Στο
κόκκινο βρέθηκε στις αρχές της σχολικής χρονιάς, η λειτουργία του 1/3 των
σχολικών μονάδων σε όλη τη χώρα, λόγω έλλειψης προσωπικού καθαριότητας. Οι
σχολικές μονάδες που την καθαριότητά τους αναλαμβάνουν εργαζόμενοι με συμβάσεις, ήταν χωρίς προσωπικό καθαριότητας ως τις
17/9. Τότε εκδόθηκε η ΚΥΑ που καθόριζε τις νέες συμβάσεις. Μάλιστα, το ποσό που
καθορίστηκε για το έτος 2015-2016 είναι κατά 10% μειωμένο, που σημαίνει ότι το
κράτος αποφάσισε μείωση της αποζημίωσης των καθαριστριών κατά 10% ή μείωση του
χρόνου εργασίας τους κατά 10% (δηλαδή να δουλέψουν 9 μήνες αντί για 10) και τον
τελευταίο μήνα τα σχολεία να μείνουν βρώμικα.
Οι
καθαρίστριες λοιπόν, δικαιούνται να προσληφθούν νόμιμα μετά τις 17/9. Μέχρι
τότε τα σχολεία θα παρέμεναν βρώμικα και, αν συνέβαινε αυτό, οι κίνδυνοι για
την υγεία των μαθητών θα ήταν τεράστια.
Για
να μην πάρει εκρηκτικές διαστάσεις το ζήτημα, και ξεσηκωθεί θύελλα αντιδράσεων,
το κράτος παρέβηκε όλο το εργατικό δίκαιο και τη νομοθεσία που το ίδιο έχει
ψηφίσει. Έτσι:
Το κράτος επί 17 ημέρες
κρατούσε ανασφάλιστες και απλήρωτες τις εργαζόμενες
Πολλές
καθαρίστριες, κάτω από έμμεσους εκβιασμούς, από υποσχέσεις, από νουθεσίες κι
από έλλειψη συλλογικής οργάνωσης, μετά από προτροπές των Δήμων και των Σχολικών
Επιτροπών, πήγαν από τη 1/9 στις σχολικές μονάδες και έπιασαν δουλειά. Δηλαδή,
στα σχολεία αυτά δούλευε προσωπικό που δεν είχε προσληφθεί και δεν ήταν ασφαλισμένο.
Το προσωπικό καθαριότητας,
εν γνώσει και με προτροπή Δήμων και Σχολικών Επιτροπών βρισκόταν στο ταμείο
ανεργίας
Από
φόβο μήπως συμβεί κάποιο ατύχημα και έχουν «τραβήγματα» με το νόμο, οι Δήμοι
και οι Σχολικές Επιτροπές παρότρυναν το προσωπικό καθαριότητας, να μη κόψει το
επίδομα ανεργίας ώστε να έχει τουλάχιστον περίθαλψη.
Η επιθεώρηση εργασίας
γιατί δεν παρενέβη αφού οι ανακοινώσεις των σωματείων είχαν δημοσιοποιήσει το
ζήτημα;
Να συμπληρώσουμε επίσης,
ότι ποτέ ως τώρα δεν έχει εξασφαλιστεί η σταθερή πληρωμή των δεδουλευμένων των
καθαριστριών. Πληρώνονται με πολύμηνη καθυστέρηση, (τώρα έχουν πληρωθεί ως το
Μάρτιο του 2015) και μάλιστα όχι από τον αρμόδιο φορέα πληρωμής τους, αλλά από
χρήματα για τις λειτουργικές ανάγκες των σχολείων.