης κάθε έννοιας ΕΣΥ και δημόσιας περίθαλψης. Σαράντα χρόνια πίσω. Στην συγκάλυψη αυτής της αθλιότητας στοχεύει το «μελάνι της σουπιάς».

Ο υπουργός Εμπορίου της Υγείας κ. Γεωργιάδης αν θέλει να δει ποιος είναι ο πραγματικός συκοφάντης και καταστροφέας του ΕΣΥ δεν έχει παρά να κοιτάξει στον καθρέφτη του.

--

5000 νεκροί! Οι εγκληματικές πολιτικές εξόντωσης του πληθυσμού είναι εδώ!

 

 Γράφει ο Γιάννης Μαρίνης*

Στα χρόνια της ναζιστικής κατοχής 10.782 κάτοικοι του Πειραιά έχασαν την ζωή τους από την πείνα στο λιμό του χειμώνα ΄41-΄42, την ώρα που οι μαυραγορίτες πλούτιζαν. Διάφοροι γνωστοί μεγαλοεπιχειρηματίες (Λάτσης, Αγγελόπουλος κ.ά.) απέκτησαν μεγάλη περιουσία. Οι συνεργάτες των Γερμανών ναζί και δοσίλογοι του κατοχικού κράτους εδραίωσαν την θέση τους για πολλά χρόνια στην εξουσία, μια και οι περισσότεροι έμειναν ατιμώρητοι. Στον Πειραιά πάνω από χίλιοι κάτοικοι της πόλης δολοφονήθηκαν από τους κατακτητές φασίστες και τους ταγματασφαλίτες. 239 ήταν οι συνολικοί βομβαρδισμοί της πόλης από Ιταλούς, Γερμανούς και «Συμμάχους». 5500 ήταν τα θύματα του πολλαπλού βομβαρδισμού από τους Αγγλοαμερικάνους στις 11-12 Γενάρη του 1944, ενώ οι κατοχικές αρχές κατέγραψαν μόνο 859. Οι περισσότεροι θάνατοι δεν δηλώνονταν από τους συγγενείς των θυμάτων, για να κρατήσουν το δελτίο συσσιτίου. Η πόλη χρειάστηκε δεκαετίες για να ξαναχτιστεί. Με το τέλος των ιμπεριαλιστικών πολέμων δεν σταματάει η επίθεση ενάντια στις ανθρώπινες κοινωνίες. Αντίθετα, η επίθεση αυτή είναι μέρος της καπιταλιστικής ανάπτυξης και επέκτασης.

Για πολλούς αναλυτές δεν υπάρχει ορατή επιστροφή από την καταστροφή των παραγωγικών δυνάμεων τις μέρες της πανδημίας στη χώρα. Η ύφεση ξεπερνά το 10%. Η πτώση του ΑΕΠ μετά την πανδημία θα είναι πολύ μεγαλύτερη από αυτήν των κατεξοχήν μνημονιακών χρόνων. Και ολοένα θα προσομοιάζει προς το ΄60 ή και το ΄50.  Έπεται μεγάλη αύξηση της ανεργίας (ήδη η επίσημη ανεργία έφτασε το 20%, χωρίς τις «αναστολές συμβάσεων») και της ελαστικοποίησης των ήδη αποσαρθρωμένων εργασιακών σχέσεων, νέος γύρος κερδών για το κεφάλαιο σε τοπίο κοινωνικής ισοπέδωσης. Το σίγουρο είναι ότι η σταδιακή εξοικείωση στην μαζική εξόντωση της κοινωνίας κάνει σχεδόν αυτονόητη την αποδοχή των 100 νεκρών την ημέρα από την πανδημία για πάνω από είκοσι μέρες, από ένα μεγάλο τμήμα του πληθυσμού. Οι νεκροί πλησιάζουν τους 5000. Να θυμηθούμε ότι πάνω από 500 άνθρωποι αυτοκτονούσαν στη χώρα τα χρόνια των μνημονίων κάθε χρόνο.

Οι σημερινοί συνεργάτες των ΗΠΑ, ΕΕ, ΟΟΣΑ, ΝΑΤΟ και λοιπά, οι ξεσκονίστρες στα βάθρα της ντόπιας ολιγαρχίας, οι πολιτικοί νάνοι προσπαθούν να μας πείσουν ότι «όλα πάνε καλά, δεν έγινε και τίποτα». Σύσσωμος ο καθεστωτικός πολιτικός κόσμος, με την κυρίαρχη νεύρωση της «ψυχραιμίας και της νηφαλιότητας», με τη νέα «εθνική ομοψυχία», αντιμετωπίζουν την πανδημία περίπου σαν φυσικό φαινόμενο. Αυτό είναι το σημερινό μαζικό έγκλημα σε βάρος του πληθυσμού.

Η «κυβερνώσα αριστερά», που προσπαθεί να κρύψει τις ευθύνες της, όλα αυτά τα χρόνια, για την εξαφάνιση σχεδόν του μαζικού μαχητικού διεκδικητικού κινήματος, σηκώνει στις πλάτες της την κυβέρνηση για τις συστηματικές παραλείψεις (καμία θωράκιση του ΕΣΥ κλπ.), τα υγειονομικά εγκλήματα και συναινεί στον εξωραϊσμό τους. Η καθεστωτική αριστερά, ενώ κλιμακώνονται οι αντιλαϊκές πολιτικές, μετατρέπει τους αγώνες σε συμβολικές «γυμναστικές επιδείξεις», αποδεχόμενη σε δεύτερο χρόνο την κρατική καταστολή, ενισχύοντας την πολυδιάσπαση και την ηττοπάθεια σε βάρος της ενότητας στην βάση, των σωματείων και των αγωνιστών.         Η ιστορία του λαϊκού κινήματος, και μάλιστα σε πολύ πιο δύσκολες συνθήκες, αποδεικνύει ότι οι τακτικές της πειθάρχησης και της υποταγής στις απαγορεύσεις, τα πρόστιμα και την ωμή κρατική καταστολή, είναι πέρα για πέρα καταστροφικές για τα δικαιώματα και τις διεκδικήσεις των εργαζομένων. Είναι τεράστιες οι ευθύνες των κυβερνήσεων και όλων αυτών που διαχειρίζονται εξ ονόματος των εργαζομένων και του πληθυσμού τα δημόσια ζητήματα για την υγεία και τη ζωή. Αλλά και όποιων έχουν αναλάβει αυτάρεσκα τον ισόβιο ρόλο της συνδικαλιστικής γραφειοκρατικής διαμεσολάβησης, καναλιζάροντας τις όποιες κοινωνικές αντιδράσεις. 

Προ των πυλών η πλήρης ιδιωτικοποίηση κοινωνικής ασφάλισης και περίθαλψης

KEN – DRGs: Ο ΣΥΡΙΖΑ σέντραρε, η ΝΔ σκοράρει

Προ των πυλών η πλήρης ιδιωτικοποίηση κοινωνικής ασφάλισης και περίθαλψης

Πάνος Παπανικολάου*

 

Οι νεόκοποι διοικητές νοσοκομείων της κυβέρνησης Μητσοτάκη που μόλις πρόσφατα ανέλαβαν καθήκοντα, ήδη αναγκάζονται να επιδοθούν σε αγώνα δρόμου εν όψει των επικείμενων «εσωτερικών αξιολογήσεων» του «επιτελικού κράτους»: ο υπουργός Υγείας θα αξιολογεί τους διοικητές και ο πρωθυπουργός τον υπουργό.

Ποιο θα είναι το βασικό κριτήριο αυτής της «αξιολόγησης»; Μήπως η καλή λειτουργία των νοσοκομείων όσον αφορά την ποιότητα της παρεχόμενης περίθαλψης; Το πόσες ζωές έσωσε το κάθε νοσοκομείο;

Χάσατε: τουλάχιστον όσον αφορά την επερχόμενη «πρώτη αξιολόγηση» το κριτήριο θα είναι η πλήρης εφαρμογή της διαδικασίας των ΚΕΝ – DRGs. Τι είναι αυτά τα νέα «Κλειστά Ενοποιημένα Νοσήλια» (DRGs); Είναι ένα λογιστικό σύστημα κωδικοποίησης της κοστολόγησης σε χρήμα των ιατρικών πράξεων. Η σχετική υποχρέωση συμμόρφωσης των δημόσιων νοσοκομείων προκύπτει από νομοθεσία της προηγούμενης κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ (ΕΚΠΥ του ΕΟΠΥΥ, ΦΕΚ 4898 τ. Β΄, 1-11-2018). Και γιατί χρειάζεται η ακριβής κοστολόγηση κάθε ιατρικής πράξης, δηλαδή της ίδιας της ιατρικής εργασίας (τα ιατρικά υλικά και τα φάρμακα ανέκαθεν χρεώνονταν εδώ και πολλές δεκαετίες) σε ένα δημόσιο σύστημα περίθαλψης στο οποίο οι γιατροί είναι δημόσιοι λειτουργοί μισθοδοτούμενοι από τον κρατικό προϋπολογισμό με ειδικό μισθολόγιο;

Η σχετική ρητορική των κυβερνήσεων, τόσο της σημερινής όσο και της προηγούμενης, είναι ακριβώς η ίδια: η κοστολόγηση της ιατρικής εργασίας (την οποία μάλιστα πρέπει σύμφωνα με την νομοθεσία που προαναφέρθηκε να την κάνουν οι ίδιοι οι γιατροί, δηλαδή οι ίδιοι οι γιατροί να …«πιστώνουν» στον ασθενή τον κατάλληλο κωδικό χρέωσης) χρειάζεται δήθεν ώστε τα νοσοκομεία να μπορούν να χρηματοδοτούνται «γενναία» από τον ΕΟΠΥΥ. Άλλωστε η λογική του τρέχοντος ΕΚΠΥ του ΕΟΠΥΥ και των προηγούμενων αντίστοιχων νομοθετημάτων είναι ακριβώς αυτή: ο ΕΟΠΥΥ τελείως «ουδέτερα» αντιμετωπίζει ως «ισότιμους παρόχους» τόσο τα δημόσια νοσοκομεία όσο και τις συμβεβλημένες ιδιωτικές κλινικές.

Περί του αμαρτωλού ΚΕΕΛΠΝΟ και των σχετικών δαιμονίων

 

Πάνος Παπανικολάου *

Καμιά αντίρρηση δεν υπάρχει φυσικά για τα περισσότερα από όσα κατήγγειλε πρόσφατα από το βήμα της βουλής ο πρώην αναπληρωτής υπουργός Υγείας κ. Πολάκης. Άλλωστε το εντυπωσιακό «θάψιμο» της είδησης για τις καταγγελίες αυτές από τα περισσότερα ΜΜΕ δεν αποτελεί παρά απτή επιβεβαίωσή τους. Επίσης υπενθυμίζουμε πως για τις αθλιότητες του αμαρτωλού ΚΕΕΛΠΝΟ, οι υγειονομικοί της αντισυστημικής – αντικαπιταλιστικής αριστεράς φωνάζουμε δημόσια από το 2008 όπως ο καθένας μπορεί να διαπιστώσει ρίχνοντας μια ματιά στην ιστοσελίδα της ΑΡΣΙ (arsigr.blogspot.com).
Έχουμε όμως αντίρρηση για όσα ΔΕΝ ΕΙΠΕ ο κ. Πολάκης ούτε τώρα που δεν είναι πια υπουργός. Συγκεκριμένα :
Πέρα από την ανεξέλεγκτη διασπάθιση δημοσίου χρήματος, το άλλο μεγάλο αμάρτημα του αμαρτωλού ΚΕΕΛΠΝΟ είναι το διαχρονικό δουλεμπόριο μαύρης εργασίας των υγειονομικών. Το οποίο – όπως όλες οι παρόμοιες άνομες καταστάσεις σε αυτήν την χώρα – έχει δύο όψεις. Η μία αφορά τους σκλάβους – τους πολλούς – η άλλη αφορά τους ευνοούμενους – τους λίγους. Για τους πολλούς – τους σκλάβους –  μαύρη εργασία με μπλοκάκι σε ΜΕΘ, σε ΚΥ και σε άλλες δημόσιες υγειονομικές δομές. Χωρίς μόνιμη δουλειά, χωρίς δικαιώματα. Για τους λίγους – τους ευνοούμενους – εφευρέθηκαν απίστευτα παραθυράκια «ευκαιριών απασχόλησης και καριέρας» σε συγκεκριμένες πανεπιστημιακές κλινικές μεγάλων νοσοκομείων. Ο κ. Ξανθός και ο κ. Πολάκης (σωστά) μιλούν για την μια πλευρά – αυτή της διασπάθισης δημοσίου χρήματος. Όμως κραυγαλέα αποσιωπούν την άλλη που παραμένει έτσι μονίμως σκοτεινή. Γιατί ; μα απλούστατα γιατί κι αυτοί συνέχισαν ακριβώς τα ίδια που έκαναν οι προκάτοχοί τους όσον αφορά το δουλεμπόριο της μαύρης υγειονομικής εργασίας. Δείτε χαρακτηριστικά :
ΣΚΛΑΒΟΙ. Σε ορισμένα ΚΥ αστικού τύπου (από τα ελάχιστα που υπήρχαν ως το 2018) κάποιοι γιατροί αγόγγυστα επί σειρά ετών πρόσφεραν υπηρεσίες με μπλοκάκι μέσω σύμβασης ΚΕΕΛΠΝΟ. Έ λοιπόν κάποια στιγμή η πολιτεία (επί κ.κ. Ξανθού και Πολάκη) τους πέταξε στα σκουπίδια σαν μεταχειρισμένα χαρτομάντηλα. Παρά το γεγονός πως έγιναν σχετικές παρεμβάσεις από την ΟΕΝΓΕ και προς τον διοικητή του ΚΕΕΛΠΝΟ κ. Ρόζενμπεργκ αλλά και προς τους υπουργούς. Μάλιστα από τους υπουργούς είχε ζητηθεί το αυτονόητο : για αυτούς (τους λίγους αριθμητικά) γιατρούς να ισχύσει ό,τι ακριβώς είχε νομοθετηθεί για τους (πολύ περισσότερους) γιατρούς του πρώην ΙΚΑ – όποιοι το επιθυμούν να ενταχθούν στο ΕΣΥ σε προσωποπαγείς θέσεις πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης ώστε να συνεχίσουν να προσφέρουν στην δημόσια πρωτοβάθμια περίθαλψη. Οι υπουργοί το αρνήθηκαν.

8 Μάρτη – Μέρα Αγώνα και Αξιοπρέπειας για τις Γυναίκες του Κόσμου. Αν η αξιοπρέπεια είχε όνομα θα λεγόταν Σοφία Σωτηράκου

8 Μάρτη – Μέρα Αγώνα και Αξιοπρέπειας για τις Γυναίκες του Κόσμου

Αν η αξιοπρέπεια είχε όνομα θα λεγόταν Σοφία Σωτηράκου 

Κάθε χρόνο τέτοιες μέρες συνηθίζεται να γράφονται ιστορίες ηρωικές και πένθιμες για γυναίκες πρωτοπόρες αγωνίστριες άλλων εποχών ή άλλων χωρών. Επίσης ιστορίες για γυναίκες θύματα της διπλής καταπίεσης και ως γυναίκες και ως εργαζόμενες που έχουν υποστεί την εργοδοτική ή/και την σεξιστική βία. Και πολύ σωστά. Όμως μερικές φορές έτσι περνούν σε δεύτερο και τρίτο πλάνο οι καθημερινές ιστορίες γυναικών που δεν έκαναν ένοπλους ηρωισμούς, που δεν πρωταγωνίστησαν σε μεγαλειώδεις εξεγέρσεις, που δεν έπεσαν θύματα σωματικής βίας αλλά επέμειναν ως το τέλος να μην σκύψουν το κεφάλι στην υποταγή της καθημερινότητας. Να μην  θυσιάσουν την αξιοπρέπειά τους στις σειρήνες του συστήματος που τάζουν προαγωγές και χρήμα με αντάλλαγμα την υπακοή. Να σταθούν όρθιες με κόστος επιστημονικό, επαγγελματικό, οικογενειακό, προσωπικό. Σήμερα λοιπόν θα σας μιλήσω για την Σοφία Σωτηράκου.

Η Σοφία, μια από τις αξιολογότερες και εμπειρότερες νοσοκομειακούς Παιδιάτρους που διαθέτει η χώρα είναι μία από εμάς που πάντα προσπαθήσαμε να υπηρετήσουμε αγόγγυστα την δημόσια περίθαλψη με αυτοθυσία χωρίς ποτέ να αποκομίσουμε προσωπικά οφέλη άνομα ή «νόμιμα». Όμως ως γιατρός του ΕΣΥ είχε την ατυχία να υπηρετεί σε Πανεπιστημιακή Παιδιατρική Κλινική, στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Λάρισας συγκεκριμένα. Ξέρουν και οι πέτρες την ασυδοσία και την διαφθορά μιας συγκεκριμένης μερίδας του πανεπιστημιακού ιατρικού μεγαλοκαθηγητικού κατεστημένου που καταφέρνει να διατηρεί τα σκανδαλώδη φεουδαρχικά της προνόμια με όλες τις κυβερνήσεις. «Νόμιμο» προνόμιο άσκησης ιατρικής στο δημόσιο νοσοκομείο και στο ιδιωτικό ιατρείο / στην ιδιωτική κλινική ταυτόχρονα. «Νόμιμο» προνόμιο να κάνει το πλήρες κουμάντο σε όλες τις κρίσιμες κρατικές αποφάσεις (ιατρική εκπαίδευση ειδικευόμενων, διάρθρωση ειδικοτήτων και εξειδικεύσεων, κρατικές πολιτικές υγείας). «Νόμιμο» προνόμιο να καθορίζει μονομερώς τις διαγνωστικές και θεραπευτικές οδηγίες, δεσμευτικές σχεδόν για όλους τους γιατρούς. Δείτε τι ήταν ο χειρουργός που πιάστηκε πρόσφατα με προσημειωμένο φακελάκι – δείτε ποιοι ήταν στην κορυφή (από άποψη ποσών) στο ΙΑΤΡΙΚΟ pay roll της Novartis σύμφωνα με την σχετική εισαγγελική έρευνα που είχε διαρρεύσει κάποια στιγμή στα ΜΜΕ όμως μετά βολικά εξαφανίστηκε. Έτσι θα καταλάβετε τι εννοώ …

Σχετικά με την πρωτοβουλία του ΠΑΜΕ για τους συμβασιούχους στο δημόσιο

Το «δίκιο του εργάτη» επιβάλλεται με απεργιακούς αγώνες ανατροπής και όχι με προτάσεις τροπολογιών στο κοινοβούλιο

Του Μιχάλη Μιλτσακάκη*

Τις μέρες αυτές εξελίσσεται πανελλαδική πρωτοβουλία των συνδικαλιστικών δυνάμεων του ΠΑΜΕ για το μέτωπο των συμβασιούχων στο δημόσιο, όπου καλούνται σωματεία και ομοσπονδίες να συσπειρωθούν γύρω από ένα πλαίσιο αιτημάτων και ένα απογευματινό συλλαλητήριο στην Αθήνα, την Τρίτη 12 Φεβρουαρίου.

Σε πρώτη ανάγνωση δείχνει μια πολύ θετική πρωτοβουλία που αφορά ένα από τα πιο εκμεταλλευόμενα τμήματα της σύγχρονης εργατικής τάξης, που διαρκώς πληθαίνει και “θεσμοποιείται” στον ευρύτερο δημόσιο τομέα. Ας δούμε όμως ορισμένα ζητήματα:

1) Το κεντρικό αίτημα της κινητοποίησης είναι εξαιρετικά περιορισμένο και αφορά μόνο τη μετατροπή των συμβάσεων Ιδιωτικού Δικαίου Ορισμένου Χρόνου (ΙΔΟΧ), που καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες, σε Ιδιωτικού Δικαίου Αορίστου Χρόνου (ΙΔΑΧ). Δεν ξεχωρίζει, δεν τίθεται καν, ο στόχος για εδώ και τώρα κατάργηση όλων των μορφών ελαστικής εργασίας στο δημόσιο (επικουρικοί, αναπληρωτές, εργαζόμενοι με κοινωφελή προγράμματα – τι κάνουν γι αυτά αλήθεια οι δήμαρχοι του ΚΚΕ; -, εργαζόμενοι με ΕΣΠΑ, εργολαβικοί), μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων, ανατροπή των σφαγιαστικών νέων μεθόδων επιλογής του μόνιμου προσωπικού με το εμπόριο των μεταπτυχιακών και των “προσόντων”, όπως ανέδειξε ο πρόσφατος αγώνας στην εκπαίδευση.

2) Η κινητοποίηση γίνεται για να στηρίξει τροπολογία που κατατίθεται από βουλευτές του ΚΚΕ για κατάργηση συγκεκριμένου σημείου από το άρθρο 103 του υπό αναθεώρηση Συντάγματος. Πιο συγκεκριμένα, στα σωματεία έρχεται πλαίσιο ψηφίσματος που λέει να «Απαλειφθεί από το άρθρο 103 και το σύνολο του Συντάγματος κάθε διάταξη που εμποδίζει ή ακυρώνει τη μετατροπή των συμβάσεων σε αορίστου χρόνου». Είναι φανερό ότι ο κεντρικός άξονας της κινητοποίησης εντάσσεται στην κοινοβουλευτική λογική (και όχι στο «νόμος είναι το δίκιο του εργάτη»). Συναρτά τη μονιμοποίηση των συμβασιούχων με το άρθρο 103 του Συντάγματος και τους περιορισμούς που αυτό θέτει. Σπέρνει αυταπάτες για τη δυνατότητα φιλεργατικής αλλαγής του αστικού συντάγματος – στην εποχή μάλιστα του ολοκληρωτικού καπιταλισμού! – και δεν θέτει ζήτημα ανατροπής του αντεργατικού νομικού οπλοστασίου που γκρεμίζει εργατικές κατακτήσεις αιώνων. Σπέρνει επιπλέον αυταπάτες για τη δυνατότητα προοδευτικής αλλαγής του Συντάγματος από τη σημερινή κοινοβουλευτική πλειοψηφία και τον αστικό διπολισμό που παίρνει όλο και πιο αντιδραστικά χαρακτηριστικά. Στην πραγματικότητα δεν είναι το Σύνταγμα που δεν επιτρέπει την μονιμοποίηση των ελαστικά εργαζόμενων και των συμβασιούχων, αλλά η ίδια η πολιτική επιλογή της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ (όπως και των προηγούμενων κυβερνήσεων ΝΔ-ΠΑΣΟΚ) λόγω αποδοχής της στρατηγικής του ολοκληρωτικού καπιταλισμού και της ΕΕ για υπερεκμετάλλευση της εργατικής τάξης μέσα και από την εργασιακή της αποσταθεροποίηση.

Έξεστιν Συριζαίοις ασχημονείν με γκλίτσα και καλάμι ή κάτι σάπιο υπάρχει στο βασίλειο του ΣΥΡΙΖΑ Πειραιά και τη Διοίκηση

Του Γιώργου Κ. Καββαδία*

Μια ακόμα ανακοίνωση, ένα αντικομμουνιστικό παραλήρημα του ΣΥΡΙΖΑ εκπαιδευτικών Πειραιά με το οποίο επιτίθεται στην ΕΛΜΕ και σε δυνάμεις της Αριστεράς. Κατηγορούν δυνάμεις της Αριστεράς ότι «μετατρέπουν τα σωματεία σε εξαρτήματα των κομματικών τους οργανώσεων», αυτοί που με την ανακοίνωσή τους πιστοποιούν ότι ταυτίζονται με την κυβέρνησή τους και γίνονται άθλιοι απολογητές μιας πολιτικής που έχει οδηγήσει τους εκπαιδευτικούς και τους εργαζόμενους στη φτώχεια, την ανεργία, την κοινωνική εξαθλίωση και δυστυχία.

  

Οι φτωχοί φτωχότεροι το δόγμα των  ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ

Οι μισθολογικές απολαβές των εργαζομένων βούλιαξαν κατά 23 δισ. ευρώ μέσα σε δέκα χρόνια, υπό το βάρος της ανεργίας και των μεγάλων περικοπών στα εισοδήματα των εργαζομένων. Η μέση κύρια σύνταξη έχει πέσει στα 723 ευρώ και είναι η χαμηλότερη σε ΟΛΕΣ τις χώρες της ΟΝΕ! Στην Ελλάδα το 2017 βρίσκονταν αντιμέτωποι με τον κίνδυνο της φτώχειας ή του κοινωνικού αποκλεισμού το 34,8% του πληθυσμού (3,7 εκατ. άνθρωποι), έναντι 28,1% το 2008. Και όλα αυτά από μια υποταγμένη στα κελεύσματα των ξένων ιμπεριαλιστών αριστεροδεξιά συγκυβέρνηση με την πιο μαύρη καμμενοδεξιά που κατηγορεί υπουργούς της για δωροδοκία 50 εκατομμυρίων ευρώ από τον Σόρος. με πράσινους (ΠΑΣΟΚους) και γαλάζιους (ΝΔημοκράτες) υπουργούς.

Δειλοί, άβουλοι υποταγμένοι στους Αμερικανούς φίλους τους!

Διατυμπανίζουν ως κυβερνητικά φερέφωνα ότι «η Ελλάδα έχει πετύχει να είναι χώρα σταθερότητας στη περιοχή». Αυτοί  θεωρούν τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό «στρατηγικό εταίρο και σύμμαχο, τον μοναδικό» και η κυβέρνησή τους υποτάσσεται πλήρως στους Αμερικάνους ιμπεριαλιστές και μετατρέπει τη χώρα σε μια μεγάλη αμερικανική βάση.

– Η βάση της Σούδας είναι αμερικανική ναυτική και αεροπορική βάση, ενώ εξετάζεται η δημιουργία και άλλης βάσης στο Τυμπάκι της Κρήτης, γιατί ακόμη και η αεροναυτική βάση στην ευρύτερη περιοχή των Χανίων δεν επαρκεί.
– Στη Λάρισα πέρα από τη Βάση των drones λειτουργούν τα νατοϊκά Στρατηγεία για την επιτήρηση των βαλκανικών χωρών και στρατηγείο επιφορτισμένο με άλλες αρμοδιότητες.
– Στην Αλεξανδρούπολη μια ακόμα βάση ετοιμάζεται, ενώ πρέπει να αναφέρουμε και την δράση της 71ης Αερομεταφερόμενης Ταξιαρχίας στη Νέα Σάντα στο Κιλκίς.
– Στον κατάλογο των βάσεων – αεροπορικού κυρίως προσανατολισμού – βρίσκονται οι βάσεις της Ανδραβίδας, του Άκτιου κ.α.

Και όλα αυτά από μια κυβέρνηση που υποσχόταν:

«(…) κατάργηση των ξένων στρατιωτικών βάσεων» («Πολιτική Απόφαση» Ιδρυτικού Συνεδρίου ΣΥΡΙΖΑ – Ιούλιος 2013).

«Ντυνάν» και κυβερνητικοί Ιατροπατέρες -Βρωμιά και λάσπη

Γράφει ο Μιχάλης Ρίζος*

Ο κυβερνητικός πρόθυμος (συνδικαλιστής και επικεφαλής της παράταξης του ΣΥΡΙΖΑ στους νοσοκομειακούς γιατρούς) κ. Βαρνάβας,μέσα από την προσωπική του ιστοσελίδα ygeianet και με ένα ανώνυμο λιβελογράφημα με τον τίτλο “Αχαριστία”, επιδίδεται για μια ακόμη φορά στο μόνο αγώνα που ξέρει να κάνει πολύ καλά: την επιχείρηση “λάσπη στον ανεμιστήρα” απέναντι σε αγωνιστές, όπως στον νοσοκομειακό γιατρό και ΓΓ της ΟΕΝΓΕ Πάνο Παπανικολάου.

Είναι γνωστό σε όσους παρακολουθούν τα γεγονότα στο συνδικαλιστικό κίνημα της υγείας, ότι ο πρώην πρόεδρος της ΟΕΝΓΕ, έχει μετατραπεί από το Γενάρη του 2015 σε γραφείο τύπου του Υπουργείου Υγείας, χωρίς να κρατάει ούτε τα στοιχειώδη προσχήματα (τουλάχιστον οι παλιότεροι “κυβερνητικοί” συνδικαλιστές της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, κρατάγανε κάπως διακριτούς ρόλους, και κάνανε μια οριακή αντιπολίτευση στην κυβέρνησή τους). Για τον λόγο αυτόν οι νοσοκομειακοί γιατροί αποδοκίμασαν μαζικά αυτόν και την παράταξή του στο περσινό συνέδριο της ΟΕΝΓΕ. Ωστόσο δεν διστάζει όχι μόνο να συνεχίζει τη στροφή 1800 από αυτά που υποστήριζε πριν τρία χρόνια –αυτό άλλωστε το έχουν πρώτοι διδάξει οι υπουργοί της κυβέρνησής του–, αλλά και να καπηλεύεται την ιδιότητα του εκπροσώπου της ΟΕΝΓΕ στο ΚΕΣΥ, εκφράζοντας τις προσωπικές, φιλοκυβερνητικές του θέσεις ενάντια στους νέους γιατρούς, σε πλήρη αντίθεση με την εκφρασμένη θέληση και τις αποφάσεις των νοσοκομειακών γιατρών.

Πραγματικά δεν θα άξιζε να απαντήσει κανείς σε ανθρώπους – κλακαδόρους της εξουσίας, των μνημονίων και της Ε.Ε., αν ο κ. Βαρνάβας δεν αναφερόταν στην πολύκροτη υπόθεση Ντυνάν, την οποία έζησα προσωπικά ως έμμισθος γιατρός ΜΕΘ στο νοσοκομείο από το 2001 έως το 2010 όντας και συνιδρυτής, μαζί με άλλους πρωτοπόρους μισθωτούς γιατρούς (ανάμεσα στους οποίους και ο Πάνος Παπανικολάου), της ΕΙΝΕΝ (Ένωσης Ιατρών Νοσοκομείου Ερρίκος Ντυνάν) το 2002. Τότε που όλοι πίνανε κρασί στο όνομα του Μαρτίνη, κανείς δεν τολμούσε να τα βάλει μαζί του, και όλοι μας λέγανε (ειδικά οι μεγαλογιατροί!): “τι κάνετε; τρελαθήκατε; δεν βλέπετε τι πλάτες έχει; στον ιδιωτικό τομέα και ειδικά στο Ντυνάν δεν χωράει συνδικαλισμός και απεργίες”. Εμείς προσπαθήσαμε μαζί με το σωματείο εργαζομένων του νοσοκομείου να υπερασπίσουμε τα συμφέροντα των μισθωτών κόντρα στον αυταρχισμό της εργοδοσίας, τις απολύσεις, την καταπάτηση των ΣΣΕ.

Ο κ. Βαρνάβας ανακάλυψε μόνο προσφάτως το Ντυνάν (με τις καταθέσεις Μαρτίνη στην εξεταστική της Βουλής), αφού ως πρόεδρος της ΟΕΝΓΕ στις εποχές της δόξας Μαρτίνη, αρνούνταν επίμονα να υιοθετήσει το αίτημα για ένταξη (και επίταξη) του Ντυνάν στο ΕΣΥ που έβαζε η ΑΡΣΙ και πολλά ταξικά σωματεία. Νομίζει, ο καημένος, ότι με την επιχείρηση “σκανδαλολογία” και το θέατρο “κάθαρσης”, όπως με τον Κοσκωτά το “89, θα ξεχάσει ο κόσμος τη μνημονιακή σφαγή του και την πλήρη παράδοση στους επιχειρηματίες των δημόσιων αγαθών (και) από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ.

Για την ιστορία λοιπόν καταθέτω την ομιλία μου στη ΓΣ των εργαζομένων του Ντυνάν το 2009, που σε γενικές γραμμές έγινε συλλογική απόφαση και είχε δημοσιοποιηθεί την εποχή εκείνη. Τότε που στο γραφείο του “Προέδρου” μπαινοβγαίνανε, χωρίς φυσικά να συγκινηθούν για τα προβλήματα των εργαζομένων, οι διάφοροι παρατρεχάμενοι της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ, του ΛΑΟΣ αλλά και κάποιοι από τον τότε ΣΥΝ (εξέχοντα νομικό σύμβουλο ο Μαρτίνης είχε τότε και τον πρώην πρόεδρο του ΣΥΝ κ. Κωνσταντόπουλο).

………………………………………………………………………………………………………………………………………..

«ΓΙΑ ΤΙΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΣΤΟ ΝΤΥΝΑΝ 
Ή ΑΛΛΙΩΣ: Ο ΕΚΒΙΑΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΚΒΙΑΣΜΟΥ….

Το επικίνδυνο θέατρο του παραλόγου συνεχίζεται για πολλοστή φορά στο νοσοκομείο Ερρίκος Ντυνάν. Τράπεζες, επιχειρηματίες της υγείας, αποτυχημένες διοικήσεις, υπουργεία και κυβερνήσεις κάνουν ότι περνάει από το χέρι τους για να βάλουν ταφόπλακα σε ένα από τα πιο σύγχρονα νοσοκομεία της χώρας. Ένα νοσοκομείο που για κοινωφελές έργο ξεκίνησε και πεδίο μάχης κερδοσκοπικών συμφερόντων κατάντησε…

Ατύχημα στο Άδενδρο: Δολοφόνησαν τρεις αλλά είναι αθώοι

Του Αλέξανδρου Καπακτσή

 

Στο Άδενδρο η γη είναι επίπεδη. Αν βρεις σημείο με ύψος πάνω από ένα μέτρο είναι σίγουρο ότι είναι ανθρώπινη κατασκευή. Τέσσερα ποτάμια στην ευρύτερη περιοχή έκαναν καλά τη δουλειά τους. Τη μετέτρεψαν σε ένα τεράστιο αεροδρόμιο όπου υπάρχουν οι συνθήκες για να αναπτυχθούν εξίσου τεράστιες ταχύτητες.

Στο Άδενδρο ξέρουν από σιδηροδρομικά και άλλα δυστυχήματα. Επί δεκαετίες οι ανισόπεδες διαβάσεις του τρένου θέριζαν κόσμο. Και αν σώθηκαν ακόμη περισσότεροι «από θαύμα» ήταν γιατί τα θαύματα ήταν πολλά και πολλοί είχαν τον δικό τους Άγιο να τους φυλάει ή είχαν τύχη βουνό. Μπορεί να μην υπήρχε τζόκερ για να το κερδίσουν, κέρδιζαν όμως το υπόλοιπο της ζωής τους. Αμέτρητες οι ιστορίες τραγωδίας που ενίοτε μετατρέπονταν, της τύχης συμβοηθούσης, σε κωμωδία.

Στο Άδενδρο, μετά από τον εκσυγχρονισμό της οθωμανικής αυτοκρατορίας «που έφερε το τρένο» ήρθε κάποτε και ο εκσυγχρονισμός του Πασόκ και του Σημίτη. Έτσι, η μοναδική σιδηροδρομική γραμμή 35-40 χιλιομέτρων διπλής κατεύθυνσης της χώρας, που περνάει από το χωριό, δέχθηκε την περιποίηση του εκσυγχρονισμού του ΟΣΕ. Από τα αμέτρητα δις που διατέθηκαν για τον εκσυγχρονισμό του σιδηροδρομικού δικτύου ένα μέρος διατέθηκε και εδώ. Πανηγύρι οι εθνικοί προμηθευτές και οι πάσης φύσεως εργολάβοι. Ηλεκτροκίνηση για υψηλές και οικολογικές μεταφορές, αποκλεισμός της γραμμής για να μην τη διαβαίνουν ζώα και άνθρωποι, κλείσιμο των διαβάσεων και ανισόπεδοι κόμβοι (σε λάθος σημείο ώστε να αποκλειστεί το χωριό αλλά δεν παίζει εδώ ρόλο, απλώς το αναφέρουμε), κατασκευαστικά λάθη ώστε τα υπεδάφια ύδατα να ανέβουν στο ένα μέτρο και με τις βροχές να κινδυνεύουν να βγουν τα σκατά από τους βόθρους στους δρόμους. Φουτουριστικές προσθήκες στον σιδηροδρομικό σταθμό για να μην περνάνε τις γραμμές οι επιβάτες αλλά να περνάνε από πάνω με γέφυρες, με πολλές σκάλες, το ασανσέρ άλλοτε να δουλεύει και άλλοτε όχι, τα πόδια πιο σίγουρα και ας σέρνονται από την κούραση της δουλειάς.

Περί θεματικής εβδομάδας κι άλλων ….δαιμονίων

Γράφουν: Γιώτα Ιωαννίδου, Άννα Μπαχτή 

Μια μικρή ιστορία….

Κάποτε ένας μακρινός βασιλιάς, σε μια όχι μακρινή εποχή, ανακοίνωσε στους υπηκόους του την περικοπή τροφής από το ήδη περιορισμένο καθημερινό συσσίτιο. Οι αυλικοί του υπερθεμάτιζαν υπέρ της πρωτοποριακής μεθόδου να ανακοινώσει αυτή του την απόφαση μέσω της αναγγελλίας μιας θεματικής ημέρας για την υγιεινή διατροφή, για όλο τον πληθυσμό. Στη διάρκεια αυτής της ημέρας ειδικοί επιστήμονες και οργανισμοί θα συζητούσαν με το λαό για τις διατροφικές του συνήθειες, σε συνάρτηση με την αειφόρο ανάπτυξη και την περιβαλλοντική ισορροπία, με βιωματικό τρόπο. Οι επιστήμονες της βασιλικής αυλής εξήραν τη βασιλική πρωτοβουλία, για την καινοτομία της και το περιθώριο αυτενέργειας που άφηνε για την εφαρμογή της σε ομάδες πολιτών… Ορισμένοι προκαθήμενοι της Εκκλησίας απαίτησαν από το βασιλιά να μην ανακατεύει τα ζητήματα διατροφής με τον άγιο χαρακτήρα της θρησκευτικής νηστείας και δημιουργεί συγχύσεις διατροφικής ταυτότητας και ζητούσαν απαλλαγή από τη συμμετοχή στη συζήτηση. Ο σύλλογος των χορτοφάγων χαιρέτησε την πρωτοβουλία της βασιλικής κυβέρνησης και θεώρησε ότι ανοίγει το δρόμο για τον αυτοκαθορισμό των διατροφικών συνηθειών και την ελεύθερη επιλογή τρόπου διατροφής. Ένας δάσκαλος που υποστηρίζει την ανάγκη της υγιεινής διατροφής χρόνια τώρα, τόλμησε να ρωτήσει δειλά, πώς μπορεί να μάθει σε κάποιο πεινασμένο διατροφικές συνήθειες, κατηγορήθηκε πάραυτα για διατροφοβία, αρνητισμό και έλλειψη διάθεσης ξεβολέματος. Ακόμη και αντιφρονούντες στο βασιλικό καθεστώς έβαλαν το δασκαλάκο στη θέση του, φωνάζοντας: «μιλάς εσύ που όφειλες να παίρνεις τέτοιες πρωτοβουλίες μόνος σου και πριν το βασιλιά»; Κατόπιν έθεσαν εαυτόν στην υπηρεσία του βασιλικού σχεδίου, πυκνώνοντας τους καταλόγους των ειδικών. Ήταν ευκαιρία να διατυπώσουν στο λαό τις διαφωνίες τους επί του διατροφικού ζητήματος.

Και η περικοπή τροφής εφαρμοζόταν σταθερά, αφήνοντας πίσω της όλο και περισσότερους πεινασμένους χωρίς όμως σχεδόν κανείς να συζητά για αυτούς, αφού ήταν πεισμένοι ότι αυτό ήταν ένα αναπόφευκτο φαινόμενο…

Ας έρθουμε όμως στο κοντινό σήμερα

Ποιο είναι το ερώτημα που βάζει και που το απαντά η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ με την περίφημη Θεματική Εβδομάδα στα γυμνάσια; Και στη θέση ποιων παλιότερων αντιμετωπίσεων μπαίνει αυτή;

Θεωρητικά ο σκοπός της Θεματικής Βδομάδας είναι να εμπλακούν οι μαθητές με τα σοβαρά ζητήματα της διατροφής, των εξαρτήσεων και των φύλων. Και αυτό μέσα από τα περιεχόμενα, την παιδαγωγική διαδικασία της εκπαίδευσης, την κοινωνική υποστήριξη και τα κατάλληλα εργαλεία και μεθόδους. Έτσι, υποτίθεται ότι θα διερευνήσουν, θα καταλάβουν, θα απορρίψουν νοοτροπίες και στερεότυπα, θα ανιχνεύσουν και θα διαμορφώσουν αντίληψη, συνείδηση και επιλογές.

Μετά την παρέλαση των «θα», ας προσγειωθούμε.

Η ουσία του μέτρου της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ περιορίζεται στο να δοθούν κάποιες πληροφορίες και ερεθίσματα σε αυτά τα ζητήματα και τίποτα περισσότερο. Και αυτό στο περιθώριο της εκπαιδευτικής διαδικασίας, καθώς οι αντίστοιχες θεματολογίες θα αφαιρεθούν από τα διδακτικά αντικείμενα, θα μειωθούν τα εποπτικά μέσα διδασκαλίας τους και θα αφαιρεθεί η δυνατότητα χρήσης ωρών από το κανονικό διδακτικό ωράριο των καθηγητών γι’ αυτά.

Αλχημείες με τους μαθητές και τους εκπαιδευτικούς: Οι Εκθέσεις του ΟΟΣΑ ως εργαλείο απορρύθμισης της Ελληνικής Εκπαίδευσης

Του Χρήστου Κάτσικα

Στην πρώτη συνάντηση των δύο Εκπαιδευτικών Ομοσπονδιών, ΟΛΜΕ – ΔΟΕ, με το νέο υπουργό Παιδείας κ. Γαβρόγλου, την Πέμπτη 1 Δεκέμβρη, η συζήτηση δεν είχε μισόλογα και περιστροφές, φτιασιδώματα και διγλωσσίες. Ο υπουργός Παιδείας δήλωσε ορθά – κοφτά πως τα πρόσωπα μπορεί να άλλαξαν, αλλά η πολιτική έχει συνέχεια.

Από την πρώτη στιγμή, μάλιστα, φρόντισε να ξεκαθαρίσει πως οι όποιες κινήσεις και αποφάσεις του υπουργείου, υπαγορεύονται πρώτα και κύρια από τις μνημονιακές υποχρεώσεις της χώρας, καθώς και από τις επιταγές της ΕΕ και του ΟΟΣΑ. Και στα πλαίσια αυτά έκανε λόγο για το λεγόμενο “τριετές σχέδιο” για την εκπαίδευση, το οποίο όμως δεν παρουσίασε, με το αιτιολογικό πως “βρίσκεται σε καθεστώς διαπραγμάτευσης με τον ΟΟΣΑ”!

Ο υπουργός Παιδείας, παράλληλα, ξεδιαλύνοντας κάθε είδους προηγούμενες κυβερνητικές αυταπάτες και πλάνες, υπογράμμισε πως οι περίφημοι 20.000 διορισμοί μονίμων εκπαιδευτικών αποτελούν οριστικό παρελθόν.

Η αναλογία μαθητών προς εκπαιδευτικούς στην Ελλάδα και διεθνώς

Ας δούμε, όμως τώρα με ποιον τρόπο χρησιμοποιούν οι Εκθέσεις του ΟΟΣΑ τα στατιστικά στοιχεία για να επιβάλλουν στην ελληνική εκπαίδευση τις περικοπές εκπαιδευτικών.

Μέσω της αναλογίας μαθητών προς εκπαιδευτικούς έχει υποστηριχθεί ότι στη χώρα μας υπάρχει ένας υπερπληθυσμός εκπαιδευτικών σε σχέση με το μέγεθος του μαθητικού δυναμικού, προκειμένου να δικαιολογηθούν έτσι μέτρα που οδηγούν σε περικοπές προσωπικού. Η προσεκτικότερη μελέτη των σχετικών δεδομένων απέδειξε ότι ο «υπερπληθυσμός» εκπαιδευτικών οφείλεται στην, εσκεμμένη ή όχι, συστηματική υποεκτίμηση της ελληνικής αναλογίας μαθητών προς εκπαιδευτικούς από τον ΟΟΣΑ.

Όπως αποδεικνύει έρευνα του εκπαιδευτικού ερευνητή Γιάννη Βαρδαλαχάκη, η οποία παρουσιάστηκε στο πρόσφατο εκπαιδευτικό συνέδριο του Κέντρου Μελέτης και Τεκμηρίωσης (ΚΕΜΕΤΕ) της ΟΛΜΕ, η χρήση δεδομένων προερχόμενων από το πληροφοριακό σύστημα myschool έδειξε ότι σε κάθε Έλληνα εκπαιδευτικό αντιστοιχούσαν 11,1 μαθητές, πολλοί περισσότεροι από τους 7,7 που εκτιμά ο ΟΟΣΑ και ταυτόχρονα πολύ κοντά στον ευρωπαϊκό μέσο όρο (11,9) παρά την ιδιαίτερη γεωγραφική μορφολογία της χώρας και παρά την ουσιαστική ανυπαρξία οποιουδήποτε επικουρικού προσωπικού (εκπαιδευτικού ή ειδικού επιστημονική προσωπικού, γραμματειακής υποστήριξης, κ.α.).

Τι αποκαλύπτει η έρευνα του Γιάννη Βαρδαλαχάκη:

Η Ελλάδα, σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ, εμφανίζει πολύ χαμηλότερη από τον διεθνή μέσο όρο αναλογία μαθητών προς εκπαιδευτικούς (στο εξής ΑΜΕ). Το συγκεκριμένο εύρημα έχει αξιοποιηθεί πολλαπλώς για να αιτιολογηθούν οι αντιεκπαιδευτικές πολιτικές των τελευταίων ετών (αυξήσεις ωραρίου, περικοπές μαθημάτων από το ωρολόγιο πρόγραμμα, συγχωνεύσεις και καταργήσεις τμημάτων, τομέων και σχολικών μονάδων). Ωστόσο, μία προσεκτικότερη εξέταση όσων παραθέτει ο ΟΟΣΑ στις εκθέσεις του εγείρει σοβαρό ζήτημα αξιοπιστίας, καθώς:

• Στην έκθεση του 2009 έχει γίνει λάθος υπολογισμός κατά την μετατροπή των εκπαιδευτικών μερικής απασχόλησης σε Ισοδύναμα Πλήρους Απασχόλησης, οδηγώντας σε υποεκτίμηση του ελληνικού δείκτη.
• Το 2013 και το 2014  η τιμή της ΑΜΕ εμφανίζεται σε μεγάλο βαθμό αμετάβλητη παρά τη ραγδαία μείωση του εκπαιδευτικού δυναμικού την ίδια περίοδο.
• Τα στοιχεία που παραθέτει ο ΟΟΣΑ στην έκθεση του 2015 εμφανίζουν εσωτερική ασυνέπεια, καθώς η εκτιμώμενη τιμή της ΑΜΕ για την Κατώτερη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση (7,4) δεν συμβαδίζει με τα δεδομένα σχετικά με το μέσο μέγεθος της σχολικής τάξης (22 μαθητές) και τον ετήσιο χρόνο διδασκαλίας εκπαιδευτικών.
• Υπάρχουν σημαντικές αποκλίσεις ανάμεσα στα στοιχεία που χρησιμοποιεί ο ΟΟΣΑ για τον υπολογισμό της ΑΜΕ και σε αυτά που συλλέγει η ΕΛΣΤΑΤ από τις σχολικές μονάδες κατά την έναρξη και τη λήξη του σχολικού έτους.
• Η επανεκτίμηση της ελληνικής ΑΜΕ με τη χρήση στοιχείων από το πληροφοριακό σύστημα myschool, επιβεβαιώνει την υπόθεση ότι ο ελληνικός δείκτης εμφανίζεται σημαντικά και συστηματικά υποεκτιμημένος στις εκθέσεις του ΟΟΣΑ.

    Με βάση τα παραπλανητικά στοιχεία του ΟΟΣΑ εξάγεται εύκολα το συμπέρασμα ότι «οι λίγες ώρες που διδάσκουν ετησίως οι Έλληνες εκπαιδευτικοί σε συνδυασμό με τα μικρά τμήματα των ελληνικών σχολείων επιβαρύνουν τον κρατικό προϋπολογισμό σχεδόν κατά 1.500$ ανά μαθητή ετησίως. Τα μέτρα «εξορθολογισμού» που προτείνονται περιλαμβάνουν:

• καταργήσεις και συγχωνεύσεις των μικρότερων σχολικών μονάδων, ώστε ο ελάχιστος αριθμός των μαθητών να φτάνει τους 75 στα Δημοτικά, τους 150 στα Γυμνάσια και τους 250 στα Λύκεια,
• αύξηση του ανώτατου ορίου μαθητών στους 30 ανά τμήμα,
• αύξηση του εβδομαδιαίου ωραρίου διδασκαλίας στις 22 ώρες χωρίς καμία μείωση ανάλογα με τα έτη υπηρεσίας.

Αναλογία Μαθητών προς Εκπαιδευτικούς Δημόσια Σχολεία Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης
Βαθμίδα	Χώρα	2006 (2004)	2007 (2005)	2008 (2006)	2009 (2007)	2010 (2008)	2011 (2009)	2012 (2010)	2013 (2011)	2014 (2012)	2015 (2013)	2016 (2014)
Κατώτερη Δ.Ε.	Ελλάδα	8,2	7,9	8,1	7,6	-	-	-	-	-	7,4	7,9
	Ε.Ε.	11,9	11,9	11,7	11,4	11,5	11,3	11,4	11	11,1	11,7	11
	ΟΟΣΑ	13,8	13,8	13,5	13,3	13,8	13,5	13,5	13,2	13,2	13,6	13
Ανώτερη Δ.Ε.	Ελλάδα	8,5	8,9	8,4	7,4	-	-	-	-	-	8,1	-
	Ε.Ε.	11,6	11,9	11,6	11,5	11,9	12,2	12,1	12,3	12,1	12,4	12,6
	ΟΟΣΑ	13	13,2	12,8	12,8	13,7	13,6	13,7	13,9	13,5	13,6	13,3
Σύνολο Δ.Ε.	Ελλάδα	8,4	8,4	8,2	7,5	-	-	-	-	-	7,7	-
	Ε.Ε.	11,7	11,9	11,7	11,4	12	12,1	12,1	11,8	11,7	12,1	11,9
	ΟΟΣΑ	13,4	13,5	13,2	13	13,8	13,7	13,8	13,6	13,4	13,7	13,3
Πηγές: OECD (2006, 2007, 2008, 2009, 2010, 2011, 2012, 2013, 2014, 2015, 2016) Σημειώσεις: 1. Οι χρονολογίες εκτός παρενθέσεως αναφέρονται στο έτος έκδοσης της έκθεσης, ενώ οι χρονολογίες εντός παρενθέσεως αναφέρονται στο έτος του οποίου τα στοιχεία χρησιμοποιούνται. Για παράδειγμα, στην έκθεση «η εκπαίδευση με μία ματιά» του 2006 χρησιμοποιούνται στοιχεία από τη λήξη του σχολικού έτους 2003-2004.

ΑΝΤΙΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΕΣ ΕΚΘΕΣΕΙΣ ΠΕΡΙΚΟΠΩΝ

 Ωστόσο, ακόμη κι αν κανείς παραβλέψει την αναξιοπιστία των αναφερομένων στις εκθέσεις του ΟΟΣΑ, θα πρέπει να επισημάνουμε ότι αυτές, όσο και αν επιχειρούν να εμφανιστούν ως «τεχνοκρατικές» - και κατ’ επέκταση πολιτικά ουδέτερες, διαπερνώνται σαφώς από μία ιδεολογική αντίληψη που δεν αντιμετωπίζει την εκπαίδευση ως δημόσιο αγαθό αλλά ως ένα «ιδιαίτερο» εμπόρευμα κατά την παραγωγή του οποίου τα πάντα είναι ποσοτικοποιήσιμα και αξιολογήσιμα σε όρους οικονομικής αποδοτικότητας. Για παράδειγμα, το μισθολογικό κόστος ανά μαθητή αντιμετωπίζεται κατ’ αναλογία του μισθολογικού κόστους που απαιτείται για την παραγωγή οποιουδήποτε εμπορεύματος, το οποίο οφείλει μάλιστα να συγκλίνει με το «διεθνή ανταγωνισμό», με το μέσο όρο δηλαδή των υπόλοιπων χωρών του ΟΟΣΑ ή της ΕΕ, ανεξαρτήτως των ιδιαίτερων συνθηκών κάθε χώρας (δομή εκπαιδευτικών συστημάτων, γεωγραφικό ανάγλυφο, πολιτισμικές διαφορές, ύπαρξη μειονοτικών και άλλων πληθυσμιακών ομάδων που απαιτούν πρόσθετη στήριξη, κ.α.).

Εδώ επιχειρείται να αντιστραφεί μία αδιαμφισβήτητη πραγματικότητα, αντιληπτή από οποιονδήποτε έχει περάσει ακόμα και ελάχιστες ώρες μέσα σε μία σχολική αίθουσα, χωρίς μάλιστα να παρατίθεται οποιαδήποτε βιβλιογραφική αναφορά που να τεκμηριώνει την υποτιθέμενη «ασθενή σύνδεση» μεταξύ μεγέθους τμήματος και μαθητικής επίδοσης. Αρκεί, όπως βλέπουμε, ο «ευγενής σκοπός» της συγχώνευσης των τμημάτων και της εξοικονόμησης προσωπικού για να καθαγιαστεί ακόμα και η πιο εξόφθαλμη αντιεπιστημονική παρέκβαση.

           Στο σημείο αυτό, παράλληλα, θα πρέπει να λάβουμε υπόψη μας δύο σημαντικές παραμέτρους που διαφοροποιούν το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα από τα υπόλοιπα ευρωπαϊκά. Η πρώτη αφορά την ανυπαρξία βοηθητικού προσωπικού, καθώς σύμφωνα με τα τελευταία διαθέσιμα στοιχεία, ανά 1.000 μαθητές στην ελληνική Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση αντιστοιχούσαν μόλις 0,4 βοηθοί διδασκόντων, 1,4 διοικητικοί έναντι 3, 10 και 15,4 αντίστοιχα, του ευρωπαϊκού μέσου όρου. Εύλογα μπορούμε να συμπεράνουμε ότι, αν ληφθεί υπόψη το σύνολο του απαραίτητου προσωπικού, τότε το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα πιθανότατα λειτουργεί εδώ και καιρό με σημαντικά λιγότερο (και πολύ χαμηλότερα αμειβόμενο) προσωπικό σε σχέση με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, παρά τις γεωγραφικές ιδιαιτερότητες της χώρας. Οι τελευταίες αποτελούν την δεύτερη παράμετρο, η οποία οφείλει να σταθμίζεται, προτού προχωρήσουμε σε οποιαδήποτε ευθεία αριθμητική σύγκριση. Η ιδιαίτερη γεωγραφική μορφολογία της Ελλάδας, με το 80% της χώρας να χαρακτηρίζεται ως ορεινό και τα 165 κατοικημένα νησιά, η οποία δεν είναι συγκρίσιμη με καμία άλλη χώρα της ΕΕ, επιβάλλει τη διατήρηση σχολικών μονάδων με μικρό αριθμό μαθητών.

ΠΗΓΗ: alfavita.gr