Κάλεσμα στην ανεξάρτητη ταξική συγκέντρωση στη ΔΕΘ, Σάβ. 5/9, 6μ.μ., Καμάρα - Υπογράφουν 121 αγωνιστές και αγωνίστριες

 

Διαδήλωση στα εγκαίνια της ΔΕΘ 2026

Κάλεσμα στην ανεξάρτητη ταξική συγκέντρωση Σάββατο 5/9, 6μ.μ., ΚΑΜΑΡΑ

 ΚΕΙΜΕΝΟ ΥΠΟΓΡΑΦΩΝ

Τα εγκαίνια της φετινής ΔΕΘ θα είναι ταυτόχρονα και τα εγκαίνια της προεκλογικής περιόδου, καθώς η κυβέρνηση Μητσοτάκη και το κεφάλαιο επιχειρούν να παρουσιάσουν μια εικόνα «ανάπτυξης» και «σταθερότητας», δεμένης όμως με τον αυταρχισμό του «νόμου και της τάξης». Τα ψίχουλα και οι υποσχέσεις-«ακάλυπτες επιταγές» που μοιράζονται κάθε χρόνο δεν βγάζουν κανέναν από την φτώχεια και την ανασφάλεια για το αύριο. Οι μόνοι που περιμένουν να «ζεσταθεί η τσέπη τους» είναι τα μεγάλα συμφέροντα και οι ΟΠΕΚΕΠΕδες.

Στήνεται ένα προεκλογικό σκηνικό αντιπαράθεσης ανάμεσα στην επιθετική, αντιδραστική, ταξική και φιλοπόλεμη γραμμή της ΝΔ και της ακροδεξιάς από τη μια και τη «δημοκρατική ή πατριωτική ανακούφιση» που όμως δεν θίγει τα ιερά και όσια της αντιλαϊκής πολιτικής από την άλλη. Και οι δύο προτάσεις απέχουν από τα λαϊκά προβλήματα, είναι ορκισμένες στο ΝΑΤΟ, στην Ε.Ε., τις δεσμεύσεις και τις προτεραιότητές του πολέμου και της λιτότητας, ενσωματωμένες στην πολιτική του κεφαλαίου. Την ίδια στιγμή η κοινωνική πλειοψηφία βιώνει τη συνεχή υποβάθμιση της ζωής της. Οι μισθοί παραμένουν καθηλωμένοι, η ακρίβεια εξανεμίζει το εισόδημα των εργατικών και λαϊκών νοικοκυριών, η στεγαστική κρίση εντείνεται, εργαζόμενοι χάνονται στη δουλειά σχεδόν καθημερινά, οι φτωχομεσαίοι αγροτοκτηνοτρόφοι εξοντώνονται, η περιβαλλοντική καταστροφή συνεχίζεται, ενώ οι ιδιωτικοποιήσεις και η εμπορευματοποίηση της υγείας, της παιδείας, της ενέργειας, των συγκοινωνιών και των δημόσιων αγαθών χτυπούν θεμελιώδη κοινωνικά δικαιώματα κι αμφισβητούν την ίδια μας τη ζωή.

Απέναντι στην αντιλαϊκή πολιτική κυβέρνησης, Ε.Ε. και εργοδοσίας, οι εργαζόμενοι δεν έχουν τίποτα να περιμένουν από τις υποσχέσεις και τις προεκλογικές επικοινωνιακές φιέστες που θα στηθούν στη ΔΕΘ. Η πραγματική διέξοδος βρίσκεται στο εργατικό-λαϊκό κίνημα και τους συλλογικούς αγώνες, τις απεργίες, τις μαζικές κινητοποιήσεις, την οργάνωση στους χώρους δουλειάς. Αυτό που απαιτείται είναι μια πρόταση καθημερινής μάχης με μπροστάρη το εργατικό κίνημα, με ανεξαρτησία από τη συνδικαλιστική γραφειοκρατία της ήττας. Χρειάζεται αγωνιστικός σχεδιασμός ώστε οι αγώνες να ξεπερνούν σε περιεχόμενο και μορφή τη διαμαρτυρία χωρίς κλιμάκωση και προοπτική που καταντά εκτόνωση, δεν εμπνέει και δεν συσπειρώνει. Με πλαίσιο διεκδικήσεων στη βάση των αναγκών και δικαιωμάτων μας και όχι στα όρια του «εφικτού» και των «αντοχών της οικονομίας», δηλαδή του σφαγείου της λιτότητας. Με τη δημοκρατία των Γενικών Συνελεύσεων και Επιτροπών Αγώνα των πρωτοβάθμιων Σωματείων, που είναι το οξυγόνο των μαχητικών και νικηφόρων αγώνων. Χωρίς τους περιορισμούς της θεσμικής «υγειονομικής ζώνης», της υπόκλισης στα «όρια του νόμου».

Η απονομιμοποίηση της αστικής πολιτικής, το ράγισμα της, το άνοιγμα του δρόμου για την ανατροπή της κυρίαρχης πολιτικής είναι ο δρόμος που βαδίζει το «μπλοκ της Καμάρας» κρατώντας το νήμα από τους μαχητικούς αγώνες, όπως το σπάσιμο της απαγόρευσης και την πορεία αλληλεγγύης στη δυναμική και νικηφόρα απεργία της ΕΑΣ το 1992. Η ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος απαιτεί ρήξη τόσο με τη γραμμή κοινωνικής συναίνεσης και υποταγής που εκφράζουν οι ΓΣΕΕ/ΑΔΕΔΥ όσο και με τις λογικές αποσπασματικών αγώνων στα όρια του «εφικτού» και της κομματικής καταγραφής και των «συμπερασμάτων» από ήττες του ΠΑΜΕ, που την είδαμε στην «απεργία που δεν έγινε» στις 50 μέρες των αγροτικών μπλόκων του Δεκέμβρη και στα Τέμπη. Οι ανάγκες της εποχής απαιτούν μια ανεξάρτητη ταξική δυναμική στο εργατικό κίνημα, με μαχητικότητα και ενότητα, στηριγμένη στη δράση των ίδιων των εργαζομένων, στον συντονισμό των πρωτοβάθμιων σωματείων και των αγωνιστικών συλλογικοτήτων, με προσανατολισμό τη νίκη των εργατικών και λαϊκών συμφερόντων.

Η αντιλαϊκή πολιτική φθάνει στο αποκορύφωμά της με τους πολεμικούς ανταγωνισμούς και την απειλή μιας γενικευμένης σύγκρουσης, όπου η εργατική τάξη και η νεολαία θα γίνουν “κρέας για τα κανόνια” των πολυεθνικών.

Καταδικάζουμε την εμπλοκή της Ελλάδας στους σχεδιασμούς του ΝΑΤΟ και της Ε.Ε., τη διάθεση στρατιωτικών υποδομών/βάσεων και πόρων για πολεμικούς σκοπούς και τη μεταφορά τεράστιων κονδυλίων στους εξοπλισμούς, ενώ οι κοινωνικές ανάγκες παραμένουν ακάλυπτες. Εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στο δίκαιο αγώνα του παλαιστινιακού λαού και σε όλους τους λαούς που βρίσκονται αντιμέτωποι με τον πόλεμο, την κατοχή, τον ξεριζωμό και την προσφυγιά.

Διεκδικούμε:

• Αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις με βάση τις πραγματικές ανάγκες. Κανένας μισθός/σύνταξη κάτω από 1400 ευρώ, επαναφορά της 13ου-14ου μισθού/σύνταξης για όλους

• Συλλογικές συμβάσεις εργασίας με ουσιαστικές αυξήσεις και πλήρη εργασιακά δικαιώματα για όλους, κατάργηση του ν. 2738 που δεν τις επιτρέπει στο δημόσιο, κατάργηση όλων των ελαστικών μορφών εργασίας

• Μέτρα ενάντια στην ακρίβεια, τους πλειστηριασμούς λαϊκής κατοικίας και τη στεγαστική κρίση.

• Δημόσια και δωρεάν υγεία, παιδεία, κοινωνικές υπηρεσίες για όλους/ες. Όχι στα νέα σχέδια ιδιωτικοποίησης του νερού. Ακύρωση όλων των ιδιωτικοποιήσεων. Όλες οι κοινωνικές ανάγκες να καλύπτονται χωρίς κέρδος, με δημόσιο χαρακτήρα και εργατικό έλεγχο.

• Όχι στην συνταγματική αναθεώρηση των ιδιωτικοποιήσεων, της αξιολόγησης, της άρσης μονιμότητας, της μισθολογικής καθήλωσης και των ιδιωτικών ΑΕΙ

• Κατάργηση των αντεργατικών νόμων και της καταστολής απέναντι στους κοινωνικούς αγώνες. Όχι στο νέο πειθαρχικό του δημοσίου, απαλλαγή των διωκόμενων δημ. υπαλλήλων

• Να τιμωρηθούν οι αυτουργοί και οι πολιτικά υπεύθυνοι για το έγκλημα των Τεμπών και της κλοπής του ΟΠΕΚΕΠΕ. Πίσω στο δημόσιο οι σιδηρόδρομοι, πίσω τα κλεμμένα στους αγροτοκτηνοτρόφους

• Όχι στην καύση απορριμμάτων που προωθείται στη Θεσσαλονίκη και άλλες περιοχές και την περιβαλλοντική καταστροφή

• Καμία εμπλοκή της χώρας σε πολέμους και ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις. ‘Εξω η Ελλάδα από το ΝΑΤΟ, έξω οι βάσεις του θανάτου. Λευτεριά στην Παλαιστίνη.

• Λεφτά για τις κοινωνικές ανάγκες και όχι για εξοπλισμούς και πολεμικές δαπάνες.

Καλούμε κάθε εργαζόμενο, άνεργο, νέο και νέα να δώσει το παρών στη διαδήλωση της ΔΕΘ και την ανεξάρτητη ταξική συγκέντρωση της Καμάρας το Σάββατο 5 Σεπτέμβρη, στις 6μμ. Να συμβάλουμε στην οικοδόμηση ενός μαχητικού κινήματος που θα συγκρούεται με την κυβερνητική πολιτική, την εργοδοσία και κάθε μορφή εκμετάλλευσης, τον πόλεμο, τον εθνικισμό, τον ρατσισμό, χωρίς καμιά αναμονή σε εκλογικούς «σωτήρες».

Καλούμε σε συνέλευση αγώνα την Κυριακή 6/9 στις 11πμ στην ΕΔΟΘ για να συζητήσουμε συγκεκριμένα βήματα για τους αγώνες που μπορούν να νικήσουν, για να ένα άμεσο αγωνιστικό απεργιακό πρόγραμμα πάλης.

1. Αγαπητός Θανάσης, πρόεδρος της Ένωσης Συνταξιούχων Εκπαιδευτικών Θεσσαλονίκης

2. Αγγελοπούλου Βασιλική, μέλος του Δ.Σ. του Συλλόγου Φοιτητών ΠΟΛ.ΕΠ. του ΑΠΘ

3. Αθανασιάδου Αντωνία, μέλος του Δ.Σ. του Συλλόγου Φοιτητών ΠΑ.ΜΑΚ.

4. Αλεμίδου Θώμη, καθηγήτρια, μέλος του Δ.Σ. της Δ’ ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης

5. Αλεξίου Δημήτρης, Ηλεκτρολόγος.Μηχανικος, μέλος του Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών Μακεδονίας

6. Ανδρεάδου Ηλέκτρα, Πολιτικός Μηχανικός, μέλος του Δ.Σ. του Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών Μακεδονίας

7. Βάσιλα Αγγελική, γραμματέας Δ.Σ. του Συλλόγου Εργαζομένων Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας

8. Βασιλάτου Βίκυ, εκπαιδευτικός, μέλος του Δ.Σ. της ΟΛΜΕ

9. Βασιλειάδης Δημήτρης, ιδιωτικός υπάλληλος, γραμματέας Σωματείου Εργαζόμενων Ομίλου Επιχειρήσεων ΣΚΡΟΥΤΖ.

10. Βασιλοπούλου Νικολέτα, μέλος του Δ.Σ. του Συλλόγου Φοιτητών Χημικού ΑΠΘ, μέλος του ΣΕΤΕΠΕ Θεσ/νίκης

11. Βλαχομήτρος Δημήτρης, συνταξιούχος, μέλος Δ.Σ. Σωματείου Συνταξιούχων Θεσ/νίκης «Η ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ»

12. Βουρτσάκη Βάνα, συνταξ. εκπαιδευτικός, σκηνοθέτης, συγγραφέας

13. Γαζάκης Αντώνης, φιλόλογος, μέλος το Σχολείου Αλληλεγγύης «ΟΔΥΣΣΕΑΣ»

14. Γαλατάς Ζώης, μέλος Γ.Σ. ΠΟΕ-ΟΤΑ, γραμματέας Συλλόγου Αμπελοκαλλιεργητών & Αμβυκούχων Ηπείρου

15. Γεωργίου Ηλίας, συνταξιούχος οικοδόμος

16. Γκικουρία Αΐντα, εκπαιδευτικός, μέλος του Δ.Σ. της ΔΟΕ

17. Γκιουλουμίδης Γιώργος, δάσκαλος. μέλος του Δ.Σ. του Σ.Ε.Π.Ε. Υπαίθρου Θεσσαλονίκης.

18. Γκλαρνέτατζης Νίκος, δάσκαλος, μέλος του Δ.Σ. της ΔΟΕ

19. Δελασσούδας Ιάκωβος, πρόεδρος του ΣΕΡΕΤΕ Παράρτημα Αχαΐας, αντιπρόσωπος στο Εργατικό Κέντρο Πάτρας

20. Δήμας Γιάννης, μέλος του Δ.Σ. ΕΛΕΠΑ

21. Δήμου Χρήστος, Αντιπρόεδρος παραρτήματος Ιωαννίνων σωματείου εργαζομένων PRAKTIKER

22. Δινοπούλου Βαγγελίτσα, δασκάλα, μέλος Δ.Σ. του Σ.Ε.Π.Ε. “Ηρώ Κωνσταντοπούλου”

23. Ζαγανίδης Χρήστος, πρόεδρος Ε’ ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης και μέλος του Γεν. Συμβουλίου της ΕΔΟΘ/Ν.Τ. ΑΔΕΔΥ Θεσσαλονίκης

24. Ζήκος Απόστολος, μέλος Δ.Σ. Σωματείου Εργαζομένων COSMOTE Ηπείρου, μέλος του Δ.Σ. της Ομοσπονδίας Εργαζομένων ΟΤΕ

25. Ηλίας Νίκος, γραμματέας Σωματείου Μετάλλου Ιωανν

26. Ιωαννίδης Τάσος, εκπαιδευτικός, πρόεδρος της Α΄ ΕΛΜΕ Δυτ. Αττικής (Ελευσίνα)

27. Ιωαννίδου Γιώτα, συνταξιούχος εκπαιδευτικός

28. Καβακλής Λουκάς, συνταξιούχος εκπαιδευτικός

29. Καλημερίδης Γιώργος, δάσκαλος, αντιπρόσωπος του Ζ΄ Σ.Ε.Π.Ε. Θεσ/νίκης στη Γ.Σ. ΔΟΕ

30. Καλιαμπάκος Σωτήρης, γιατρός, μέλος ΔΣ Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών

31. Καλούσης Ακρίτας, κοινωνιολόγος, μέλος του Δ.Σ. της ΕΛΜΕ Πειραιά

32. Κανάρης Θανάσης, συνταξιούχος εκπαιδευτικός, Ταμίας της Ένωσης Συνταξιούχων Εκπαιδευτικών Θεσ/νίκης ( Ε.Σ.Ε.Θ.)

33. Κανταρτζής Χρήστος, Κοινοτικός Σύμβουλος στην κοινότητα Νεάπολης στον δήμο Νεάπολης-Συκεών

34. Καπέτης Δημήτρης, φιλόλογος, πρόεδρος της Γ΄ ΕΛΜΕ Θεσ/νίκης

35. Καραγιώργου Δέσποινα, αναπληρώτρια δασκάλα, μέλος Δ.Σ. του Σ.Ε.Π.Ε. Βύρωνα-Καισαριανής-Παγκρατίου «Ρόζα Ιμβριώτη»

36. Καραδάκης Γιώργος, μέλος Δ.Σ. του Συλλόγου Μον. Διοικητικών Υπαλλήλων Σιβιτανιδείου, αντιπρόσωπος στην ΠΟΣΥΠ

37. Κάσκαρης Γιάννης, δάσκαλος, μέλος Δ.Σ. του Α’ Σ.Ε.Π.Ε. Θεσσαλονίκης “Ο Προμηθέας”

38. Καστρινού Μαρίνα, μέλος του ΔΣ του ΣΦ τΜΕΤ ΠΑΜΑΚ

39. Κατέμη Χριστίνα, μέλος Δ.Σ. του Σωματείου Εργαζομένων στο τουρισμό-επισιτισμό Πάργας

40. Κατσαρού Ιωάννα, δασκάλα, πρόεδρος του Σ.Ε.Π.Ε. Λαγκαδά και μέλος του Γεν. Συμβουλίου της ΕΔΟΘ/Ν.Τ. ΑΔΕΔΥ Θεσσαλονίκης

41. Κατσένης Γιάννης, μέλος του Δ.Σ. του Συλλόγου Φοιτητών Νομικής ΑΠΘ

42. Κατσιώτης Μάριος, μέλος Δ.Σ σωματείου εμποροϋπαλλήλων-ιδιωτικών υπαλλήλων Πρέβεζας

43. Κατωγιάννης Βασίλης, μέλος Γ.Σ. αντιπροσώπων Εργατικού Κέντρου Πρέβεζας

44. Κοζανιτάς Γιώργος, γραμματέας ΣΕΦΚ- Κλαδικό Σωματείο Εργαζομένων στην Ιδιωτική Εκπαίδευση

45. Κοντελές Δημήτρης, εκπαιδευτικός μέλος του Δ.Σ. της ΕΛΜΕ Λάρισας

46. Κορδίλας Ξενοφών, συνταξιούχος εκπαιδευτικός, αντιπρόεδρος της Ένωσης Συνταξιούχων Εκπαιδευτικών Θεσ/νίκης (Ε.Σ.Ε.Θ.)

47. Κοσίνας Ανδρέας, μέλος του ΔΣ του Παραρτήματος Πάτρας του Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών

48. Κοσμοπούλου Όλγα, γιατρός, μέλος του Δ.Σ. του Συλλόγου Εργαζομένων ΓΝ Νίκαιας, του Δ.Σ. της ΕΙΝΑΠ, του Δ.Σ. του Ιατρ. Συλλόγου Πειραιά και εκλέκτορας του Πανελ. Ιατρικού Συλλόγου

49. Κουμαντζιάς Δημήτριος, εκπαιδευτικός, μέλος της ΕΛΜΕ Πιερίας

50. Κούτσαρη Μαργαρίτα, μέλος του Δ.Σ. του Συλλόγου Φοιτητών ΠΟΛ.ΕΠ. του ΑΠΘ

51. Κρεασίδης Γιώργος, μέλος του ΔΣ της Α’ ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης και της Εκτ. Επιτροπής της ΕΔΟΘ/Ν.Τ. ΑΔΕΔΥ Θεσσαλονίκης

52. Κριδεράς Δημήτρης, ταμίας ΣΕΦΚ- Κλαδικό Σωματείο Εργαζομένων στην Ιδιωτική Εκπαίδευση

53. Κυπριώτης Λάμπρος, λογισής, μέλος του Δ.Σ. ΕΛΕΠΑ και μέλος του Δ.Σ. του Πανελ. Ομοσπονδίας Λογιστών

54. Κωντσιλίδη Ναταλία, μέλος του Δ.Σ. του Συλλόγου Φοιτητών Αρχιτεκτονικής ΑΠΘ

55. Λαδικός Ηλίας, μέλος Δ.Σ. του Συλλόγου Εργαζομένων Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας

56. Λαθήρα Γιάννα, φιλόλογος, πρ. πρόεδρος της Γ΄ ΕΛΜΕ Θεσ/νίκης

57. Λαθήρα Ζωή, οδοντίατρος, μέλος τουΟδοντιατρικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης

58. Λαθήρας Γιάννης, συνταξιούχος εκπαιδευτικός, γραμματέας της Ένωσης Συνταξιούχων Εκπαιδευτικών Θεσσαλονίκης

59. Λάλα Γκέρτα, μέλος του Δ.Σ. του Συλόγου Φοιτητών ΜΜΕ ΑΠΘ

60. Λαμπροπούλου Μαργαρίτα, μέλος του ΔΣ ΣΕΡΕΤΕ Παράρτημα Αχαΐας

61. Λεγάκη Μυρτώ, φοιτήτρια Μουσικού ΠΑ.ΜΑΚ.

62. Λεγάκης Μάνος, μαθητής

63. Λεγάκης Μιχάλης, φιλόλογος, μέλος Δ.Σ. της Γ’ ΕΛΜΕ Θεσ/νίκης

64. Λιαπόπουλος Πάνος, νοσηλευτής Κέντρου Υγείας Κασσανδρείας, μέλος του Σωματείου Εργαζομένων Κέντρων & Μονάδων Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας Ανατ. Θεσ/νίκης & Χαλκιδικής

65. Λιλή Δήμητρα, μέλος του Δ.Σ. του Συλλόγου Φοιτητών Πληροφορικής ΑΠΘ

66. Μαρίνης Γιάννης, γραμ. Γ΄ ΕΛΜΕ Δυτ. Αθήνας

67. Ματσούκας Χρήστος, μέλος Δ.Σ. της Α ΕΛΜΕ Δυτικής Αττικής

68. Μαυρίδης Θοδωρής, αντιπρόεδρος Δ.Σ. του Σ.Ε.Π.Ε. Περιστερίου “Έλλη Αλεξίου”

69. Μαχαίρας Αθανάσιος, μέλος Δ.Σ του Σωματείου Μισθωτών Γεωτεχνικών Β/Δ Ελλάδος

70. Μουτσά Μικέλ, φοιτητής-εργαζόμενος στον επισιτισμό, μέλος του ΣΕΤΕΠΕ και του ΣΦ ΠΑ.ΜΑΚ.

71. Μπαζιργιάννης Βασίλης, αναπληρωτής δάσκαλος, μέλος του Ζ΄ Σ.Ε.Π.Ε. Θεσ/νίκης

72. Μπακόλας Δημήτρης, μέλος της Δ.Ε. (παράρτημα Ιωαννίνων) του Σωματείου Μισθωτών Γεωτεχνικών, αντιπρόσωπος στη ΓΣ Εργατικού Κέντρου Ιωαννίνων

73. Μπαχτή Άννα, εκπαιδευτικός φυσικής αγωγής, Πρόεδρος Ε ΕΛΜΕ Αντολικής Αττικής

74. Μπουντούρης Γιώργος, μέλος του Δ.Σ. του Συλλόγου Φοιτητών ΗΛΜΗΧ-ΜΗΧΜΗΧ ΑΠΘ

75. Μυλωνοπουλου Ζωή, δημοτική υπαλληλος

76. Νάνος Βαγγέλης, μέλος Δ.Σ Εργατικού Κέντρου Πρέβεζας , πρόεδρος Σωματείου Μισθωτών Γεωτεχνικών , μέλος Δ.Σ της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Συλλόγων Γεωπόνων

77. Ντόνας Δημήτρης, δάσκαλος, μέλος του Ζ΄ Σ.Ε.Π.Ε. Θεσ/νίκης

78. Ξοπλίδης Παναγιώτης, γραμματέας του Σωματείου Υπαλλήλων Βιβλίου Χάρτου Θεσ/νίκης

79. Παϊπάτης Θόδωρος, συνταξιούχος, μέλος Σωματείου Συνταξιούχων Θεσ/νίκης «Η ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ»

80. Πάνου Ναταλία, Πρόεδρος Σωματείου Εργαζομένων στην Έρευνα και την Τριτοβάθμια Εκπαίδευση – Παράρτημα Θεσσαλονίκης(ΣΕΡΕΤΕ)

81. Παπαδοπούλου Ελισάβετ, δασκάλα, μέλος του Α’ ΣΕΠΕ “Ο Προμηθέας” Ν. Θεσσαλονίκης

82. Παπαθανασίου Αργύρης, συνταξιούχος εκπαιδευτικός

83. Παπανικολάου Πάνος, νευροχειρούργος, Γεν. Γραμματέας της ΟΕΝΓΕ, μέλος του Δ.Σ. της ΕΙΝΑΠ, εκλέκτορας του Πανελ. Ιατρικού Συλλόγου

84. Παπαπέτρος Βασίλης, μέλος Δ.Σ του Σωματείου Μισθωτών Γεωτεχνικών Β/Δ Ελλάδος

85. Παρίσσης Νικόλας, Γεωπόνος, ερευνητής μέλος του Δ.Σ. του Σωματείου Εργαζομένων στην Έρευνα και την Τριτοβάθμια Εκπαίδευση – Παράρτημα Θεσσαλονίκης(ΣΕΡΕΤΕ)

86. Πασσιάς Χρήστος, Γραμματέας παραρτήματος Ιωαννίνων του Σωματείου Εργαζομένων PRAKTIKER

87. Πελεκούδας Νίκος, εκπαιδευτικός, πρόεδρος ΣΕΦΚ-Κλαδικό Σωματείο Εργαζομένων στην Ιδιωτική Εκπαίδευση

88. Περιστεροπούλου Μαρία, φιλόλογος, γραμματέας της Α’ ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης

89. Περσόπουλος Αλέκος, δημοτ. υπάλληλος, μέλος του Δ.Σ. του Συλλόγου Εργαζομένων Δήμου Καλαμαριάς και του Γεν. Συμβουλίου της ΕΔΟΘ/Ν.Τ. ΑΔΕΔΥ Θεσσαλονίκης

90. Πολίτου Βασιλική, καθηγήτρια, αντιπρόεδρος της Β’ ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης

91. Ρέππα Ντίνα, δασκάλα, πρόεδρος του Σ.Ε.Π.Ε. Αθήνας «Αριστοτέλης»

92. Ρέππας Χρήστος, δάσκαλος, πρόεδρος του Σ.Ε.Π.Ε. Αργοσαρωνικού

93. Ρηγόπουλος Κωνσταντίνος, πολιτικός μηχανικός, μέλος ΔΣ ΣΜΤ Παραρτήματος Λάρισας

94. Ρίζος Μιχάλης, γιατρός, μέλος του Δ.Σ. του Σωματείου Εργαζομένων ΑΤΤΙΚΟΥ Νοσοκομείου

95. Σαββίδου Ιωάννα, δασκάλα, μέλος Δ.Σ. του Ζ΄ Σ.Ε.Π.Ε. Θεσ/νίκης

96. Σαραϊδάρη Πόπη, μέλος του Δ.Σ. της Ε’ ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης και του Γεν. Συμβουλίου της ΕΔΟΘ/Ν.Τ. ΑΔΕΔΥ Θεσσαλονίκης

97. Σιαφάκας Γιώργος, μέλος Δ.Σ Εργατικού Κέντρου Πρέβεζας , πρόεδρος συλλόγου εργαζομένων ΚΤΕΛ-οδηγών φορτηγών

98. Σιούτης Σπύρος, πρόεδρος ΔΣ του Συλλόγου Υπαλλήλων Π.Ε. Πρέβεζας Περιφέρειας Ηπείρου, μέλος της Ε.Ε του Ν.Τ Πρέβεζας της ΑΔΕΔΥ

99. Σιτέλας Κώστας, μέλος του Δ.Σ. του Συλλόγου Εργαζομένων Δήμου Καλαμαριάς

100. Σκληθριώτη Ευδοξία, δικηγόρος, μέλος του Δ.Σ. του Σωματείου Μισθωτών Δικηγόρων Θεσ/νίκης

101. Σμήλιος Ηλίας, δάσκαλος, γραμματέας του Ζ΄ Σ.Ε.Π.Ε. Θεσ/νίκης, δημ. σύμβουλος Αμπελοκήπων-Μενεμένης

102. Σουρτζής Φώτης, εκπαιδευτικός, αντιπρόεδρος της Γ’ ΕΛΜΕ Αθήνας

103. Στάγκος Κώστας, συνταξιούχος, γραμματέας Σωματείου Συνταξιούχων Θεσ/νίκης «Η ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ»

104. Σταμούλης Δημήτρης, δημοσιογράφος, μέλος του Δ.Σ. της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ενώσεων Συντακτών (ΠΟΕΣΥ) και του Δ.Σ. της Ένωσης Συντακτών Περιοδικού Ηλεκτρονικού Τύπου (ΕΣΠΗΤ)

105. Σταυροπούλου Μάγια, νηπιαγωγός, πρόεδρος του ΣΕΠΕ “Ο Περικλής”

106. Στεφανίδου Σοφία, φιλόλογος, γραμματέας Ε’ ΕΛΜΕ Θεσ/νίκης και μέλος Γεν. Συμβουλίου της ΑΔΕΔΥ

107. Τάσσου Δήμητρα, νηπιαγωγός, ταμίας Δ.Σ. του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Π.Ε. “Αριστοτέλης”

108. Τζαβέλλα Ευαγγελία, συνταξιούχος εκπαιδευτικός

109. Τζαμουράνης Δημήτρης, μέλος του Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών

110. Τόλη Πολίνα, νηπιαγωγός, πρόεδρος του Σ.Ε.Π.Ε. “Ηρώ Κωνσταντοπούλου”

111. Τουλγαρίδης Κώστας, εκπαιδευτικός φυσικής αγωγής, πρόεδρος του Σ.Ε.Π.Ε. Ανατ. Αττικής «Κ. Σωτηρίου» και μέλος του Γεν. Συμβουλίου της ΑΔΕΔΥ

112. Τριανταφυλλοπουλου Χριστίνα, αντιπρόεδρος Συλλόγου Εργαζομένων Υπουργείου Γεωργίας νομού Αττικής

113. Τρούλη Αντιγόνη, εκπαιδευτικός, μέλος του Δ.Σ. της ΕΛΜΕ Ηρακλείου

114. Τρώντσιου Λίτσα, δασκάλα, μέλος του Δ.Σ. του Σ.Ε.Π.Ε. Υπαίθρου Θεσ/νίκης και του Γεν. Συμβουλίου της ΕΔΟΘ/Ν.Τ. ΑΔΕΔΥ Θεσσαλονίκης

115. Τσαπάρη Ολυμπία, πρόεδρος Συλλόγου Διοικητικού Προσωπικού του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων και μέλος του κεντρικού συμβουλίου της Ομοσπονδίας Διοικητικού Προσωπικού Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης (ΟΔΠΤΕ)

116. Τσούκας Αντώνης, μαθηματικός, γραμματέας της Δ’ ΕΛΜΕ Θεσ/νίκης

117. Φραγκαλιώτη Μαρία, μέλος Δ.Σ. ΣΕΦΚ Κλαδικό Σωματείο Εργαζομένων στην Ιδιωτική Εκπαίδευση

118. Χατζηθεοδωρίδου Μαίρη, δασκάλα, πρόεδρος του Β’ Σ.Ε.Π.Ε. Θεσ/νίκης

119. Χεκίμογλου Νώντας, μέλος του Δ.Σ. του Συλλόγου Φοιτητών ΠΤΔΕ ΑΠΘ

120. Χρυσικού Γιαννούλα, φιλόλογος, μέλος της Γενικής Συνέλευσης αντιπροσώπων του Ν.Τ. ΑΔΕΔΥ Πρέβεζας

121. Χρυσοχόου Αντρέας, Πρόεδρος παραρτήματος Ιωαννίνων σωματείου εργαζομένων PRAKTIKER

Η ΔΑΣ στην ΑΔΕΔΥ για ακόμη μια φορά βαφτίζει το κρέας ψάρι και τη διαχείριση που κάνει, αγωνιστική κλιμάκωση - Σχόλιο για τη νέα επίθεση στις Παρεμβάσεις

ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ –ΚΙΝΗΣΕΙΣ –ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ στο ΔΗΜΟΣΙΟ

http://paremvaseisdimosiou.blogspot.gr/ dimosio.paremvasis@gmail.com

4/3/26

Σχόλιο για τη νέα επίθεση της ΔΑΣ στις Παρεμβάσεις.

Η ΔΑΣ στην ΑΔΕΔΥ για ακόμη μια φορά βαφτίζει το κρέας ψάρι και τη διαχείριση που κάνει, αγωνιστική κλιμάκωση

Η ΔΑΣ στην ΑΔΕΔΥ, με ειδική ανακοίνωσή της, μιλάει για πιρουέτες των Παρεμβάσεων επειδή δεν ψήφισαν την απεργία που πρότεινε για 31 Μαρτίου, τη στιγμή που η κυβίστιση είναι πια η τακτική της. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η αλλαγή στάσης για τη συγκρότηση της ΕΕ της ΑΔΕΔΥ, όπου μέχρι πέρυσι έλεγε πως δεν μπαίνει στα προεδρεία των τριτοβάθμιων με τις δυνάμεις του κυνερνητικού συνδικαλισμού και φέτος που είναι πρώτη δύναμη διεκδικεί τον πρόεδρο στην ΑΔΕΔΥ.

Το πιο εξωφρενικό όμως είναι πως βαφτίζει κλιμάκωση της πάλης των εργαζομένων την 24ωρη που πρότεινε για λίγο πριν το Πάσχα, στις 31 Μαρτίου. Η ημερομηνία που έβαλε η ΔΑΣ δεν είναι τυχαία γι’ αυτό άλλωστε και δεν μπήκε σε καμία συζήτηση για την μετατόπισή της. Τρεις μέρες πριν μπούμε στη βδομάδα του Πάσχα αφυδατώνει τη δύναμη της. Δε χρειάζεται πολύ φαντασία γι’ αυτό! Κατατέθηκε όμως, με σκοπιμότητα ώστε να μην αφήνει περιθώριο νέων ΓΣ και μαζικών διαδικασιών στα σωματεία (λόγω Πάσχα) και επιβεβαιώνει την εκτίμηση μας για τη γραμμή τους με ασύνδετες 24ωρες χωρίς σχέδιο κλιμάκωσης, που είναι η πεπατημένη κι απολύτως χρεοκοπημένη γραμμή ΓΣΕΕ ΑΔΕΔΥ κι εξυπηρετεί μόνο προεκλογικές επικοινωνιακές σκοπιμότητες. Γι’ αυτό άλλωστε, η ΔΑΣ δεν καταθέτει ανάλογη πρόταση στον ιδιωτικό τομέα, τα Εργατικά Κέντρα και τα συνδικάτα. Εν τω μεταξύ, η προηγούμενη απεργία είχε γίνει λίγο πριν τα Χριστούγεννα, 16 Δεκεμβρίου, η οποία θα μπορούσε να έχει μια αξία αν είχε ενώσει σε μεγάλη συγκέντρωση τους εργαζόμενους στο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα και τους αγρότες των μπλόκων όπως είχαμε προτείνει ως Παρεμβάσεις. Αλλά η ΔΑΣ επέλεξε να μην γίνει ούτε καν απεργιακή συγκέντρωση και να γίνουν επισκέψεις στα μπλόκα. Είναι χαρακτηριστικό ότι δεν επιδίωξαν συντονισμό με τους αγρότες όσο ήταν στα μπλόκα. Αντί να υπάρξει ένα κοινό απεργιακό συλλαλητήριο στην Αθήνα εκείνο το διάστημα, οι αγρότες ήρθαν στην Αθήνα όταν τα μπλόκα τελείωσαν. Αλλά και με τα Τέμπη αρνήθηκαν την πρόταση μας να βγει απεργία στις 27 και 28 Φλεβάρη ώστε να ενοποιηθεί ο αγώνας για δικαίωση με την πάλη κατά των ιδιωτικοποιήσεων, των διώξεων και της φτωχοποίησης των εργαζομένων. Μάλιστα στο Γενικό Συμβούλιο η ΔΑΣ ψήφισε μαζί με τη ΔΑΚΕ, τη ΔΗΣΥΠ - (ΠΑΣΚΕ), την ΕΑΕΚ και την Ανατροπή για απεργία σε απροσδιόριστο χρόνο ( συγκεκριμένα η απόφαση τους αναφέρει : Εξουσιοδότηση της Εκτελεστικής Επιτροπής για χρονικό προσδιορισμό απεργιακής κλιμάκωσης της πάλης των δημοσίων υπαλλήλων το επόμενο διάστημα,). Έτσι λοιπόν ο μεγάλος αγώνας που προτείνει η ΔΑΣ ενάντια στην κυβέρνηση και το κεφάλαιο, όπως λέει, περιλαμβάνει μια 24ωρη πριν τα Χριστούγεννα και μια πριν το Πάσχα και μάλιστα χωρίς να μπει και ο ιδιωτικός τομέας στην απεργία.

Μην ξεχάσουμε πως μεγάλο αγώνα η ΔΑΣ θεώρησε και τη στάση εργασίας νόμο στην Αττική για τον 13ο και 14ο μισθό !!!

Οι Παρεμβάσεις πρότειναν ένα συνολικό απεργιακό σχέδιο σύγκρουσης για τον μισθό, τη Συνταγματική αναθεώρηση, την ιδιωτικοποίηση και εμπορευματοποίηση στα κοινά αγαθά, την αξιολόγηση, τις διώξεις, τον πειθαρχικό νόμο και τον πόλεμο, με 48ωρη στις 18 και 19 Μαρτίου μαζί με τις απεργίες στην υγεία και συνελεύσεις μετά για κλιμάκωση . 

Για να έχουν αποτέλεσμα οι αγώνες των εργαζομένων πρέπει να είναι πολιτικά επικίνδυνοι και να εμπεριέχουν την σύγκρουση, όπως έδειξαν οι εργαζόμενοι στο νοσοκομείο της Νίκαιας και όχι απλές διαμαρτυρίες για να βγάλει τα συμπεράσματά του ο λαός και να ψηφίσει στις εκλογές.

Αυτή την απεργιακή συμπόρευση αρνήθηκε η ΔΑΣ σκόπιμα γιατί έχει επιλέξει να μην συναντιόνται οι αγώνες που θα δημιουργούσαν προϋποθέσεις κλυδωνισμού της κυβερνητικής πολιτικής. Είναι επανάληψη ενός μοτίβου που έχουν καθιερώσει να αρνούνται κάθε απεργιακή συμπόρευση των μαχητικών τμημάτων των εργαζομένων που μεγιστοποιεί την πολιτική δύναμη πυρός των απεργιών κι αυξάνει τις δυνατότητες να ραγίσει η κυβερνητική πολιτική.

 Αντί για μια αλλαγή πορείας της ΑΔΕΔΥ σηματοδοτείται από την προσχώρηση της ΔΑΣ σε τροχιά γραφειοκρατικού συνδικαλισμού και στην διαχείριση των απεργιών στα πρότυπα της ΓΣΕΕ και της πλειοψηφίας του κυβερνητικού συνδικαλισμού στην ΑΔΕΔΥ. Δε θα την ακολουθήσουμε και δε θα εκτροχιαστεί η επιμονή μας για αγώνες ρήξης απ' τους εκβιασμούς της.

Τέλος δείγμα του ύφους και του ήθους της αντιπαράθεσης είναι πως αποκαλεί τις Παρεμβάσεις Κινήσεις Συσπειρώσεις στην ΑΔΕΔΥ ως παράταξη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, όχι γιατί δεν γνωρίζει πως είναι ευρύτερο μετωπικό ρεύμα, αλλά γιατί έχει μάθει να αντιπαρατίθεται με ταμπέλες και σφραγίδες. 

Δεν θα ακολουθήσουμε το ύφος αυτής της αντιπαράθεσης. Απέναντί μας είναι η πολιτική της κυβέρνησης και η ανατροπή της χρειάζεται ενότητα στον αγώνα και προετοιμασία για σύγκρουση. Με 24ωρες, μια στο τόσο απεργίες, για αγωνιστικές φωτογραφίες ... "αυγά" ... δεν βάφονται.

Ο κόσμος φλέγεται! Ζωτική ανάγκη ο ξεσηκωμός! Οι παρατάξεις στην ΑΔΕΔΥ σε ανοιχτή συναίνεση και απραξία έως συμβολική 24ωρη/6μηνο, στα πρότυπα της ΓΣΕΕ!

  

ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ –ΚΙΝΗΣΕΙΣ –ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ στο ΔΗΜΟΣΙΟ

http://paremvaseisdimosiou.blogspot.gr/ dimosio.paremvasis@gmail.com

Ο κόσμος φλέγεται! Ζωτική ανάγκη ο ξεσηκωμός!

Οι παρατάξεις στην ΑΔΕΔΥ σε ανοιχτή συναίνεση και απραξία έως συμβολική 24ωρη/6μηνο, στα πρότυπα της ΓΣΕΕ!

Στη συνεδρίαση της ΕΕ της ΑΔΕΔΥ την Δευτέρα 2/3/2026 επιβεβαιώθηκε για άλλη μια φορά η γραμμή της συναίνεσης και της άρνησης σύγκρουσης με την πολιτική της κυβέρνησης που ακολουθεί η μεγάλη πλειοψηφία των παρατάξεων στην ΑΔΕΔΥ με κάθε παραλλαγή.

Σε μια περίοδο που ο πόλεμος εξαπλώνεται, η εμπλοκή της χώρας βαθαίνει και γίνεται όλο και πιο επικίνδυνη, η κυβέρνησης της ΝΔ, ως ο «πιο πιστός στρατιώτης - καλύτερο παιδί» των φονιάδων Αμερικάνων και του Ισραήλ και της πολεμοκάπηλης ΕΕ, εμπλέκει άμεσα τη χώρα μας στον πόλεμο (αμερικανικές βάσεις της Σούδας και όλης της χώρας, φαντάροι στη Γάζα, συστοιχία patriot στη Σαουδική Αραβία, φρεγάτες στην Ερυθρά θάλασσα και τώρα 2 φρεγάτες και 4 αεροπλάνα στην Κύπρο να υπερασπίσουν την αγγλική βάση - «αγγλικό έδαφος» και τη συμμετοχή στον πόλεμο στο πλευρό των ΗΠΑ-Ισραήλ). Δραματική επιβεβαίωση της προαναγγελίας του Δένδια για να προετοιμαστούμε να πάρουμε τα παιδιά μας σε «φέρετρα με τη σημαία της ΕΕ»! Η στρατηγική αυτή αποτυπώνεται και στο επίπεδο της οικονομίας, καθώς ο προϋπολογισμός και η προτεινόμενη συνταγματική αναθεώρηση παγιώνει την «αέναη λιτότητα», τη διάλυση των δημόσιων αγαθών, υπέρ των πολεμικών εξοπλισμών και ενίσχυσης των μεγαλοεταιρειών και επιδιώκει την άρση της μονιμότητας. Κυρίαρχο μέσο για να επιβληθεί αυτή η πολιτική είναι η κρατική βία και η τερατώδης κρατική προπαγάνδα.

Με βάση αυτά οι Παρεμβάσεις πρότειναν - όπως κάνουν από την αρχή της χρονιάς - ένα συνολικό απεργιακό σχέδιο σύγκρουσης με την πολιτική της κυβέρνησης - ΕΕ - κεφαλαίου για τον μισθό και την ακρίβεια, τις αντιδραστικές αναδιαρθρώσεις, τη Συνταγματική αναθεώρηση και την ιδιωτικοποίηση και εμπορευματοποίηση των κοινών αγαθών, την αξιολόγηση και τις διώξεις, και τον πειθαρχικό νόμο, αλλά και την εναντίωση στον πόλεμο και τη συμμετοχή της χώρας στα ιμπεριαλιστικά σχέδια. Ένα σχέδιο που επιδιώκει να συνενώνονται τα αγωνιστικά μέτωπα και η λαϊκή οργή, όπως εκφράστηκε με τις μεγάλες διαδηλώσεις στις 28/2 για τα Τέμπη και προηγούμενα με τους αγρότες, την παιδεία, τους αγώνες των ναυτεργατών και άλλων αγωνιστικών μετώπων. Επιμείναμε ότι οι αγώνες για να έχουν αποτέλεσμα, πρέπει να είναι πολιτικά επικίνδυνοι και να εμπεριέχουν μορφές ανυποχώρητου αγώνα και σύγκρουσης, όπως έδειξαν οι εργαζόμενοι στο νοσοκομείο της Νίκαιας και όχι να μένουμε σε συμβολικές διαμαρτυρίες για να βγάλει τα συμπεράσματά του ο λαός και να ψηφίσει στις εκλογές. Η διέξοδος και οι νίκες δεν θα έρθουν στα κοινοβουλευτικά παζάρια/συσχετισμούς, αλλά από το μαχόμενο λαό στο δρόμο. Συγκεκριμένα προτείναμε:

• 48ωρη απεργία στις 18 και 19 Μαρτίου που υπάρχουν ήδη προκηρυγμένες απεργίες στην υγεία με άμεση συνέχεια με Γενικές Συνελεύσεις μετά για κλιμάκωση.

• Κάλεσμα στο λαό και τους εργαζόμενους να οργανώσουν διαδηλώσεις παντού στις 23 Μάρτη, ημέρα έναρξης της δίκης για τα Τέμπη, αλλά και απέναντι στην παρουσία κυβερνητικών στελεχών σε κάθε χώρο Υγείας, Παιδείας και αλλού που διαλύουν και ξεπουλάνε τα κοινά αγαθά, όπως έκαναν οι υγειονομικοί στο Νοσοκομείο της Νίκαιας.

• Τώρα το εργατικό κίνημα πρέπει να πάρει πρωτοβουλίες για ένα μεγάλο παλλαϊκό κίνημα ενάντια στον πόλεμο και την απεμπλοκή της χώρας από αυτόν.

Για τις παρατάξεις ΔΑΚΕ και ΔΥΣΥΠ δεν υπάρχει κανένας λόγος να γίνει οποιαδήποτε απεργία και οποιαδήποτε αντίδραση, καθώς αρνήθηκαν οποιαδήποτε απεργιακή πρόταση. Ο ανοιχτά εργοδοτικός τους ρόλος επιβεβαιώθηκε για ακόμα μία φορά. Η ΔΑΚΕ μάλιστα ξεπέρασε τον εαυτό της με ένα παραλήρημα υπέρ του πολέμου και της συμμετοχής της χώρας σ´ αυτόν υποστηρίζοντας ότι «η επέμβαση των ΗΠΑ και του Ισραήλ έχει σκοπό την απελευθέρωση του ιρανικού λαού και την ασφάλεια του κόσμου» και «η χώρα μας έχει συμφέρον να είναι με τη δημοκρατική Δύση», ενώ δήλωσαν τη διαφωνία τους σε κάθε ανακοίνωση ενάντια στον πόλεμο που τυχόν βγει από την ΑΔΕΔΥ!

Από κοντά η ΕΑΕΚ - παράταξη των δυνάμεων που προέρχονται από τον ενιαίο ΣΥΡΙΖΑ - μίλησε αόριστα - χωρίς συγκεκριμένο προσδιορισμό για μια 24ωρη μέσα στον Απρίλιο!

Η ΔΑΣ, ενώ στο Γενικό Συμβούλιο στις 4 Φλεβάρη ψήφισε μαζί με όλες τις άλλες παρατάξεις μια εντελώς απροσδιόριστη χρονικά 24ωρη που θα διερευνούσαν... και όπως αποδεικνύεται η απόφαση δεν δέσμευε καμία από τις δυνάμεις που την ψήφισαν, ισοδυναμούσε με το να ΜΗΝ γίνει καμία απολύτως απεργία. Τώρα πρότεινε μία 24ωρη απεργία στις 31 Μάρτη, την εβδομάδα πριν από το Πάσχα! Επανέφερε τη συνταγή τύπου ΓΣΕΕ -της συμβολικής απεργίας, μία πριν τα Χριστούγεννα, μία πριν το Πάσχα, χωρίς καμία απολύτως προοπτική για συνέχεια και σύνδεση με ένα αγωνιστικό σχέδιο, χωρίς να εξηγήσει γιατί δεν φέρνει την πρόταση της μαζί με τις απεργίες των υγειονομικών, ώστε να ενισχυθεί το απεργιακό μέτωπο.

Στην πρόταση αυτή συμφώνησε και η Συνδικαλιστική Ανατροπή.

Σχετικά με την νέα επίθεση της ΔΑΣ στις Παρεμβάσεις

Με βάση αυτά τα δεδομένα είναι τουλάχιστον πρόκληση η προσπάθεια της ΔΑΣ να επιτεθεί στις Παρεμβάσεις και να μιλάει για χορηγία στην κυβέρνηση και το κεφάλαιο, γιατί αρνήθηκαν ως δήθεν κλιμάκωση την εθιμοτυπική απεργία πριν από το Πάσχα.

Θα εξηγήσουν ποια κλιμάκωση υπηρέτησε και ποιον βοήθησε η στάση της, αν όχι την κυβέρνηση και το κεφάλαιο, όταν η ΔΑΣ αρνήθηκε μαζί με όλες τις δυνάμεις του κυβερνητικού και εργοδοτικού συνδικαλισμού (ΔΑΚΕ, ΔΗΣΥΠ, ΕΑΕΚ, ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΤΡΟΠΗ) αλλά και την ΕΑΣ και ΔΙΚΤΥΟ (ΟΤΑ) :

• να κάνουν την απεργία στις 16 Δεκέμβρη, ενάντια στον προϋπολογισμό της λιτότητας και του πολέμου, πανεργατική βάζοντας και τον ιδιωτικό τομέα σε απεργία μαζί με τους αγρότες που ήταν στο δρόμο. Αντίθετα υπονόμευσαν την πανδημοσιοϋπαλληλική απεργία αρνούμενοι την οργάνωση απεργιακών συγκεντρώσεων - απεργία χωρίς απεργιακές συγκεντρώσεις και απεργία στον ιδιωτικό τομέα το βράδυ!

• να ψηφίσουν την πρόταση μας για πανεργατική απεργία μαζί με τους αγρότες - που επί 55 μέρες ήταν στο δρόμο μόνοι τους - καλώντας σε ξεσηκωμό αμέσως μετά τα Χριστούγεννα όταν οι αγροτικές κινητοποιήσεις ήταν στην πιο κρίσιμη φάση τους και αναζητούσαν την κλιμάκωση.

• όταν αποφάσιζαν τον κατακερματισμό των αγωνιζόμενων με στάση εργασίας στις 3/2 για τα δώρα μόνο για την Αττική και παρουσίαζαν, χέρι χέρι με τις παρατάξεις του κυβερνητικού και εργοδοτικού συνδικαλισμού, ως μεγάλη επιτυχία.

• απέρριψαν την πρόταση για πανεργατική απεργία για τα Τέμπη και το διήμερο μπλακ άουτ στις 27 και 28 Φλεβάρη που πρότειναν οι Παρεμβάσεις στο Γενικό Συμβούλιο στις 4 Φλεβάρη.

• αρνήθηκαν και συνεχίζουν να αρνούνται την απεργιακή συνάντηση και συνένωση των αγωνιστικών μετώπων σε Υγεία Παιδεία και κάθε αγώνα στον ιδιωτικό τομέα καθώς και την απεργιακή συνέχεια και κλιμάκωση της σύγκρουσης κόντρα στις εθιμοτυπικές απεργίες αποκλιμάκωσης της ΓΣΕΕ.

• αρνήθηκαν να ψηφίσουν την απεργία αποχή από την αξιολόγηση στο δημόσιο τόσο στο συνέδριο της ΑΔΕΔΥ, αλλά και στο Γενικό Συμβούλιο 4/2/2026 σε πλήρη ταύτιση με τις παρατάξεις του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού, επιβεβαιώνοντας τη γραμμή εγκατάλειψης της μάχης ενάντια στην αξιολόγηση στο δημόσιο που συνδέεται άμεσα με την προσπάθεια της κυβέρνησης για την επιβολή της επιχειρηματικής λειτουργίας και της ιδιωτικοποίησης στα κοινά αγαθά.

• αρνούνται τον αγώνα για την ακύρωση των ιδιωτικοποιήσεων στα κοινά αγαθά και προβάλουν τη λογική του «τι δημόσιο τι ιδιωτικό» μεταθέτοντας την πάλη για αποκλειστικά δημόσια αγαθά κόντρα στο κέρδος και τα ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια μετά την επανάσταση και όχι αγώνας στο σήμερα.

Δυστυχώς φαίνεται από τις πράξεις ότι η πρωτιά της ΔΑΣ στην ΑΔΕΔΥ, αντί για μια αλλαγή πορείας της ΑΔΕΔΥ σηματοδοτείται από την προσχώρηση της ΔΑΣ σε τροχιά γραφειοκρατικού συνδικαλισμού και στη διαχείριση των απεργιών στα πρότυπα της ΓΣΕΕ και της πλειοψηφίας του κυβερνητικού συνδικαλισμού στην ΑΔΕΔΥ. Αυτό αποκαλύπτει η ευκολία να ψηφίζουν μαζί όλες οι παρατάξεις τις αποφάσεις στο Γενικό Συμβούλιο της ΑΔΕΔΥ κόντρα με τις αγωνιστικές προτάσεις των Παρεμβάσεων.

Τέλος δείγμα του ύφους και του ήθους της αντιπαράθεσης της ΔΑΣ είναι πως αποκαλεί τις Παρεμβάσεις Κινήσεις Συσπειρώσεις στην ΑΔΕΔΥ, παράταξη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, όχι γιατί δεν γνωρίζει πως είναι ευρύτερο μετωπικό αγωνιστικό ρεύμα που αυτές εκπροσωπούν, αλλά γιατί έχει μάθει να αντιπαρατίθεται με ταμπέλες και γνωρίζει μόνο τις παρατάξεις που λειτουργούν ως μαγαζιά του κομματικού τους φορέα και όχι ως συλλογικότητες αγωνιστικών ρευμάτων. Δεν θα ακολουθήσουμε το ύφος αυτής της αντιπαράθεσης.

Απέναντί μας είναι η πολιτική της κυβέρνησης και η ανατροπή της χρειάζεται ενότητα στον αγώνα και προετοιμασία για σύγκρουση και όχι προσχηματικές αγωνιστικές προτάσεις που αρνούνται την σύγκρουση με την κυβέρνηση και την πολιτική της ΕΕ και του κεφαλαίου. Σ’ αυτό το δρόμο θα επιμείνουμε και θα παλέψουμε με τη βάση των εργαζόμενων οι Παρεμβάσεις και εκεί θα κριθεί η στάση κάθε δύναμης που μιλάει στο όνομα των αγώνων για την ικανοποίηση των αναγκών των εργαζόμενων.

ΥΓ : Δύο ερωτήσεις στους συναδέλφους της ΔΑΣ:

1. Αν η άρνηση των Παρεμβάσεων να ψηφίσουν την πρόταση για απεργία στις 31/3 είναι απόδειξη για το ότι εξυπηρετούν την κυβέρνηση τότε το κάλεσμα και ο σχεδιασμός του ΠΑΜΕ σε όλο τον ιδιωτικό τομέα που καταλήγει στη σύσκεψη σωματείων 4/4 και περιλαμβάνει ως αγωνιστικό σχέδιο την Πρωτομαγιά, 3/5 Ιστορικός περίπατος Θεσσαλονίκη  και αγώνας δρόμου Χαϊδάρι - Καισαριανή, 10/5 Επισκέψεις σε μουσεία, 8/3 ημέρα Γυναίκας, 20/3 πορεία συνταξιούχων και καμία πανεργατική απεργία Τι είναι ;

2. Η τόσο σημαντική απεργία στις 31/3 - 3 μέρες πριν τη εβδομάδα του Πάσχα – γιατί ΔΕΝ ΑΦΟΡΑ και τον ιδιωτικό τομέα;

Σύσκεψη συντονισμού για έναν μόνιμο ταξικό συντονισμό σωματείων, συλλογικοτήτων, συνδικαλιστ(ρι)ών, Κυρ. 15/2, 55μ

 

Αγωνιστικές Παρεμβάσεις Ε' ΕΛΜΕ Αθήνας: απάντηση στην ΑΣΕ - ευθύνες για μικροπαραταξιακές πρακτικές

 

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ Ε΄ ΕΛΜΕ Αθήνας

Την στιγμή που η επίθεση του υπουργείου στους εκπαιδευτικούς και την εκπαίδευση οξύνεται, στην Ε΄ ΕΛΜΕ Αθήνας, η καταγγελία της ΑΣΕ προς τις Παρεμβάσεις συνιστά σπατάλη των πολύτιμων δυνάμεών μας. Δυνάμεις, οι οποίες πρέπει να είναι συμπαγείς και προσανατολισμένες στον αγώνα για την υπεράσπιση του κλάδου και του δημόσιου δωρεάν χαρακτήρα του σχολείου. Η ανατροπή της πολιτικής της κυβέρνησης που στοχεύει στις ιδιωτικοποιήσεις, στην υποβάθμιση και το ξεπούλημα της δημόσιας παιδείας, στην απορρύθμιση των εργασιακών μας συνθηκών, στη φτωχοποίηση των εκπαιδευτικών πρέπει να είναι – και είναι – το αντικείμενο του αγώνα μας. Η όξυνση της επίθεσης στον κλάδο μας έχει πάρει την μορφή πειθαρχικών διώξεων σε συναδέλφους -ισσες που μετέχουν στην απεργία – αποχή από την αξιολόγηση. Οι συνάδελφοι-ισσες δεν είναι μόνοι-ες. Χρειάζονται την πλήρη στήριξη μας και όλες μας τις δυνάμεις για την δικαίωσή τους .

Για να μην μείνει, ωστόσο, καμία απορία και καμία σκιά σχετικά με την μομφή περί «προσπάθειας διάσπασης δυνάμεων» εξηγούμε τα εξής:

1.           Η Γ΄ ΕΛΜΕ Αθήνας απηύθυνε κάλεσμα, χωρίς καμία προηγούμενη συνεννόηση, στις ΕΛΜΕ της Α΄ Αθήνας για την κινητοποίηση της 13/2/2025 μόλις μία μέρα πριν, δηλαδή στις 12/2/2025 στις 18:30. Στην ίδια αυτή ανακοίνωση της Γ΄ ΕΛΜΕ περιεχόταν κάλεσμα για το μεσημέρι της 14/2/2025 στην Περιφερειακή Διεύθυνση Εκπαίδευσης, χωρίς να κάνει γνωστό ποια άλλα σωματεία καλούν. Η κινητοποίησης στην Περιφέρεια εκείνη την ημέρα δεν συνδυαζόταν με κάποιο πειθαρχικό ζήτημα.

 2.           Η Ε΄ ΕΛΜΕ μία μέρα πριν, στις 11/2/2025, είχε ήδη λάβει απόφαση στήριξης της κινητοποίησης στην ΔΔΕ και ΔΠΕ Α΄ Αθήνας, ύστερα από κάλεσμα που είχε αποστείλει ο ΣΕΠΕ Αριστοτέλης και άλλα σωματεία της Α/βάθμιας. Στην κινητοποίηση αυτή συμμετείχε και η Β΄ΕΛΜΕ Αθήνας. Η απόφαση αυτή είχε τεθεί και συζητηθεί σε πανελλαδικό διαδικτυακό συντονισμό με σωματεία της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης που είχε πραγματοποιηθεί την ίδια μέρα. Η ΑΣΕ γνώριζε την απόφαση αυτή. Αξίζει να θυμίσουμε ότι οι εκπαιδευτικοί της Α/βάθμιας ζήτησαν την αλληλεγγύη μας, επειδή προϊσταμένη νηπιαγωγός αντιμετωπίζει ποινή καθαίρεσης, λόγω συμμετοχής της στην απεργία αποχή. Την ημέρα εκείνη κατέθετε έγγραφες εξηγήσεις. Επίσης, στην Α/βάθμια οι κλήσεις σε πειθαρχικά επιδίδονται στους δασκάλους και τις δασκάλες από αστυνομικούς μέσα στα σχολεία, τακτική απαράδεκτη και άκρως προκλητική, στην οποία έπρεπε να δοθεί δυναμική απάντηση από το σύνολο του κλάδου!

3.           Την προηγούμενη μέρα η αναπληρώτρια διευθύντρια ΔΔΕ Α΄ Αθήνας ξεκίνησε να στέλνει σημειώματα για πειθαρχικά σε νεοδιόριστους συναδέλφους. Σκοπός της κινητοποίησης ήταν παράλληλα με την πρωτοβάθμια να γίνει παρέμβαση και στη δευτεροβάθμια για τα πειθαρχικά.

Με βάση όλα τα παραπάνω, αν πρέπει να αποδοθεί σε κάποιον η μομφή για μικροπαραταξιακό συνδικαλισμό, σίγουρα αυτός ο κάποιος δεν μπορεί να είναι οι Αγωνιστικές Παρεμβάσεις της Ε΄ ΕΛΜΕ. Μήπως να αναζητήσουμε τις ευθύνες σε εκείνους που προγραμμάτισαν χωρίς να συνεννοηθούν με τα σωματεία τόσο την κινητοποίηση της 13/2/2025 όσο και εκείνη της 14/2/2025; Ειδικά, η κινητοποίηση της 14/2/2024 προγραμματίστηκε πάνω σε ήδη προγραμματισμένη κινητοποίηση.

Η οργάνωση μιας κινητοποίησης σε χρόνο που έχει ήδη αποφασιστεί μία άλλη είναι διάσπαση δυνάμεων και υπονόμευση των αγώνων. Και αυτό σίγουρα δεν το έκαναν οι Αγωνιστικές Παρεμβάσεις. Τέλος, δεν θα σχολιάσουμε περαιτέρω την πράξη να καταγγελθούμε για ενέργειες, τις οποίες στην πραγματικότητα έκαναν όσοι/όσες μας καταγγέλλουν!!!

Καλούμε όλους και όλες στις κινητοποιήσεις στήριξης και αλληλεγγύης προς τους/τις διωκόμενους-ες συναδέλφους-ισσες. Η αλληλεγγύη ενάντια στις διώξεις, την βία και την τρομοκράτηση είναι πιο απαραίτητη από ποτέ!

Καλούμε σε μαζική συμμετοχή στην απεργία της 28/2/2025 και σε όλες τις κινητοποιήσεις μέχρι τότε.

 

ΕΝΩΜΕΝΟΙ-ΕΣ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΟΞΥΓΟΝΟ ΜΕ ΟΠΛΟ ΤΗΝ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ!

Κάλεσμα στην ανεξάρτητη ταξική συγκέντρωση στα εγκαίνια της ΔΕΘ, Σάββατο 9/9, Καμάρα, 6μμ

 Δεν σκύβουμε το κεφάλι σε κυβέρνηση και εργοδοσία

ΔΙΑΔΗΛΩΝΟΥΜΕ ΣΤΑ ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΤΗΣ ΔΕΘ, ΣΑΒΒΑΤΟ 9/9, 6μμ ΚΑΜΑΡΑ

Εκατομμύρια εργαζομένων, συνταξιούχων, ανέργων, νεολαίας αφού έβγαλαν τον χειμώνα με «pass», δηλαδή με ηλεκτρονικά συσσίτια, ψήφισαν στις αρχές του καλοκαιριού για τον «καλύτερο» διαχειριστή της εξαθλίωσης τους. Η κυβέρνηση των δολοφόνων δεκάδων νέων στα Τέμπη και εκατοντάδων προσφύγων στην Πύλο θέλει τώρα να συνεχίσει το έργο της. Να περάσει σε σαρωτική επίθεση σε ότι έχει απομείνει από εργατικά και λαϊκά δικαιώματα, καθώς πολύς κόσμος αισθάνεται απογοητευμένος μετά την κατάρρευση της λογικής των εκπροσώπων και της «αριστερής» κυβερνητικής διαχείρισης εντός ΕΕ-ΝΑΤΟ και «ελεύθερης αγοράς». Η «ελευθερία» αυτής, προϋποθέτει τη σκλαβιά της εργατικής τάξης και την καταστροφή της φύσης, όταν αυτή στέκεται εμπόδιο. Το νέο νομοσχέδιο Γεωργιάδη, κηρύσσει πόλεμο προς την εργατική τάξη.

Ετοιμάζει νόμο, που αν περάσει θα δώσει την χαριστική βολή σε όλες τις κατακτήσεις του εργατικού κινήματος μετά το Σικάγο. Στόχος να γίνει νόμιμη ακόμα και η 16ωρη εργασία την ημέρα σε 2 αφεντικά.

Οι μισθοί πείνας και οι ελαστικές εργασιακές σχέσεις είναι έργο βέβαια όλων των κυβερνήσεων, που σχεδιασμένα και με «συνέχεια του κράτους» έχουν μετατρέψει την εργατική τάξη σε μια άμορφη μάζα απασχόλησης, ανεργίας, μαθητείας.

Γι’ αυτό έρχεται και θεσμικά πλέον ο όρος «δόκιμος εργαζόμενος» με τη δεύτερη εξαγγελία Γεωργιάδη για περίοδο μαθητείας 6 μηνών μετά τη λήξη της οποίας θα λύεται η σύμβαση αυτομάτως και αζημίως, ενώ η θεσμοθέτηση της δυνατότητας παράτασης του εργασιακού βίου ως τα 74 δείχνει τις προθέσεις τους και για το ασφαλιστικό.

Το ζητούμενο της εποχής είναι η ανάγκη αντεπίθεσης της εργατικής τάξης, η συσπείρωση και συγκρότηση ανθρώπων στο εργατικό και συνδικαλιστικό κίνημα, σε συλλογικότητες αγώνα, η αντιπαράθεσης με την κυρίαρχη πολιτική.

Η διεθνής καπιταλιστική κρίση, ο πόλεμος, οι ανταγωνισμοί δείχνουν ότι το σύστημα και οι δυνάμεις του μόνο σταθεροποιημένες και ακλόνητες δεν είναι.

Η εργατική, τάξη, η ανυπόταχτη νεολαία, οι μετανάστες δεν θα ζήσουμε ζωή μισή. Οργανώνουμε ήδη τον αγώνα μας χωρίς τον εργοδοτικό συνδικαλισμό της ΓΣΕΕ, σε αντιπαράθεση με την ηττοπάθεια της αναμονής «άλλων συσχετισμών». Τους συσχετισμούς τους φτιάχνει η σύγκρουση, ο ανυποχώρητος αγώνας, η διεκδίκηση μιας ζωής ολόκληρης.

Γι΄ αυτό η διαδήλωση στις 9 Σεπτέμβρη στα εγκαίνια της ΔΕΘ όπου ο Μητσοτάκης θα εξαγγείλει την πολιτικής αφαίμαξης του λαού, από τη νέα κυβέρνηση, πρέπει να δώσει το μήνυμα ότι αυτή η πολιτική που διαλύει τις ζωές μας δεν θα περάσει. Να διεκδικήσουμε την ανατροπή όλων των αντεργατικών νόμων της σημερινής και των προηγούμενων κυβερνήσεων και να αντεπιτεθούμε στοχεύοντας τις σύγχρονες ανάγκες μας.

-Κανένας βασικός µισθός κάτω από 1.000 ευρώ καθαρά

-Συλλογικές Συµβάσεις Εργασίας παντού µε βάση τις σύγχρονες ανάγκες µας, που να καλύπτουν όλους τους εργαζόµενους

-Σταθερή δουλειά και ενιαίες εργασιακές σχέσεις παντού. Όχι στη µερική και ελαστική απασχόληση και όλες τις «ευέλικτες» µορφές απασχόλησης

-Μείωση του χρόνου εργασίας. Καθολική εφαρµογή των 30 ωρών εργασίας/εβδοµάδα, 6 ώρες/ηµέρα, 5 µέρες/εβδοµάδα.

-Πλήρη Κοινωνική Ασφάλιση για κάθε εργαζόμενο, συνταξιούχο και άνεργο

-Προστασία του λαϊκού εισοδήματος. Μειώσεις των τιμολογίων σε ρεύμα, νερό, τηλέφωνο, των τιμών στα βασικά διατροφικά αγαθά και στα καύσιμα. Κατάργηση πλειστηριασμών και κατασχέσεων για την εργατική – λαϊκή οικογένεια

Καλούμε τα σωματεία, τις εργατικές και λαϊκές συλλογικότητες αγώνα, τους φοιτητικούς συλλόγους στη συνδιοργάνωση της ταξικής συγκέντρωσης και διαδήλωσης, παράλληλα με πρωτοβουλίες οργάνωσης της αναγκαίας εργατικής αντιπολίτευσης που θα σταματήσει όσα ο Μητσοτάκης θα εξαγγείλει στην ΔΕΘ

ΥΠΟΓΡΑΦΕΣ

1. Αγαπητός Θανάσης, πρόεδρος της Ένωσης Συνταξιούχων Εκπαιδευτικών Θεσσαλονίκης (ΕΣΕΘ), μέλος του Συντονισμού Συλλογικοτήτων Θεσσαλονίκης (ΣΥΣΘ), πρ. περιφερειακός σύμβουλος Κεντρ. Μακεδονίας με την Ανταρσία στην Κ. Μακεδονία-Αντικαπιταλιστική Αριστερά

2. Βαγιωνάκη Μερόπη, δικηγόρος περιφερειακός σύμβουλος Κρήτης

3. Βασιλειάδου Δέσποινα, δασκάλα, μέλος του Συλλόγου Εκπαιδευτικών ΠΕ Υπαίθρου Θεσσαλονίκης και του ΓΣ της ΕΔΟΘ

4. Βλαχομήτρος Δημήτρης, συνταξιούχος ηλεκτρολόγος, δημοτ. σύμβουλος Θέρμης, μέλος ΔΣ
Σωματείου Συνταξιούχων “Η Συσπείρωση”

5. Γαζάκης Αντώνης, γραμματέας Α΄ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης

6. Γαλατάς Ζώης, δημοτ. υπάλληλος, μέλος Δ.Σ. του Συλλόγου Εργαζομένων ΟΤΑ Ιωαννίνων,
περιφερειακός σύμβουλος Ηπείρου

7. Γκότσης Στάθης, γεν. γραμματέας Ενιαίου Συλλόγου Υπαλλήλων ΥΠ.ΠΟ. Αττικής, Στερεάς και
Νήσων, μέλος Ε.Ε. Πανελ. Ομοσπ. Εργαζομένων ΥΠΠΟ, μέλος Δ.Σ. Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων

8. Δώδου Λήδα, ιστορικός-ερευνήτρια, περιφερειακή σύμβουλος Κεντρικής Μακεδονίας με την
Ανταρσία στην Κ. Μακεδονία-Αντικαπιταλιστική Αριστερά

9. Ζαγανίδης Χρήστος, καθηγητής, πρόεδρος της Ε’ ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης και μέλος του ΓΣ της ΕΔΟΘ

10. Θεοδωρίδου Ευδοξία, εκπαιδευτικός, γραμματέας του ΔΣ της Γ’ ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης

11. Καλογρηάς Μένιος, νοσηλευτής, νοσοκομείο Αγ. Παύλος Θεσσαλονίκης, μέλος της Πρωτοβουλίας Αγώνα Νοσηλευτών

12. Καπακτσής Αλέξανδρος, δάσκαλος, μέλος του ΔΣ του Σύλλογος Εκπαιδευτικών ΠΕ Υπαίθρου
Θεσσαλονίκης

13. Κάτσαρης Παναγιώτης, γεωπόνος, πρόεδρος του Πανελλήνιου Συλλόγου Εργαζομένων στον ΕΛΓΟ– ΔΗΜΗΤΡΑ, περιφερειακός σύμβουλος Πελοποννήσου με την Ανταρσία στο Μοριά

14. Κατσαρού Ιωάννα, δασκάλα, πρόεδρος του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Π.Ε. Λαγκαδά και του ΓΣ της ΕΔΟΘ

15. Κοιλάκου Σύλβια, πολιτ. μηχανικός, μέλος Δ.Σ. Εργατικού Κέντρου Αθήνας

16. Κοσίνας Χρήστος, βιολόγος, περιφερειακός σύμβουλος στη Δυτική Ελλάδα

17. Κοσμοπούλου Όλγα, γιατρός, ΔΣ Συλλόγου Εργαζομένων ΓΝ Νικαίας, ΔΣ ΕΙΝΑΠ

18. Κουτσούμπα Δέσποινα, αρχαιολόγος, πρ. περιφερειακή σύμβουλος με την Αντικαπιταλιστική
Ανατροπή στην Αττική

19. Κρεασίδης Γιώργος, καθηγητής, μέλος ΔΣ της Α’ ΕΛΜΕ Θεσ/νίκης και της ΕΕ της ΕΔΟΘ

20. Κρίτσας Σωτήρης, συνταξιούχος, υπεύθ. δημοσίων σχέσεων του Σωματείου Συνταξιούχων «Η
Συσπείρωση»

21. Λαθήρα Γιάννα, καθηγήτρια, πρόεδρος της Γ’ ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης

22. Λαθήρας Γιάννης, μέλος ΔΣ της Ένωσης Συνταξιούχων Εκπαιδευτικών Θεσσαλονίκης (ΕΣΕΘ), πρ. δημοτ. σύμβουλος Νεάπολης-Συκεών-«Η Πόλη Αλλιώς»

23. Λιαμπότης Σωτήρης, μέλος του Συνδικάτου Οικοδόμων Θεσπρωτίας

24. Λιόντος Βασίλης, εκπαιδευτικός, αντιπρόεδρος ΕΛΜΕ Χανίων, μέλος Γ.Σ. ΑΔΕΔΥ

25. Μακρυγιάννης Στέφανος, δάσκαλος, πρόεδρος Συλλόγου Εκπ/κών Π.Ε. Ροδόπης

26. Μανάβης Νίκος, δημοσιογράφος, περιφερειακός σύμβουλος Β. Αιγαίου με την Ανταρσία στο
Αιγαίο-Αντικαπιταλιστική Αριστερά

27. Μανίκας Σταύρος, εργαζόμενος στις συγκοινωνίες, μέλος Δ.Σ. Συνδικάτου ΟΑΣΑ

28. Μονάκη Ρόζυ, ηθοποιός, μέλος της Συνέλευσης Αγωνιζόμενων Ηθοποιών

29. Μούστος Φώτης, μέλος Συλλόγου Φαρμακοϋπαλλήλων Καρδίτσας, μέλος «Ανοιχτής Συνέλευσης ενάντια στην Πράσινη Ανάπτυξη και στα Αιολικά στα Άγραφα»

30. Μούτσα Μικέλ, μέλος Συλλόγου φοιτητών ΠΑΜΑΚ, εργαζόμενος-φοιτητής

31. Μπινιώρης Νίκος, εργαζόμενος Ο.Τ.Α., μέλος Γεν. Συμβουλίου ΠΟΕ-ΟΤΑ

32. Μυλωνοπούλου Ζωή, δημοτική υπάλληλος, μέλος του Συντονισμού Συλλογικοτήτων
Θεσσαλονίκης (ΣΥΣΘ)

33. Νάνος Βαγγέλης, γεωπόνος, μέλος Δ.Σ. Εργατικού Κέντρου Πρέβεζας

34. Νέζου Λίνα, εργαζόμενη στο Γάλα- Τρόφιμα- Ποτά, μέλος της Ταξικής Ενότητας Ιωαννίνων

35. Ξενόπουλος Κώστας, ελευθ. επαγγελματίας, πρ. δημοτικός σύμβουλος Δ. Θεσσαλονίκης με την Πόλη Ανάποδα-Δύναμη Ανατροπής

36. Ξοπλίδης Παναγιώτης, γ. γραμματέας του Σωματείου Υπαλλήλων Βιβλίου-Χάρτου Θεσ/νίκης, μέλος του Συντονισμού Συλλογικοτήτων Θεσσαλονίκης (ΣΥΣΘ)

37. Παπανικολάου Πάνος, νευροχειρουργός, γεν. γραμματέας της Ο.Ε.Ν.Γ.Ε.

38. Περεντίδης Θεόδωρος, μέλος Συλλόγου Φοροτεχνικών-Λογιστών Βορείου Έβρου, περιφερειακός σύμβουλος με την Ανταρσία στην Ανατολική Μακεδονία – Θράκη

39. Ρέππα Ντίνα, δασκάλα, μέλος του Δ.Σ της ΔΟΕ

40. Ρίζος Μιχάλης, γιατρός, πρόεδρος Σωματείου Εργαζομένων ΑΤΤΙΚΟΥ Νοσοκομείου, πρ. μέλος Εκτ.Επιτροπής ΑΔΕΔΥ

41. Σαραϊδάρη Πόπη, καθηγήτρια, μέλος Δ.Σ. της Ε’ ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης και του ΓΣ της ΕΔΟΘ

42. Σιτέλας Κώστας, εργαζόμενος στο Δήμο Καλαμαριάς, μέλος της ΕΕ της ΕΔΟΘ

43. Σμήλιος Ηλίας, δάσκαλος, μέλος του ΔΣ του Ζ’ Συλλόγου Εκπαιδευτικών ΠΕ Θεσ/νίκης και του ΓΣ της ΕΔΟΘ, πρ. δημοτ. σύμβουλος Αμπελοκήπων-Μενεμένης, μέλος του Συντονισμού Συλλογικοτήτων Θεσσαλονίκης (ΣΥΣΘ)

44. Ταλαχούπης Νίκος, οικοδόμος, μέλος Δ.Σ. Συνδικάτου Οικοδόμων Λάρισας

45. Τόδη Νεκταρία, δικηγόρος, μέλος της προσωρινής διοίκησης του υπό σύσταση Σωματείου
Μισθωτών και Ασκούμενων Δικηγόρων

46. Τουλγαρίδης Κώστας, εκπαιδευτικός, μέλος Δ.Σ. του Συλλόγου Εκπαιδευτικών ΠΕ Ανατ. Αττικής «Κ. Σωτηρίου»

47.Τρούλη Αντιγόνη, εκπαιδευτικός, μέλος ΔΣ ΕΛΜΕ Ηρακλείου, μέλος Γ.Σ. ΑΔΕΔΥ

48. Τρώντσιου Λίτσα, δασκάλα, πρόεδρος του. Συλλόγου Εκπαιδευτικών Π.Ε. Υπαίθρου Θεσσαλονίκης

49. Τσολάκης Νίκος, ηλεκτρολόγος-μηχανικός, αντιπρόσωπος του Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών
Μακεδονίας στο 34ο συνέδριο του ΕΚΘ

50. Χαρατσής Χρήστος, γιατρός, μέλος του Δ.Σ. της Ένωσης Νοσοκομειακών Ιατρών Θεσ/νίκης (ΕΝΙΘ)