Η ΔΑΣ στην ΑΔΕΔΥ για ακόμη μια φορά βαφτίζει το κρέας ψάρι και τη διαχείριση που κάνει, αγωνιστική κλιμάκωση - Σχόλιο για τη νέα επίθεση στις Παρεμβάσεις

ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ –ΚΙΝΗΣΕΙΣ –ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ στο ΔΗΜΟΣΙΟ

http://paremvaseisdimosiou.blogspot.gr/ dimosio.paremvasis@gmail.com

4/3/26

Σχόλιο για τη νέα επίθεση της ΔΑΣ στις Παρεμβάσεις.

Η ΔΑΣ στην ΑΔΕΔΥ για ακόμη μια φορά βαφτίζει το κρέας ψάρι και τη διαχείριση που κάνει, αγωνιστική κλιμάκωση

Η ΔΑΣ στην ΑΔΕΔΥ, με ειδική ανακοίνωσή της, μιλάει για πιρουέτες των Παρεμβάσεων επειδή δεν ψήφισαν την απεργία που πρότεινε για 31 Μαρτίου, τη στιγμή που η κυβίστιση είναι πια η τακτική της. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η αλλαγή στάσης για τη συγκρότηση της ΕΕ της ΑΔΕΔΥ, όπου μέχρι πέρυσι έλεγε πως δεν μπαίνει στα προεδρεία των τριτοβάθμιων με τις δυνάμεις του κυνερνητικού συνδικαλισμού και φέτος που είναι πρώτη δύναμη διεκδικεί τον πρόεδρο στην ΑΔΕΔΥ.

Το πιο εξωφρενικό όμως είναι πως βαφτίζει κλιμάκωση της πάλης των εργαζομένων την 24ωρη που πρότεινε για λίγο πριν το Πάσχα, στις 31 Μαρτίου. Η ημερομηνία που έβαλε η ΔΑΣ δεν είναι τυχαία γι’ αυτό άλλωστε και δεν μπήκε σε καμία συζήτηση για την μετατόπισή της. Τρεις μέρες πριν μπούμε στη βδομάδα του Πάσχα αφυδατώνει τη δύναμη της. Δε χρειάζεται πολύ φαντασία γι’ αυτό! Κατατέθηκε όμως, με σκοπιμότητα ώστε να μην αφήνει περιθώριο νέων ΓΣ και μαζικών διαδικασιών στα σωματεία (λόγω Πάσχα) και επιβεβαιώνει την εκτίμηση μας για τη γραμμή τους με ασύνδετες 24ωρες χωρίς σχέδιο κλιμάκωσης, που είναι η πεπατημένη κι απολύτως χρεοκοπημένη γραμμή ΓΣΕΕ ΑΔΕΔΥ κι εξυπηρετεί μόνο προεκλογικές επικοινωνιακές σκοπιμότητες. Γι’ αυτό άλλωστε, η ΔΑΣ δεν καταθέτει ανάλογη πρόταση στον ιδιωτικό τομέα, τα Εργατικά Κέντρα και τα συνδικάτα. Εν τω μεταξύ, η προηγούμενη απεργία είχε γίνει λίγο πριν τα Χριστούγεννα, 16 Δεκεμβρίου, η οποία θα μπορούσε να έχει μια αξία αν είχε ενώσει σε μεγάλη συγκέντρωση τους εργαζόμενους στο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα και τους αγρότες των μπλόκων όπως είχαμε προτείνει ως Παρεμβάσεις. Αλλά η ΔΑΣ επέλεξε να μην γίνει ούτε καν απεργιακή συγκέντρωση και να γίνουν επισκέψεις στα μπλόκα. Είναι χαρακτηριστικό ότι δεν επιδίωξαν συντονισμό με τους αγρότες όσο ήταν στα μπλόκα. Αντί να υπάρξει ένα κοινό απεργιακό συλλαλητήριο στην Αθήνα εκείνο το διάστημα, οι αγρότες ήρθαν στην Αθήνα όταν τα μπλόκα τελείωσαν. Αλλά και με τα Τέμπη αρνήθηκαν την πρόταση μας να βγει απεργία στις 27 και 28 Φλεβάρη ώστε να ενοποιηθεί ο αγώνας για δικαίωση με την πάλη κατά των ιδιωτικοποιήσεων, των διώξεων και της φτωχοποίησης των εργαζομένων. Μάλιστα στο Γενικό Συμβούλιο η ΔΑΣ ψήφισε μαζί με τη ΔΑΚΕ, τη ΔΗΣΥΠ - (ΠΑΣΚΕ), την ΕΑΕΚ και την Ανατροπή για απεργία σε απροσδιόριστο χρόνο ( συγκεκριμένα η απόφαση τους αναφέρει : Εξουσιοδότηση της Εκτελεστικής Επιτροπής για χρονικό προσδιορισμό απεργιακής κλιμάκωσης της πάλης των δημοσίων υπαλλήλων το επόμενο διάστημα,). Έτσι λοιπόν ο μεγάλος αγώνας που προτείνει η ΔΑΣ ενάντια στην κυβέρνηση και το κεφάλαιο, όπως λέει, περιλαμβάνει μια 24ωρη πριν τα Χριστούγεννα και μια πριν το Πάσχα και μάλιστα χωρίς να μπει και ο ιδιωτικός τομέας στην απεργία.

Μην ξεχάσουμε πως μεγάλο αγώνα η ΔΑΣ θεώρησε και τη στάση εργασίας νόμο στην Αττική για τον 13ο και 14ο μισθό !!!

Οι Παρεμβάσεις πρότειναν ένα συνολικό απεργιακό σχέδιο σύγκρουσης για τον μισθό, τη Συνταγματική αναθεώρηση, την ιδιωτικοποίηση και εμπορευματοποίηση στα κοινά αγαθά, την αξιολόγηση, τις διώξεις, τον πειθαρχικό νόμο και τον πόλεμο, με 48ωρη στις 18 και 19 Μαρτίου μαζί με τις απεργίες στην υγεία και συνελεύσεις μετά για κλιμάκωση . 

Για να έχουν αποτέλεσμα οι αγώνες των εργαζομένων πρέπει να είναι πολιτικά επικίνδυνοι και να εμπεριέχουν την σύγκρουση, όπως έδειξαν οι εργαζόμενοι στο νοσοκομείο της Νίκαιας και όχι απλές διαμαρτυρίες για να βγάλει τα συμπεράσματά του ο λαός και να ψηφίσει στις εκλογές.

Αυτή την απεργιακή συμπόρευση αρνήθηκε η ΔΑΣ σκόπιμα γιατί έχει επιλέξει να μην συναντιόνται οι αγώνες που θα δημιουργούσαν προϋποθέσεις κλυδωνισμού της κυβερνητικής πολιτικής. Είναι επανάληψη ενός μοτίβου που έχουν καθιερώσει να αρνούνται κάθε απεργιακή συμπόρευση των μαχητικών τμημάτων των εργαζομένων που μεγιστοποιεί την πολιτική δύναμη πυρός των απεργιών κι αυξάνει τις δυνατότητες να ραγίσει η κυβερνητική πολιτική.

 Αντί για μια αλλαγή πορείας της ΑΔΕΔΥ σηματοδοτείται από την προσχώρηση της ΔΑΣ σε τροχιά γραφειοκρατικού συνδικαλισμού και στην διαχείριση των απεργιών στα πρότυπα της ΓΣΕΕ και της πλειοψηφίας του κυβερνητικού συνδικαλισμού στην ΑΔΕΔΥ. Δε θα την ακολουθήσουμε και δε θα εκτροχιαστεί η επιμονή μας για αγώνες ρήξης απ' τους εκβιασμούς της.

Τέλος δείγμα του ύφους και του ήθους της αντιπαράθεσης είναι πως αποκαλεί τις Παρεμβάσεις Κινήσεις Συσπειρώσεις στην ΑΔΕΔΥ ως παράταξη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, όχι γιατί δεν γνωρίζει πως είναι ευρύτερο μετωπικό ρεύμα, αλλά γιατί έχει μάθει να αντιπαρατίθεται με ταμπέλες και σφραγίδες. 

Δεν θα ακολουθήσουμε το ύφος αυτής της αντιπαράθεσης. Απέναντί μας είναι η πολιτική της κυβέρνησης και η ανατροπή της χρειάζεται ενότητα στον αγώνα και προετοιμασία για σύγκρουση. Με 24ωρες, μια στο τόσο απεργίες, για αγωνιστικές φωτογραφίες ... "αυγά" ... δεν βάφονται.

Ο κόσμος φλέγεται! Ζωτική ανάγκη ο ξεσηκωμός! Οι παρατάξεις στην ΑΔΕΔΥ σε ανοιχτή συναίνεση και απραξία έως συμβολική 24ωρη/6μηνο, στα πρότυπα της ΓΣΕΕ!

  

ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ –ΚΙΝΗΣΕΙΣ –ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ στο ΔΗΜΟΣΙΟ

http://paremvaseisdimosiou.blogspot.gr/ dimosio.paremvasis@gmail.com

Ο κόσμος φλέγεται! Ζωτική ανάγκη ο ξεσηκωμός!

Οι παρατάξεις στην ΑΔΕΔΥ σε ανοιχτή συναίνεση και απραξία έως συμβολική 24ωρη/6μηνο, στα πρότυπα της ΓΣΕΕ!

Στη συνεδρίαση της ΕΕ της ΑΔΕΔΥ την Δευτέρα 2/3/2026 επιβεβαιώθηκε για άλλη μια φορά η γραμμή της συναίνεσης και της άρνησης σύγκρουσης με την πολιτική της κυβέρνησης που ακολουθεί η μεγάλη πλειοψηφία των παρατάξεων στην ΑΔΕΔΥ με κάθε παραλλαγή.

Σε μια περίοδο που ο πόλεμος εξαπλώνεται, η εμπλοκή της χώρας βαθαίνει και γίνεται όλο και πιο επικίνδυνη, η κυβέρνησης της ΝΔ, ως ο «πιο πιστός στρατιώτης - καλύτερο παιδί» των φονιάδων Αμερικάνων και του Ισραήλ και της πολεμοκάπηλης ΕΕ, εμπλέκει άμεσα τη χώρα μας στον πόλεμο (αμερικανικές βάσεις της Σούδας και όλης της χώρας, φαντάροι στη Γάζα, συστοιχία patriot στη Σαουδική Αραβία, φρεγάτες στην Ερυθρά θάλασσα και τώρα 2 φρεγάτες και 4 αεροπλάνα στην Κύπρο να υπερασπίσουν την αγγλική βάση - «αγγλικό έδαφος» και τη συμμετοχή στον πόλεμο στο πλευρό των ΗΠΑ-Ισραήλ). Δραματική επιβεβαίωση της προαναγγελίας του Δένδια για να προετοιμαστούμε να πάρουμε τα παιδιά μας σε «φέρετρα με τη σημαία της ΕΕ»! Η στρατηγική αυτή αποτυπώνεται και στο επίπεδο της οικονομίας, καθώς ο προϋπολογισμός και η προτεινόμενη συνταγματική αναθεώρηση παγιώνει την «αέναη λιτότητα», τη διάλυση των δημόσιων αγαθών, υπέρ των πολεμικών εξοπλισμών και ενίσχυσης των μεγαλοεταιρειών και επιδιώκει την άρση της μονιμότητας. Κυρίαρχο μέσο για να επιβληθεί αυτή η πολιτική είναι η κρατική βία και η τερατώδης κρατική προπαγάνδα.

Με βάση αυτά οι Παρεμβάσεις πρότειναν - όπως κάνουν από την αρχή της χρονιάς - ένα συνολικό απεργιακό σχέδιο σύγκρουσης με την πολιτική της κυβέρνησης - ΕΕ - κεφαλαίου για τον μισθό και την ακρίβεια, τις αντιδραστικές αναδιαρθρώσεις, τη Συνταγματική αναθεώρηση και την ιδιωτικοποίηση και εμπορευματοποίηση των κοινών αγαθών, την αξιολόγηση και τις διώξεις, και τον πειθαρχικό νόμο, αλλά και την εναντίωση στον πόλεμο και τη συμμετοχή της χώρας στα ιμπεριαλιστικά σχέδια. Ένα σχέδιο που επιδιώκει να συνενώνονται τα αγωνιστικά μέτωπα και η λαϊκή οργή, όπως εκφράστηκε με τις μεγάλες διαδηλώσεις στις 28/2 για τα Τέμπη και προηγούμενα με τους αγρότες, την παιδεία, τους αγώνες των ναυτεργατών και άλλων αγωνιστικών μετώπων. Επιμείναμε ότι οι αγώνες για να έχουν αποτέλεσμα, πρέπει να είναι πολιτικά επικίνδυνοι και να εμπεριέχουν μορφές ανυποχώρητου αγώνα και σύγκρουσης, όπως έδειξαν οι εργαζόμενοι στο νοσοκομείο της Νίκαιας και όχι να μένουμε σε συμβολικές διαμαρτυρίες για να βγάλει τα συμπεράσματά του ο λαός και να ψηφίσει στις εκλογές. Η διέξοδος και οι νίκες δεν θα έρθουν στα κοινοβουλευτικά παζάρια/συσχετισμούς, αλλά από το μαχόμενο λαό στο δρόμο. Συγκεκριμένα προτείναμε:

• 48ωρη απεργία στις 18 και 19 Μαρτίου που υπάρχουν ήδη προκηρυγμένες απεργίες στην υγεία με άμεση συνέχεια με Γενικές Συνελεύσεις μετά για κλιμάκωση.

• Κάλεσμα στο λαό και τους εργαζόμενους να οργανώσουν διαδηλώσεις παντού στις 23 Μάρτη, ημέρα έναρξης της δίκης για τα Τέμπη, αλλά και απέναντι στην παρουσία κυβερνητικών στελεχών σε κάθε χώρο Υγείας, Παιδείας και αλλού που διαλύουν και ξεπουλάνε τα κοινά αγαθά, όπως έκαναν οι υγειονομικοί στο Νοσοκομείο της Νίκαιας.

• Τώρα το εργατικό κίνημα πρέπει να πάρει πρωτοβουλίες για ένα μεγάλο παλλαϊκό κίνημα ενάντια στον πόλεμο και την απεμπλοκή της χώρας από αυτόν.

Για τις παρατάξεις ΔΑΚΕ και ΔΥΣΥΠ δεν υπάρχει κανένας λόγος να γίνει οποιαδήποτε απεργία και οποιαδήποτε αντίδραση, καθώς αρνήθηκαν οποιαδήποτε απεργιακή πρόταση. Ο ανοιχτά εργοδοτικός τους ρόλος επιβεβαιώθηκε για ακόμα μία φορά. Η ΔΑΚΕ μάλιστα ξεπέρασε τον εαυτό της με ένα παραλήρημα υπέρ του πολέμου και της συμμετοχής της χώρας σ´ αυτόν υποστηρίζοντας ότι «η επέμβαση των ΗΠΑ και του Ισραήλ έχει σκοπό την απελευθέρωση του ιρανικού λαού και την ασφάλεια του κόσμου» και «η χώρα μας έχει συμφέρον να είναι με τη δημοκρατική Δύση», ενώ δήλωσαν τη διαφωνία τους σε κάθε ανακοίνωση ενάντια στον πόλεμο που τυχόν βγει από την ΑΔΕΔΥ!

Από κοντά η ΕΑΕΚ - παράταξη των δυνάμεων που προέρχονται από τον ενιαίο ΣΥΡΙΖΑ - μίλησε αόριστα - χωρίς συγκεκριμένο προσδιορισμό για μια 24ωρη μέσα στον Απρίλιο!

Η ΔΑΣ, ενώ στο Γενικό Συμβούλιο στις 4 Φλεβάρη ψήφισε μαζί με όλες τις άλλες παρατάξεις μια εντελώς απροσδιόριστη χρονικά 24ωρη που θα διερευνούσαν... και όπως αποδεικνύεται η απόφαση δεν δέσμευε καμία από τις δυνάμεις που την ψήφισαν, ισοδυναμούσε με το να ΜΗΝ γίνει καμία απολύτως απεργία. Τώρα πρότεινε μία 24ωρη απεργία στις 31 Μάρτη, την εβδομάδα πριν από το Πάσχα! Επανέφερε τη συνταγή τύπου ΓΣΕΕ -της συμβολικής απεργίας, μία πριν τα Χριστούγεννα, μία πριν το Πάσχα, χωρίς καμία απολύτως προοπτική για συνέχεια και σύνδεση με ένα αγωνιστικό σχέδιο, χωρίς να εξηγήσει γιατί δεν φέρνει την πρόταση της μαζί με τις απεργίες των υγειονομικών, ώστε να ενισχυθεί το απεργιακό μέτωπο.

Στην πρόταση αυτή συμφώνησε και η Συνδικαλιστική Ανατροπή.

Σχετικά με την νέα επίθεση της ΔΑΣ στις Παρεμβάσεις

Με βάση αυτά τα δεδομένα είναι τουλάχιστον πρόκληση η προσπάθεια της ΔΑΣ να επιτεθεί στις Παρεμβάσεις και να μιλάει για χορηγία στην κυβέρνηση και το κεφάλαιο, γιατί αρνήθηκαν ως δήθεν κλιμάκωση την εθιμοτυπική απεργία πριν από το Πάσχα.

Θα εξηγήσουν ποια κλιμάκωση υπηρέτησε και ποιον βοήθησε η στάση της, αν όχι την κυβέρνηση και το κεφάλαιο, όταν η ΔΑΣ αρνήθηκε μαζί με όλες τις δυνάμεις του κυβερνητικού και εργοδοτικού συνδικαλισμού (ΔΑΚΕ, ΔΗΣΥΠ, ΕΑΕΚ, ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΤΡΟΠΗ) αλλά και την ΕΑΣ και ΔΙΚΤΥΟ (ΟΤΑ) :

• να κάνουν την απεργία στις 16 Δεκέμβρη, ενάντια στον προϋπολογισμό της λιτότητας και του πολέμου, πανεργατική βάζοντας και τον ιδιωτικό τομέα σε απεργία μαζί με τους αγρότες που ήταν στο δρόμο. Αντίθετα υπονόμευσαν την πανδημοσιοϋπαλληλική απεργία αρνούμενοι την οργάνωση απεργιακών συγκεντρώσεων - απεργία χωρίς απεργιακές συγκεντρώσεις και απεργία στον ιδιωτικό τομέα το βράδυ!

• να ψηφίσουν την πρόταση μας για πανεργατική απεργία μαζί με τους αγρότες - που επί 55 μέρες ήταν στο δρόμο μόνοι τους - καλώντας σε ξεσηκωμό αμέσως μετά τα Χριστούγεννα όταν οι αγροτικές κινητοποιήσεις ήταν στην πιο κρίσιμη φάση τους και αναζητούσαν την κλιμάκωση.

• όταν αποφάσιζαν τον κατακερματισμό των αγωνιζόμενων με στάση εργασίας στις 3/2 για τα δώρα μόνο για την Αττική και παρουσίαζαν, χέρι χέρι με τις παρατάξεις του κυβερνητικού και εργοδοτικού συνδικαλισμού, ως μεγάλη επιτυχία.

• απέρριψαν την πρόταση για πανεργατική απεργία για τα Τέμπη και το διήμερο μπλακ άουτ στις 27 και 28 Φλεβάρη που πρότειναν οι Παρεμβάσεις στο Γενικό Συμβούλιο στις 4 Φλεβάρη.

• αρνήθηκαν και συνεχίζουν να αρνούνται την απεργιακή συνάντηση και συνένωση των αγωνιστικών μετώπων σε Υγεία Παιδεία και κάθε αγώνα στον ιδιωτικό τομέα καθώς και την απεργιακή συνέχεια και κλιμάκωση της σύγκρουσης κόντρα στις εθιμοτυπικές απεργίες αποκλιμάκωσης της ΓΣΕΕ.

• αρνήθηκαν να ψηφίσουν την απεργία αποχή από την αξιολόγηση στο δημόσιο τόσο στο συνέδριο της ΑΔΕΔΥ, αλλά και στο Γενικό Συμβούλιο 4/2/2026 σε πλήρη ταύτιση με τις παρατάξεις του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού, επιβεβαιώνοντας τη γραμμή εγκατάλειψης της μάχης ενάντια στην αξιολόγηση στο δημόσιο που συνδέεται άμεσα με την προσπάθεια της κυβέρνησης για την επιβολή της επιχειρηματικής λειτουργίας και της ιδιωτικοποίησης στα κοινά αγαθά.

• αρνούνται τον αγώνα για την ακύρωση των ιδιωτικοποιήσεων στα κοινά αγαθά και προβάλουν τη λογική του «τι δημόσιο τι ιδιωτικό» μεταθέτοντας την πάλη για αποκλειστικά δημόσια αγαθά κόντρα στο κέρδος και τα ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια μετά την επανάσταση και όχι αγώνας στο σήμερα.

Δυστυχώς φαίνεται από τις πράξεις ότι η πρωτιά της ΔΑΣ στην ΑΔΕΔΥ, αντί για μια αλλαγή πορείας της ΑΔΕΔΥ σηματοδοτείται από την προσχώρηση της ΔΑΣ σε τροχιά γραφειοκρατικού συνδικαλισμού και στη διαχείριση των απεργιών στα πρότυπα της ΓΣΕΕ και της πλειοψηφίας του κυβερνητικού συνδικαλισμού στην ΑΔΕΔΥ. Αυτό αποκαλύπτει η ευκολία να ψηφίζουν μαζί όλες οι παρατάξεις τις αποφάσεις στο Γενικό Συμβούλιο της ΑΔΕΔΥ κόντρα με τις αγωνιστικές προτάσεις των Παρεμβάσεων.

Τέλος δείγμα του ύφους και του ήθους της αντιπαράθεσης της ΔΑΣ είναι πως αποκαλεί τις Παρεμβάσεις Κινήσεις Συσπειρώσεις στην ΑΔΕΔΥ, παράταξη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, όχι γιατί δεν γνωρίζει πως είναι ευρύτερο μετωπικό αγωνιστικό ρεύμα που αυτές εκπροσωπούν, αλλά γιατί έχει μάθει να αντιπαρατίθεται με ταμπέλες και γνωρίζει μόνο τις παρατάξεις που λειτουργούν ως μαγαζιά του κομματικού τους φορέα και όχι ως συλλογικότητες αγωνιστικών ρευμάτων. Δεν θα ακολουθήσουμε το ύφος αυτής της αντιπαράθεσης.

Απέναντί μας είναι η πολιτική της κυβέρνησης και η ανατροπή της χρειάζεται ενότητα στον αγώνα και προετοιμασία για σύγκρουση και όχι προσχηματικές αγωνιστικές προτάσεις που αρνούνται την σύγκρουση με την κυβέρνηση και την πολιτική της ΕΕ και του κεφαλαίου. Σ’ αυτό το δρόμο θα επιμείνουμε και θα παλέψουμε με τη βάση των εργαζόμενων οι Παρεμβάσεις και εκεί θα κριθεί η στάση κάθε δύναμης που μιλάει στο όνομα των αγώνων για την ικανοποίηση των αναγκών των εργαζόμενων.

ΥΓ : Δύο ερωτήσεις στους συναδέλφους της ΔΑΣ:

1. Αν η άρνηση των Παρεμβάσεων να ψηφίσουν την πρόταση για απεργία στις 31/3 είναι απόδειξη για το ότι εξυπηρετούν την κυβέρνηση τότε το κάλεσμα και ο σχεδιασμός του ΠΑΜΕ σε όλο τον ιδιωτικό τομέα που καταλήγει στη σύσκεψη σωματείων 4/4 και περιλαμβάνει ως αγωνιστικό σχέδιο την Πρωτομαγιά, 3/5 Ιστορικός περίπατος Θεσσαλονίκη  και αγώνας δρόμου Χαϊδάρι - Καισαριανή, 10/5 Επισκέψεις σε μουσεία, 8/3 ημέρα Γυναίκας, 20/3 πορεία συνταξιούχων και καμία πανεργατική απεργία Τι είναι ;

2. Η τόσο σημαντική απεργία στις 31/3 - 3 μέρες πριν τη εβδομάδα του Πάσχα – γιατί ΔΕΝ ΑΦΟΡΑ και τον ιδιωτικό τομέα;

Σύσκεψη συντονισμού για έναν μόνιμο ταξικό συντονισμό σωματείων, συλλογικοτήτων, συνδικαλιστ(ρι)ών, Κυρ. 15/2, 55μ

 

Αγωνιστικές Παρεμβάσεις Ε' ΕΛΜΕ Αθήνας: απάντηση στην ΑΣΕ - ευθύνες για μικροπαραταξιακές πρακτικές

 

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ Ε΄ ΕΛΜΕ Αθήνας

Την στιγμή που η επίθεση του υπουργείου στους εκπαιδευτικούς και την εκπαίδευση οξύνεται, στην Ε΄ ΕΛΜΕ Αθήνας, η καταγγελία της ΑΣΕ προς τις Παρεμβάσεις συνιστά σπατάλη των πολύτιμων δυνάμεών μας. Δυνάμεις, οι οποίες πρέπει να είναι συμπαγείς και προσανατολισμένες στον αγώνα για την υπεράσπιση του κλάδου και του δημόσιου δωρεάν χαρακτήρα του σχολείου. Η ανατροπή της πολιτικής της κυβέρνησης που στοχεύει στις ιδιωτικοποιήσεις, στην υποβάθμιση και το ξεπούλημα της δημόσιας παιδείας, στην απορρύθμιση των εργασιακών μας συνθηκών, στη φτωχοποίηση των εκπαιδευτικών πρέπει να είναι – και είναι – το αντικείμενο του αγώνα μας. Η όξυνση της επίθεσης στον κλάδο μας έχει πάρει την μορφή πειθαρχικών διώξεων σε συναδέλφους -ισσες που μετέχουν στην απεργία – αποχή από την αξιολόγηση. Οι συνάδελφοι-ισσες δεν είναι μόνοι-ες. Χρειάζονται την πλήρη στήριξη μας και όλες μας τις δυνάμεις για την δικαίωσή τους .

Για να μην μείνει, ωστόσο, καμία απορία και καμία σκιά σχετικά με την μομφή περί «προσπάθειας διάσπασης δυνάμεων» εξηγούμε τα εξής:

1.           Η Γ΄ ΕΛΜΕ Αθήνας απηύθυνε κάλεσμα, χωρίς καμία προηγούμενη συνεννόηση, στις ΕΛΜΕ της Α΄ Αθήνας για την κινητοποίηση της 13/2/2025 μόλις μία μέρα πριν, δηλαδή στις 12/2/2025 στις 18:30. Στην ίδια αυτή ανακοίνωση της Γ΄ ΕΛΜΕ περιεχόταν κάλεσμα για το μεσημέρι της 14/2/2025 στην Περιφερειακή Διεύθυνση Εκπαίδευσης, χωρίς να κάνει γνωστό ποια άλλα σωματεία καλούν. Η κινητοποίησης στην Περιφέρεια εκείνη την ημέρα δεν συνδυαζόταν με κάποιο πειθαρχικό ζήτημα.

 2.           Η Ε΄ ΕΛΜΕ μία μέρα πριν, στις 11/2/2025, είχε ήδη λάβει απόφαση στήριξης της κινητοποίησης στην ΔΔΕ και ΔΠΕ Α΄ Αθήνας, ύστερα από κάλεσμα που είχε αποστείλει ο ΣΕΠΕ Αριστοτέλης και άλλα σωματεία της Α/βάθμιας. Στην κινητοποίηση αυτή συμμετείχε και η Β΄ΕΛΜΕ Αθήνας. Η απόφαση αυτή είχε τεθεί και συζητηθεί σε πανελλαδικό διαδικτυακό συντονισμό με σωματεία της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης που είχε πραγματοποιηθεί την ίδια μέρα. Η ΑΣΕ γνώριζε την απόφαση αυτή. Αξίζει να θυμίσουμε ότι οι εκπαιδευτικοί της Α/βάθμιας ζήτησαν την αλληλεγγύη μας, επειδή προϊσταμένη νηπιαγωγός αντιμετωπίζει ποινή καθαίρεσης, λόγω συμμετοχής της στην απεργία αποχή. Την ημέρα εκείνη κατέθετε έγγραφες εξηγήσεις. Επίσης, στην Α/βάθμια οι κλήσεις σε πειθαρχικά επιδίδονται στους δασκάλους και τις δασκάλες από αστυνομικούς μέσα στα σχολεία, τακτική απαράδεκτη και άκρως προκλητική, στην οποία έπρεπε να δοθεί δυναμική απάντηση από το σύνολο του κλάδου!

3.           Την προηγούμενη μέρα η αναπληρώτρια διευθύντρια ΔΔΕ Α΄ Αθήνας ξεκίνησε να στέλνει σημειώματα για πειθαρχικά σε νεοδιόριστους συναδέλφους. Σκοπός της κινητοποίησης ήταν παράλληλα με την πρωτοβάθμια να γίνει παρέμβαση και στη δευτεροβάθμια για τα πειθαρχικά.

Με βάση όλα τα παραπάνω, αν πρέπει να αποδοθεί σε κάποιον η μομφή για μικροπαραταξιακό συνδικαλισμό, σίγουρα αυτός ο κάποιος δεν μπορεί να είναι οι Αγωνιστικές Παρεμβάσεις της Ε΄ ΕΛΜΕ. Μήπως να αναζητήσουμε τις ευθύνες σε εκείνους που προγραμμάτισαν χωρίς να συνεννοηθούν με τα σωματεία τόσο την κινητοποίηση της 13/2/2025 όσο και εκείνη της 14/2/2025; Ειδικά, η κινητοποίηση της 14/2/2024 προγραμματίστηκε πάνω σε ήδη προγραμματισμένη κινητοποίηση.

Η οργάνωση μιας κινητοποίησης σε χρόνο που έχει ήδη αποφασιστεί μία άλλη είναι διάσπαση δυνάμεων και υπονόμευση των αγώνων. Και αυτό σίγουρα δεν το έκαναν οι Αγωνιστικές Παρεμβάσεις. Τέλος, δεν θα σχολιάσουμε περαιτέρω την πράξη να καταγγελθούμε για ενέργειες, τις οποίες στην πραγματικότητα έκαναν όσοι/όσες μας καταγγέλλουν!!!

Καλούμε όλους και όλες στις κινητοποιήσεις στήριξης και αλληλεγγύης προς τους/τις διωκόμενους-ες συναδέλφους-ισσες. Η αλληλεγγύη ενάντια στις διώξεις, την βία και την τρομοκράτηση είναι πιο απαραίτητη από ποτέ!

Καλούμε σε μαζική συμμετοχή στην απεργία της 28/2/2025 και σε όλες τις κινητοποιήσεις μέχρι τότε.

 

ΕΝΩΜΕΝΟΙ-ΕΣ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΟΞΥΓΟΝΟ ΜΕ ΟΠΛΟ ΤΗΝ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ!

Κάλεσμα στην ανεξάρτητη ταξική συγκέντρωση στα εγκαίνια της ΔΕΘ, Σάββατο 9/9, Καμάρα, 6μμ

 Δεν σκύβουμε το κεφάλι σε κυβέρνηση και εργοδοσία

ΔΙΑΔΗΛΩΝΟΥΜΕ ΣΤΑ ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΤΗΣ ΔΕΘ, ΣΑΒΒΑΤΟ 9/9, 6μμ ΚΑΜΑΡΑ

Εκατομμύρια εργαζομένων, συνταξιούχων, ανέργων, νεολαίας αφού έβγαλαν τον χειμώνα με «pass», δηλαδή με ηλεκτρονικά συσσίτια, ψήφισαν στις αρχές του καλοκαιριού για τον «καλύτερο» διαχειριστή της εξαθλίωσης τους. Η κυβέρνηση των δολοφόνων δεκάδων νέων στα Τέμπη και εκατοντάδων προσφύγων στην Πύλο θέλει τώρα να συνεχίσει το έργο της. Να περάσει σε σαρωτική επίθεση σε ότι έχει απομείνει από εργατικά και λαϊκά δικαιώματα, καθώς πολύς κόσμος αισθάνεται απογοητευμένος μετά την κατάρρευση της λογικής των εκπροσώπων και της «αριστερής» κυβερνητικής διαχείρισης εντός ΕΕ-ΝΑΤΟ και «ελεύθερης αγοράς». Η «ελευθερία» αυτής, προϋποθέτει τη σκλαβιά της εργατικής τάξης και την καταστροφή της φύσης, όταν αυτή στέκεται εμπόδιο. Το νέο νομοσχέδιο Γεωργιάδη, κηρύσσει πόλεμο προς την εργατική τάξη.

Ετοιμάζει νόμο, που αν περάσει θα δώσει την χαριστική βολή σε όλες τις κατακτήσεις του εργατικού κινήματος μετά το Σικάγο. Στόχος να γίνει νόμιμη ακόμα και η 16ωρη εργασία την ημέρα σε 2 αφεντικά.

Οι μισθοί πείνας και οι ελαστικές εργασιακές σχέσεις είναι έργο βέβαια όλων των κυβερνήσεων, που σχεδιασμένα και με «συνέχεια του κράτους» έχουν μετατρέψει την εργατική τάξη σε μια άμορφη μάζα απασχόλησης, ανεργίας, μαθητείας.

Γι’ αυτό έρχεται και θεσμικά πλέον ο όρος «δόκιμος εργαζόμενος» με τη δεύτερη εξαγγελία Γεωργιάδη για περίοδο μαθητείας 6 μηνών μετά τη λήξη της οποίας θα λύεται η σύμβαση αυτομάτως και αζημίως, ενώ η θεσμοθέτηση της δυνατότητας παράτασης του εργασιακού βίου ως τα 74 δείχνει τις προθέσεις τους και για το ασφαλιστικό.

Το ζητούμενο της εποχής είναι η ανάγκη αντεπίθεσης της εργατικής τάξης, η συσπείρωση και συγκρότηση ανθρώπων στο εργατικό και συνδικαλιστικό κίνημα, σε συλλογικότητες αγώνα, η αντιπαράθεσης με την κυρίαρχη πολιτική.

Η διεθνής καπιταλιστική κρίση, ο πόλεμος, οι ανταγωνισμοί δείχνουν ότι το σύστημα και οι δυνάμεις του μόνο σταθεροποιημένες και ακλόνητες δεν είναι.

Η εργατική, τάξη, η ανυπόταχτη νεολαία, οι μετανάστες δεν θα ζήσουμε ζωή μισή. Οργανώνουμε ήδη τον αγώνα μας χωρίς τον εργοδοτικό συνδικαλισμό της ΓΣΕΕ, σε αντιπαράθεση με την ηττοπάθεια της αναμονής «άλλων συσχετισμών». Τους συσχετισμούς τους φτιάχνει η σύγκρουση, ο ανυποχώρητος αγώνας, η διεκδίκηση μιας ζωής ολόκληρης.

Γι΄ αυτό η διαδήλωση στις 9 Σεπτέμβρη στα εγκαίνια της ΔΕΘ όπου ο Μητσοτάκης θα εξαγγείλει την πολιτικής αφαίμαξης του λαού, από τη νέα κυβέρνηση, πρέπει να δώσει το μήνυμα ότι αυτή η πολιτική που διαλύει τις ζωές μας δεν θα περάσει. Να διεκδικήσουμε την ανατροπή όλων των αντεργατικών νόμων της σημερινής και των προηγούμενων κυβερνήσεων και να αντεπιτεθούμε στοχεύοντας τις σύγχρονες ανάγκες μας.

-Κανένας βασικός µισθός κάτω από 1.000 ευρώ καθαρά

-Συλλογικές Συµβάσεις Εργασίας παντού µε βάση τις σύγχρονες ανάγκες µας, που να καλύπτουν όλους τους εργαζόµενους

-Σταθερή δουλειά και ενιαίες εργασιακές σχέσεις παντού. Όχι στη µερική και ελαστική απασχόληση και όλες τις «ευέλικτες» µορφές απασχόλησης

-Μείωση του χρόνου εργασίας. Καθολική εφαρµογή των 30 ωρών εργασίας/εβδοµάδα, 6 ώρες/ηµέρα, 5 µέρες/εβδοµάδα.

-Πλήρη Κοινωνική Ασφάλιση για κάθε εργαζόμενο, συνταξιούχο και άνεργο

-Προστασία του λαϊκού εισοδήματος. Μειώσεις των τιμολογίων σε ρεύμα, νερό, τηλέφωνο, των τιμών στα βασικά διατροφικά αγαθά και στα καύσιμα. Κατάργηση πλειστηριασμών και κατασχέσεων για την εργατική – λαϊκή οικογένεια

Καλούμε τα σωματεία, τις εργατικές και λαϊκές συλλογικότητες αγώνα, τους φοιτητικούς συλλόγους στη συνδιοργάνωση της ταξικής συγκέντρωσης και διαδήλωσης, παράλληλα με πρωτοβουλίες οργάνωσης της αναγκαίας εργατικής αντιπολίτευσης που θα σταματήσει όσα ο Μητσοτάκης θα εξαγγείλει στην ΔΕΘ

ΥΠΟΓΡΑΦΕΣ

1. Αγαπητός Θανάσης, πρόεδρος της Ένωσης Συνταξιούχων Εκπαιδευτικών Θεσσαλονίκης (ΕΣΕΘ), μέλος του Συντονισμού Συλλογικοτήτων Θεσσαλονίκης (ΣΥΣΘ), πρ. περιφερειακός σύμβουλος Κεντρ. Μακεδονίας με την Ανταρσία στην Κ. Μακεδονία-Αντικαπιταλιστική Αριστερά

2. Βαγιωνάκη Μερόπη, δικηγόρος περιφερειακός σύμβουλος Κρήτης

3. Βασιλειάδου Δέσποινα, δασκάλα, μέλος του Συλλόγου Εκπαιδευτικών ΠΕ Υπαίθρου Θεσσαλονίκης και του ΓΣ της ΕΔΟΘ

4. Βλαχομήτρος Δημήτρης, συνταξιούχος ηλεκτρολόγος, δημοτ. σύμβουλος Θέρμης, μέλος ΔΣ
Σωματείου Συνταξιούχων “Η Συσπείρωση”

5. Γαζάκης Αντώνης, γραμματέας Α΄ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης

6. Γαλατάς Ζώης, δημοτ. υπάλληλος, μέλος Δ.Σ. του Συλλόγου Εργαζομένων ΟΤΑ Ιωαννίνων,
περιφερειακός σύμβουλος Ηπείρου

7. Γκότσης Στάθης, γεν. γραμματέας Ενιαίου Συλλόγου Υπαλλήλων ΥΠ.ΠΟ. Αττικής, Στερεάς και
Νήσων, μέλος Ε.Ε. Πανελ. Ομοσπ. Εργαζομένων ΥΠΠΟ, μέλος Δ.Σ. Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων

8. Δώδου Λήδα, ιστορικός-ερευνήτρια, περιφερειακή σύμβουλος Κεντρικής Μακεδονίας με την
Ανταρσία στην Κ. Μακεδονία-Αντικαπιταλιστική Αριστερά

9. Ζαγανίδης Χρήστος, καθηγητής, πρόεδρος της Ε’ ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης και μέλος του ΓΣ της ΕΔΟΘ

10. Θεοδωρίδου Ευδοξία, εκπαιδευτικός, γραμματέας του ΔΣ της Γ’ ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης

11. Καλογρηάς Μένιος, νοσηλευτής, νοσοκομείο Αγ. Παύλος Θεσσαλονίκης, μέλος της Πρωτοβουλίας Αγώνα Νοσηλευτών

12. Καπακτσής Αλέξανδρος, δάσκαλος, μέλος του ΔΣ του Σύλλογος Εκπαιδευτικών ΠΕ Υπαίθρου
Θεσσαλονίκης

13. Κάτσαρης Παναγιώτης, γεωπόνος, πρόεδρος του Πανελλήνιου Συλλόγου Εργαζομένων στον ΕΛΓΟ– ΔΗΜΗΤΡΑ, περιφερειακός σύμβουλος Πελοποννήσου με την Ανταρσία στο Μοριά

14. Κατσαρού Ιωάννα, δασκάλα, πρόεδρος του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Π.Ε. Λαγκαδά και του ΓΣ της ΕΔΟΘ

15. Κοιλάκου Σύλβια, πολιτ. μηχανικός, μέλος Δ.Σ. Εργατικού Κέντρου Αθήνας

16. Κοσίνας Χρήστος, βιολόγος, περιφερειακός σύμβουλος στη Δυτική Ελλάδα

17. Κοσμοπούλου Όλγα, γιατρός, ΔΣ Συλλόγου Εργαζομένων ΓΝ Νικαίας, ΔΣ ΕΙΝΑΠ

18. Κουτσούμπα Δέσποινα, αρχαιολόγος, πρ. περιφερειακή σύμβουλος με την Αντικαπιταλιστική
Ανατροπή στην Αττική

19. Κρεασίδης Γιώργος, καθηγητής, μέλος ΔΣ της Α’ ΕΛΜΕ Θεσ/νίκης και της ΕΕ της ΕΔΟΘ

20. Κρίτσας Σωτήρης, συνταξιούχος, υπεύθ. δημοσίων σχέσεων του Σωματείου Συνταξιούχων «Η
Συσπείρωση»

21. Λαθήρα Γιάννα, καθηγήτρια, πρόεδρος της Γ’ ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης

22. Λαθήρας Γιάννης, μέλος ΔΣ της Ένωσης Συνταξιούχων Εκπαιδευτικών Θεσσαλονίκης (ΕΣΕΘ), πρ. δημοτ. σύμβουλος Νεάπολης-Συκεών-«Η Πόλη Αλλιώς»

23. Λιαμπότης Σωτήρης, μέλος του Συνδικάτου Οικοδόμων Θεσπρωτίας

24. Λιόντος Βασίλης, εκπαιδευτικός, αντιπρόεδρος ΕΛΜΕ Χανίων, μέλος Γ.Σ. ΑΔΕΔΥ

25. Μακρυγιάννης Στέφανος, δάσκαλος, πρόεδρος Συλλόγου Εκπ/κών Π.Ε. Ροδόπης

26. Μανάβης Νίκος, δημοσιογράφος, περιφερειακός σύμβουλος Β. Αιγαίου με την Ανταρσία στο
Αιγαίο-Αντικαπιταλιστική Αριστερά

27. Μανίκας Σταύρος, εργαζόμενος στις συγκοινωνίες, μέλος Δ.Σ. Συνδικάτου ΟΑΣΑ

28. Μονάκη Ρόζυ, ηθοποιός, μέλος της Συνέλευσης Αγωνιζόμενων Ηθοποιών

29. Μούστος Φώτης, μέλος Συλλόγου Φαρμακοϋπαλλήλων Καρδίτσας, μέλος «Ανοιχτής Συνέλευσης ενάντια στην Πράσινη Ανάπτυξη και στα Αιολικά στα Άγραφα»

30. Μούτσα Μικέλ, μέλος Συλλόγου φοιτητών ΠΑΜΑΚ, εργαζόμενος-φοιτητής

31. Μπινιώρης Νίκος, εργαζόμενος Ο.Τ.Α., μέλος Γεν. Συμβουλίου ΠΟΕ-ΟΤΑ

32. Μυλωνοπούλου Ζωή, δημοτική υπάλληλος, μέλος του Συντονισμού Συλλογικοτήτων
Θεσσαλονίκης (ΣΥΣΘ)

33. Νάνος Βαγγέλης, γεωπόνος, μέλος Δ.Σ. Εργατικού Κέντρου Πρέβεζας

34. Νέζου Λίνα, εργαζόμενη στο Γάλα- Τρόφιμα- Ποτά, μέλος της Ταξικής Ενότητας Ιωαννίνων

35. Ξενόπουλος Κώστας, ελευθ. επαγγελματίας, πρ. δημοτικός σύμβουλος Δ. Θεσσαλονίκης με την Πόλη Ανάποδα-Δύναμη Ανατροπής

36. Ξοπλίδης Παναγιώτης, γ. γραμματέας του Σωματείου Υπαλλήλων Βιβλίου-Χάρτου Θεσ/νίκης, μέλος του Συντονισμού Συλλογικοτήτων Θεσσαλονίκης (ΣΥΣΘ)

37. Παπανικολάου Πάνος, νευροχειρουργός, γεν. γραμματέας της Ο.Ε.Ν.Γ.Ε.

38. Περεντίδης Θεόδωρος, μέλος Συλλόγου Φοροτεχνικών-Λογιστών Βορείου Έβρου, περιφερειακός σύμβουλος με την Ανταρσία στην Ανατολική Μακεδονία – Θράκη

39. Ρέππα Ντίνα, δασκάλα, μέλος του Δ.Σ της ΔΟΕ

40. Ρίζος Μιχάλης, γιατρός, πρόεδρος Σωματείου Εργαζομένων ΑΤΤΙΚΟΥ Νοσοκομείου, πρ. μέλος Εκτ.Επιτροπής ΑΔΕΔΥ

41. Σαραϊδάρη Πόπη, καθηγήτρια, μέλος Δ.Σ. της Ε’ ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης και του ΓΣ της ΕΔΟΘ

42. Σιτέλας Κώστας, εργαζόμενος στο Δήμο Καλαμαριάς, μέλος της ΕΕ της ΕΔΟΘ

43. Σμήλιος Ηλίας, δάσκαλος, μέλος του ΔΣ του Ζ’ Συλλόγου Εκπαιδευτικών ΠΕ Θεσ/νίκης και του ΓΣ της ΕΔΟΘ, πρ. δημοτ. σύμβουλος Αμπελοκήπων-Μενεμένης, μέλος του Συντονισμού Συλλογικοτήτων Θεσσαλονίκης (ΣΥΣΘ)

44. Ταλαχούπης Νίκος, οικοδόμος, μέλος Δ.Σ. Συνδικάτου Οικοδόμων Λάρισας

45. Τόδη Νεκταρία, δικηγόρος, μέλος της προσωρινής διοίκησης του υπό σύσταση Σωματείου
Μισθωτών και Ασκούμενων Δικηγόρων

46. Τουλγαρίδης Κώστας, εκπαιδευτικός, μέλος Δ.Σ. του Συλλόγου Εκπαιδευτικών ΠΕ Ανατ. Αττικής «Κ. Σωτηρίου»

47.Τρούλη Αντιγόνη, εκπαιδευτικός, μέλος ΔΣ ΕΛΜΕ Ηρακλείου, μέλος Γ.Σ. ΑΔΕΔΥ

48. Τρώντσιου Λίτσα, δασκάλα, πρόεδρος του. Συλλόγου Εκπαιδευτικών Π.Ε. Υπαίθρου Θεσσαλονίκης

49. Τσολάκης Νίκος, ηλεκτρολόγος-μηχανικός, αντιπρόσωπος του Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών
Μακεδονίας στο 34ο συνέδριο του ΕΚΘ

50. Χαρατσής Χρήστος, γιατρός, μέλος του Δ.Σ. της Ένωσης Νοσοκομειακών Ιατρών Θεσ/νίκης (ΕΝΙΘ)

Καμάρα 12/9: Διαδήλωση ενάντια στα αντιλαϊκά μέτρα Μητσοτάκη στη ΔΕΘ. Κάλεσμα 538 αγωνιστών

ΚΑΛΕΣΜΑ σε ταξική ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ και ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ στην ομιλία Μητσοτάκη στη ΔΕΘ

ΣΑΒΒΑΤΟ 12/9, 6μ.μ., στην ΚΑΜΑΡΑ

[Η συλλογή υπογραφών στο κάλεσμα συνεχίζεται στο: diadilosi.deth@gmail.com]

1992: Η κυβέρνηση του πατέρα Μητσοτάκη απαγορεύει την διαδήλωση των απεργών της ΕΑΣ (αστικά λεωφορεία Αθήνας που ιδιωτικοποιούνταν) στα εγκαίνια της ΔΕΘ. Χιλιάδες λαού απαντούν στη Θεσσαλονίκη με μια “απαγορευμένη”, αλλά μαζική και μαχητική διαδήλωση από την Καμάρα.

28 χρόνια μετά η ταξική εργατική συγκέντρωση στην Καμάρα, στα εγκαίνια της ΔΕΘ δίνει κάθε χρόνο απάντηση στην αντιλαϊκή πολιτική που εφαρμόζουν όλες οι κυβερνήσεις που ακολουθούν τις επιταγές του κεφαλαίου και της Ε.Ε., κόντρα στις ελεγχόμενες διαμαρτυρίες και τις εκτονώσεις της ξεπουλημένης ηγεσίας των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ και παρά τις απαγορεύσεις, το κυνηγητό και τα χημικά της αστυνομίας, τις συλλήψεις και την άγρια καταστολή.

Φέτος, η συγκέντρωση θα είναι και πάλι “απαγορευμένη”. Η ψήφιση του χουντονόμου μέσα στο καλοκαίρι θέλει να βάλει στο γύψο κάθε λαϊκή διεκδίκηση και διαμαρτυρία. Στον απόηχο της υγειονομικής κρίσης η μόνη ελευθερία που αναγνωρίζεται είναι στην κερδοφορία του κεφαλαίου.

Η πανδημία επιτάχυνε και όξυνε όλες τις αντιφάσεις του σύγχρονου καπιταλισμού, τις έκανε αποπνιχτικές, δολοφονικές για τον κόσμο της εργασίας. Ανέδειξε ότι δεν φταίει ένα μέτρο, μία επιμέρους αυθαιρεσία ή υπερβολή. Κυβερνήσεις, Ε.Ε. και κεφάλαιο οραματίζονται μια κοινωνία με περιορισμένα πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα, χαώδεις ταξικές ανισότητες, περιορισμένες δημόσιες δαπάνες για τις λαϊκές ανάγκες, αριστεία για τους λίγους, κατάρτιση, εργασιακή ανασφάλεια και ευελιξία για τους πολλούς.

Ήδη εφαρμόζεται εκ περιτροπής εργασία σε πολλά εργοστάσια, στις μεταφορές, στο τουρισμό, στο εμπόριο. Οι μισοί εργαζόμενοι είναι δηλωμένοι τετράωροι, ο βασικός μισθός έχει γίνει επίδομα εξαθλίωσης, υπάρχουν απολύσεις με 300.000 επιπλέον άνεργους μέσα στη χρονιά, λουκέτα μπαίνουν καθημερινά. Την ίδια στιγμή η νεολαία βιώνει μια νέα αμφισβήτηση των δικαιωμάτων της, είτε με τους νέους εξεταστικούς φραγμούς στο Λύκειο και την απροκάλυπτη ιδιωτικοποίηση των ΑΕΙ με τον νόμο Κεραμέως είτε με την απόλυτη ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων και τον εξαναγκασμό σε μετανάστευση.

Η κυβέρνηση της Ν.Δ., αξιοποιώντας την ”προίκα” της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ που της έστρωσε το δρόμο, θέλει να προλάβει τις κοινωνικές εκρήξεις που είναι βέβαιο ότι θα υπάρξουν το επόμενο διάστημα και τα προεόρτιά τους ζήσαμε στις κινητοποιήσεις για την δημόσια υγεία εν μέσω καραντίνας και τους αγώνες του εκπαιδευτικού κινήματος ή τις δράσεις ενάντια στην κυβερνητική πολιτική καταστροφής του περιβάλλοντος. Η ποινικοποίηση της εργατικής και λαϊκής ριζοσπαστικοποίησης αποτελεί επίσημη πολιτική της Ε.Ε., ενώ η ένταση των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και η άνοδος του εθνικισμού και του ρατσισμού προκαλούν ασφυξία στους λαούς. Ο επικίνδυνος ανταγωνισμός Ελλάδας-Τουρκίας για τα κέρδη των πετρελαϊκών πολυεθνικών κάνει τους λαούς αντικείμενα εκμετάλλευσης και αναλώσιμα υλικά πολέμου.

Μες στην πανδημία όμως φάνηκε πεντακάθαρα και ποιος κινεί τα νήματα αυτού του κόσμου. Σίγουρα δεν μας έλειψαν οι μάνατζερ, οι τραπεζίτες, τα μεγάλα αφεντικά και το πολιτικό τους προσωπικό, αλλά χωρίς τον νοσοκομειακό γιατρό και τη νοσηλεύτρια, τον υπάλληλο του super market ή της καθαριότητας στο Δήμο, τον εργάτη της βιομηχανίας τροφίμων και την καθαρίστρια του σχολείου, δύσκολα θα επιβιώναμε. Όλους αυτούς κι αυτές που ρίσκαραν το κεφάλι τους τον καιρό της πανδημίας, που τότε «ηρωοποιήθηκαν» αλλά τώρα, αντί για επιβράβευση, τους περιμένουν μειώσεις μισθών, ελαστική εργασία κι απολύσεις ή όλα αυτά που για την εργαζόμενη πλειοψηφία ετοιμάζουν: κατασχέσεις και διακοπές ρεύματος, πλειστηριασμούς, εξώσεις και ρύπανση ακόμη και του αέρα που αναπνέουμε, καταστροφή της φύσης ως το κοινό σπίτι όπου όλοι ζούμε…

Κι ήθελε ακόμη πολύ φως να ξημερώσει
Όμως εγώ δεν παραδέχτηκα την ήττα…

Μες στην πανδημία αποδείχθηκε περίτρανα ότι μόνο ο λαός μπορεί να σώσει το λαό. Μπροστά στην ακόμα μεγαλύτερη κοινωνική βαρβαρότητα που μας ετοιμάζουν και, μετά τα μέτρα που ήδη έχουν περάσει, η ομιλία του Μητσοτάκη στη ΔΕΘ θα σηματοδοτήσει την ολοκλήρωσή της, είναι αναγκαίο να σχεδιάσουμε απάντηση του εργατικού κινήματος που δεν μπορεί παρά να είναι άλλη από την ανυπακοή και την ανάπτυξη μαχητικών αγώνων για την ανατροπή!

Ακόμα και μέσα στην καραντίνα έγιναν αγώνες και συνεχίζονται οι αντιστάσεις σε πολλούς κλάδους με δράση των ταξικών αγωνιστικών δυνάμεων χωρίς την συνδικαλιστική γραφειοκρατία. Μέσα από χώρους δουλειάς και πρωτοβάθμια σωματεία, πανεπιστήμια και φοιτητικούς συλλόγους, γειτονιές και τοπικές συλλογικότητες, να ξαναγράψουμε στις σημαίες του αγώνα την υπεράσπιση των κατακτήσεων του εργατικού και νεολαιίστικου κινήματος, την διεκδίκηση των αναγκών και των δικαιωμάτων μας! Σε αντιπαράθεση με τη ΓΣΕΕ που το κριτήριό της είναι πώς θα κάνει συμμαχίες με τους βιομηχάνους κι αρνείται ακόμη και το δικαίωμα στη διαδήλωση και την απεργία να υπερασπίσει, κόντρα σε λογικές ανάθεσης και αναζήτησης σωτηρίας σε κυβερνητικές εναλλαγές, το ταξικό εργατικό κίνημα διεκδικεί να περάσει όλος ο πλούτος σ’ αυτούς που τον παράγουν, για μια ζωή αξιοβίωτη για όλους κι όλες!

Ενάντια στις αντεργατικές επιλογές κυβερνήσεων-Ε.Ε-κεφαλαίου, διεκδικούμε:

• Μόνιμη και σταθερή δουλειά με δικαιώματα για όλους – Αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις –Προστασία των ανέργων και διαγραφή των χρεών των φτωχών λαϊκών στρωμάτων
• Δαπάνες για δημόσια και δωρεάν Υγεία και Παιδεία, καθολική Ασφάλιση και κοινωνικά αγαθά αντί για πληρωμή του δημόσιου χρέους (διαγραφή τώρα!), επιδοτήσεις των τραπεζών, φοροαπαλλαγές στο κεφάλαιο – Όχι στον πόλεμο και τους εξοπλισμούς
• Ακύρωση του ξεπουλήματος της δημόσιας γης και των φυσικών πόρων – προστασία για τα δάση, τον αέρα, το νερό και φραγμό στις εξορύξεις, τις Β.Α.Π.Ε. και την καύση απορριμμάτων
• Πολιτικές ελευθερίες και δημοκρατικά δικαιώματα, κόντρα στην αστυνομοκρατία, τον κρατικό και εργοδοτικό αυταρχισμό και την καταστολή – Κατάργηση νομοθετικού πλαισίου απαγόρευσης διαδηλώσεων και απεργίας – Φραγμό σε κάθε τύπου διακρίσεις, το ρατσισμό και τον φασισμό –Πάλη για αποτροπή του πολέμου

Καλούμε σε ταξική συγκέντρωση και διαδήλωση στην ομιλία Μητσοτάκη στη ΔΕΘ, το Σάββατο 12 του Σεπτέμβρη, 6μ.μ., στην Καμάρα κάθε αγωνιστή/τρια, κάθε σωματείο και συλλογικότητα για να διεκδικήσουμε τη ζωή που μας αξίζει, να πληρώσει το κεφάλαιο και όχι ο λαός την κρίση!

Δεν υπακούμε σε απαγορεύσεις και περιορισμούς,
διαδηλώνουμε με “οργανωτή” τις ανάγκες και τα δικαιώματά μας!

1. Αγαπητός Θανάσης, δάσκαλος, μέλος Δ.Σ. Β’ Σ.Ε.Π.Ε. Θεσ/νίκης και του Γ.Σ. της ΕΔΟΘ/Ν.Τ. ΑΔΕΔΥ, περιφερειακός σύμβουλος Κεντρ. Μακεδονίας

2. Αγγέλης Γιάννης, δημοσιογράφος, μέλος του Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ με την «Πρωτοβουλία για την Ανατροπή»

3. Αγναντόπουλος Σωτήρης, ιδιωτ. υπάλληλος, μέλος δημοτ. κίνησης «Μέτωπο Ρήξης-Ανατροπής Θέρμης»

4. Αδαμόπουλος Δημήτρης, φοιτητής Φυσικού ΕΚΠΑ, εργαζόμενος στον επισιτισμό, μέλος της ΛΑΝΤΖΑ

5. Αδαμόπουλος Νίκος, συνταξιούχος ΟΤΑ, πρ. μέλος της Ε.Ε. της ΠΟΕ-ΟΤΑ και της Ε.Ε. της ΑΔΕΔΥ, πρ. περιφερειακός σύμβουλος Αττικής

6. Αθανασίου Μανόλης, μέλος Δ.Σ. του Συνδέσμου Εργαζομένων ΑΣΠΡΟΦΟΣ (θυγατρική των ΕΛ.ΠΕ.)

7. Αθανασίου Ρίζος, καθηγητής γερμανικών, μέλος ΕΛΜΕ Ημαθίας

8. Αλαβέρας Χρήστος, εικαστικός-εκπαιδευτικός

9. Αλβανούδη Αγγελική, γλωσσολόγος, συμβασιούχος διδάσκουσα στο ΑΠΘ

10. Αλβανούδη Ζωή, δασκάλα, μέλος Δ.Σ. του Β’ Συλλόγου Εκπαιδευτικών Π.Ε. Θεσσαλονίκης

11. Αλεμίδου Θώμη, φιλόλογος, μέλος Δ.Σ. ΕΛΜΕ Χαλκιδικής

12. Αλεξίου Δημήτρης, άνεργος ηλεκτρολόγος μηχανολόγος – Θεσσαλονίκη

13. Αλεξίου Έλλη, περιφερειακή σύμβουλος Αττικής

14. Αλεξόπουλος Παναγιώτης, μέλος Δ.Σ. του Σωματείου Εργαζομένων Μετρό (ΣΕΛΜΑ)

15. Άλλιου Μάγδα, μέλος του Φοιτητικού Συλλόγου Μαθηματικού ΑΠΘ

16. Αμπάτης Διονύσης, χημικός

17. Αναστούλης Παύλος, Ιδιωτικός υπάλληλος, δημοτικός σύμβουλος Βύρωνα

18. Ανδρουλιδάκη Φραντζέσκα, εργαζόμενη στο ηλεκτρονικό εμπόριο, μέλος της Εργατικής Λέσχης Κερατσινίου Δραπετσώνας

19. Αντάρας Λάμπρος, αρχιτέκτονας μηχανικός, γραμματέας Συλλόγου αρχιτεκτόνων Θεσσαλονίκης

20. Αντύπας Βαγγέλης, μηχανικός, μέλος Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών Μακεδονίας

21. Αντωνόπουλος Παύλος, συνταξιούχος εκπαιδευτικός, μέλος του ΠΕΣΕΚ