8-7-2026
Από τον
Φεβρουάριο του 2026, η κυβέρνηση της ΝΔ δια στόματος του πρωθυπουργού
έχει κάνει ξεκάθαρο ότι προωθεί συνταγματική αναθεώρηση σε αντιδραστική
κατεύθυνση με κεντρικό ζήτημα την άρση μονιμότητας των δημοσίων
υπαλλήλων, την κατάργηση του άρθρου 16 και τον συνταγματικό κόφτη στις
κοινωνικές δαπάνες. Μέχρι τέλος Αυγούστου οι προτάσεις συνταγματικής
αναθεώρησης θα έρθουν για ψήφιση στη βουλή. Αν ψηφιστούν τότε η επόμενη
βουλή είναι αναθεωρητική και θα καλεστεί να ψηφίσει τις συγκεκριμένες
αλλαγές στο Σύνταγμα με αυξημένη ή μη πλειοψηφία.
Το σχέδιο της κυβέρνησης αποτυπώνεται κυρίως σε τρία σημεία:
- την
άρση μονιμότητας για να ανοίξουν τον δρόμο στις απολύσεις και να
βαθύνουν την ελαστική εργασία μέσα από τη συνταγματική κατοχύρωση της
αξιολόγησης με τη δημιουργία μόνιμου μηχανισμού πειθάρχησης των
εργαζόμενων ως μοχλό επιβολής των αναδιαρθρώσεων και παράκαμψης του
συνταγματικού δικαιώματος στην απεργία.
- την
αναθεώρηση του άρθρου 16 και την κατάργηση της αποκλειστικά δημόσιας
και δωρεάν τριτοβάθμιας εκπαίδευσης που σημαίνει πλήρη κατίσχυση -μια
και έχουν ήδη παραβιάσει με προηγούμενα νομοθετήματα-, της
εμπορευματοποίησης στην εκπαίδευση, σε συνέχεια των Ωνάσειων, των
μπακαλορεά, των voucher, των αντιεπιστημονικών ιδιωτικών κολλεγίων και
πανεπιστημίων
- την
ενσωμάτωση στο Σύνταγμα του λεγόμενου «χρυσού δημοσιονομικού κανόνα»
δηλ. συνταγματική απαγόρευση ψήφισης νόμων που αυξάνουν τις κοινωνικές
δαπάνες (για υγεία, παιδεία, συντάξεις, στέγη κ.α.) πάνω από
προκαθορισμένα όρια και άρση του κοινωνικοοικονομικά «ανοιχτού»
χαρακτήρα του Συντάγματος. Με τον τρόπο αυτό οι δίκαιες διεκδικήσεις μας
για αύξηση της χρηματοδότησης στην Παιδεία, την Υγεία και την Πρόνοια,
για ουσιαστικά μέτρα ενάντια στην ακρίβεια, για επαναφορά του 13ου και
14ου μισθού, για μόνιμη και σταθερή δουλειά με δικαιώματα, βαφτίζονται
«μη δημοσιονομικά βιώσιμες» και να πετιούνται έξω από το συνταγματικό
πλαίσιο.
Η
κυβέρνηση της ΝΔ επιδιώκει να κατοχυρώσει συνταγματικά ότι οι ανάγκες
του λαού είναι «κόστος» και «δημοσιονομικός κίνδυνος», ενώ τα ματωμένα
πλεονάσματα, οι φοροαπαλλαγές του κεφαλαίου, οι ΝΑΤΟϊκές δαπάνες και η
συμμετοχή της χώρας στους βάρβαρους πολέμους νόμιμα και κατοχυρωμένα.
Αυτό
είναι το «κράτος δικαίου» που υπερασπίζεται η ΝΔ και όλοι οι επίδοξοι
διαχειριστές της ίδιας πολιτικής. Ένα κράτος ικανό να προωθεί την
αδικία, την εκμετάλλευση και τον πόλεμο αλλά ανίκανο να προστατεύει τη
ζωή και τα δικαιώματα των εργαζομένων.
Οι
αλλαγές αυτές σημαδεύουν ευθέως τη ζωή των δημοσίων υπαλλήλων και
συνολικά του λαού. Αυτό το σχέδιο και, ιδίως, τα παραπάνω σημεία του
έχει ήδη αρχίσει να υλοποιείται μέσω διάφορων νομοθετικών αλλαγών
αλλαγών όλα τα προηγούμενα χρόνια. Η προώθησή του, όμως, μέσα από την
οδό της συνταγματικής αναθεώρησης έχει ιδιαίτερη πολιτική, κοινωνική και
θεσμική αξία. Εάν αυτό το θεσμικό σχέδιο ευοδωθεί, οι κυρίαρχες
κοινωνικές τάξεις και το πολιτικό σύστημα θα έχουν απαλλαγεί από
ενοχλητικές προβλέψεις που συμπυκνώνουν λαϊκές και κοινωνικές
κατακτήσεις της Μεταπολίτευσης και θα έχουν πραγματοποιήσει ένα
αποφασιστικό βήμα προς τον στόχο τους: ένα Σύνταγμα κομμένο και ραμμένο
στα μέτρα του κεφαλαίου και της οικονομικής ολιγαρχίας.
Η
μονιμότητα των δημοσίων υπαλλήλων δεν είναι προνόμιο και η κατάργησή
της δεν είναι μεταρρύθμιση αλλά πολιτική επιλογή πλήρους ελέγχου του
δημοσίου. Η μονιμότητα κατοχυρώθηκε για πρώτη φορά στο Σύνταγμα πριν από
έναν και πλέον αιώνα, προκειμένου να διασφαλιστεί η απρόσκοπτη και
αμερόληπτη λειτουργία της δημόσιας διοίκησης και η συνέχεια του κράτους.
Μέχρι τότε, κάθε νέα κυβέρνηση απέλυε τους μη προσκείμενους και
πολιτικά μη αρεστούς σε αυτήν, δημοσίους υπαλλήλους. Να θυμίσουμε ότι οι
απολυμένοι συνέρρεαν στην Πλατεία Κλαυθμώνος, για να διαμαρτυρηθούν με
«κλαυθμούς» για την απόλυσή τους.
Εν
ολίγοις η μονιμότητα κατοχυρώθηκε συνταγματικά από τους αγώνες των
εργαζομένων ώστε να αποφευχθεί στοιχειωδώς μια δημόσια διοίκηση
κομματικοποιημένη και στελεχωμένη από τους «φίλους» της εκάστοτε
Κυβέρνησης, στελεχωμένη από υπαλλήλους που βρίσκονται κυριολεκτικά κάτω
από την κηδεμονία της κάθε κυβέρνησης και της πολιτικής της. Οι
πελατειακές σχέσεις, οι κομματικές εξυπηρετήσεις και η προσπάθεια
ελέγχου του κράτους από την εκάστοτε εξουσία δεν αποτελούν φαινόμενα του
μακρινού παρελθόντος. Υποθέσεις όπως το σκάνδαλο στον ΟΠΕΚΕΠΕ, η
ποινική δίωξη από το δημόσιο της Τυχεροπούλου, της υπαλλήλου που
συνέβαλε να ξεσκεπαστεί το σκάνδαλο, είναι αποκαλυπτικά της κατάστασης
και των επιδιώξεων.
Η
άρση της μονιμότητας επιδιώκει την πλήρη πειθάρχηση χειραγώγηση κι
υποταγή των εργαζομένων στον δημόσιο τομέα ώστε να υπηρετούν χωρίς
αντιδράσεις, κινητοποιήσεις και διαμαρτυρίες, χωρίς αποκαλύψεις και
διαφωνίες, όλους τους αντιδραστικούς, αντικοινωνικούς, αντιλαϊκούς κι
αντεργατικούς στόχους του επιτελικού κράτους. Του κράτους που λειτουργεί
στην υπηρεσία του κεφαλαίου, των επιχειρηματικών ομίλων, του
καθεστώτος.
Η
κατάργηση στην πράξη της μονιμότητας στο δημόσιο σημαίνει χιλιάδες
συνάδελφοι/ισσες μας αναπληρωτ(ρι)ες που δουλεύουν για χρόνια σε
καθεστώς εργασιακής ομηρίας, με ελαστικές σχέσεις εργασίας, χωρίς
σταθερά και κατοχυρωμένα δικαιώματα, με όλες τις συνέπειες που αυτό έχει
και στην προσπάθεια να ανταπεξέλθουν στο παιδαγωγικό τους έργο.
Η
χρόνια υποστελέχωση, η διαρκώς μειούμενη κρατική χρηματοδότηση (τα
σχολεία είναι «στο κόκκινο» ενώ καταργούνται οι σχολικές επιτροπές και
εκεί που υπήρχαν), η εμπορευματοποίηση και η παράδοση κρίσιμων υπηρεσιών
σε ιδιώτες έχουν οδηγήσει τη λειτουργία των δημόσιων υπηρεσιών σε
οριακή κατάσταση. Τώρα επιδιώκουν να βάλουν και συνταγματική βούλα σε
αυτή την κατάσταση. Να κάνουν κανόνα την ανασφάλεια, την ομηρία και τον
φόβο της απόλυσης.
Θα ενταθούν φαινόμενα όπως:
Τα
σχολεία να ξεκινάνε με χιλιάδες κενά και να προσλαμβάνονται
αναπληρωτ(ρι)ες ακόμα και το Φλεβάρη αφού έχουν χαθεί αμέτρητες ώρες
διδασκαλίας, όταν τα παιδιά που έχουν ανάγκη παράλληλη στήριξη, ΕΕΠ, ΕΒΠ
να μην τον έχουν από την αρχή της σχολικής χρονιάς ή να τον έχουν για
τις μισές μέρες.
Στα
νοσοκομεία, το αναγκαίο εξειδικευμένο προσωπικό να μειώνεται συνεχώς
και να αντικαθίσταται από συμβασιούχους που μετακινούνται από τμήμα σε
τμήμα και από δομή σε δομή, στη λογική «λευκές μπλούζες να υπάρχουν»,
όπως έλεγαν και στην πανδημία.
Θέλουν
δημόσιους υπαλλήλους με ακόμα λιγότερα δικαιώματα, με τη μονιμότητα και
την εξέλιξή τους να κρίνονται από την αξιολόγηση, με κριτήριο αν
προωθούν τους εκάστοτε αντιλαϊκούς κυβερνητικούς στόχους όπως π.χ. την
ιδιωτικοποίηση κι εμπορευματοποίηση της εκπαίδευσης και της υγείαςτην
παράδοση υπηρεσιών και ελεγκτικών μηχανισμών σε ιδιώτες, τη λειτουργία
του κράτους με βάση το κόστος και το κέρδος και όχι τις λαϊκές ανάγκες.
Όσοι
αντιδρούν σε τέτοιους αντιλαϊκούς στόχους και στην αξιολόγηση που τους
υπηρετεί, θα βρίσκονται αντιμέτωποι με την απειλή της απόλυσης. Για την
κυβέρνηση «ανεπαρκείς» είναι όσοι σηκώνουν κεφάλι, όσοι αντιστέκονται,
όσοι διεκδικούν. Είναι οι εκπαιδευτικοί που διώκονται γιατί στάθηκαν στο
πλευρό των μαθητ(ρι)ων τους. Είναι οι υπάλληλοι που αποκαλύπτουν
σκάνδαλα και διώκονται, την ώρα που όσοι τα συγκαλύπτουν μένουν στο
απυρόβλητο ή και επιβραβεύονται.
Για
το κράτος τους, «καλός υπάλληλος» δεν είναι αυτός που παλεύει για
ποιοτικές, σύγχρονες, αποκλειστικά δημόσιες υπηρεσίες. Δεν είναι αυτός
που αγωνίζεται για να μη βάζει το χέρι στην τσέπη ο γονιός, ο/η ασθενής,
ο/η φοιτητής/τρια. «Καλός» είναι αυτός που σκύβει το κεφάλι και
υλοποιεί αδιαμαρτύρητα την αντιλαϊκή πολιτική.
Τελικά,
οι μόνοι που θα έχουν πραγματική μονιμότητα στο Δημόσιο θα είναι οι
επιχειρηματικοί όμιλοι, οι εργολάβοι και τα κάθε λογής ιδιωτικά
συμφέροντα που λυμαίνονται κρίσιμες δημόσιες υπηρεσίες.
Άλλωστε,
χαρακτηριστικό είναι ότι σε μεγάλες υποθέσεις διαφθοράς στο Δημόσιο που
ήρθαν στο φως τα τελευταία χρόνια, πρωταγωνιστικό ρόλο είχαν
διευθυντικά στελέχη, κάτοχοι θέσεων ευθύνης, δηλαδή εκείνοι που κατέχουν
τη θέση του αξιολογητή κι αξιολογήθηκαν ως άριστοι!
Ως
σωματείο, όπως και πολλά ακόμα σωματεία, θέσαμε έγκαιρα το ζήτημα της
κρισιμότητας του αγώνα ενάντια στη συνταγματική αναθεώρηση. Σε όλες στις
αποφάσεις των ΓΣ μας μιλήσαμε για κίνημα ανατροπής και προτείναμε σε
ΔΟΕ, ΑΔΕΔΥ και στο σύνολο του εργατικού κινήματος ένα αγωνιστικό
πρόγραμμα με συγκεκριμένα απεργιακά κι αγωνιστικά βήματα που θα θέτει ως
βασικό του στόχο την ανατροπή αυτής της πολιτικής και της συνταγματικής
αναθεώρησης. Έχουν τεράστια ευθύνη η ΔΟΕ και η ΑΔΕΔΥ που με την απραξία
τους διευκολύνουν την κυβέρνηση να δρομολογεί τέτοιο μεσαίωνα για τη
ζωή και τα δικαιώματά μας.
Δηλώνουμε
ότι ως σωματείο δε θα αφήσουμε τον χρόνο να περνά, η κυβέρνηση να
ξεδιπλώνει την επίθεσή της και να επαφίουμε την υπόθεση του αγώνα σε
εκλογικούς σχεδιασμούς και ασυνεχείς και χωρίς σχέδιο αγωνιστικές
κινητοποιήσεις και επετειακές απεργίες. Οι ήπιες αναιμικές διαμαρτυρίες
της αναποτελεσματικότητας, που δουλεύουν μόνο για να μαζεύουν οβολούς
για τους κοινοβουλευτικούς κουμπαράδες δε μας χωράνε.
Η Νίκη στα δικά μας χέρια!
Η κυβέρνηση δεν είναι παντοδύναμη! - Να γίνουμε ο αντίπαλος που θα μπλοκάρει και θα ανατρέψει αυτή την πολιτική!
Όλα
τα προηγούμενα χρόνια πορευτήκαμε με τον αγωνιστικό συντονισμό των
πρωτοβάθμιων σωματείων, τις μαζικές γενικές συνελεύσεις, τις επιτροπές
αγώνα. Σε αυτά χτίστηκε η ενότητα των αγωνιζόμενων και η αντίσταση! Αυτά
υποχρέωναν και τη ΔΟΕ σε όποιες αποφάσεις πήρε. Τώρα πιο αποφασιστικά,
πιο μαχητικά και πιο συντονισμένα.
Η οργή και αγανάκτηση του εκπαιδευτικού κόσμου και συνολικά της κοινωνίας να βγει στους δρόμους.
Δίνουμε μαζική μαχητική απάντηση και οργανώνουμε τα επόμενα αγωνιστικά μας βήματα.
-Συμμετέχουμε και καλούμε την Τρίτη 14 Ιούλη, που η ΑΔΕΔΥ αποφάσισε στάση εργασίας και συγκέντρωση στα Προπύλαια στις 12:00.
-Συντονισμός σωματείων
-Καμπάνια ενημέρωσης για τη συνταγματική αναθεώρηση με συγκεντρώσεις, αφίσες, γράμμα
-Με
βάση την ομόφωνη απόφαση της 95ης ΓΣ οργανώνουμε τη ΓΣ του Σεπτεμβρίου
με πρόταση «την κήρυξη πολύμορφου απεργιακού αγώνα διαρκείας με
επαναλαμβανόμενες μορφές με συνολικό αγωνιστικό σχέδιο και βάθος, με
μήνυμα προς την κυβέρνηση ότι τα σχολεία δε θα ανοίξουν και με
αποφασισμένη 48ωρη προειδοποιητική απεργία το δεύτερο δεκαήμερο του
Σεπτέμβρη, με κύκλο Γενικών συνελεύσεων για την κλιμάκωση και με
ολομέλεια προέδρων.
Αγώνα με συγκεντρώσεις, πανελλαδικά συλλαλητήρια και διαδηλώσεις σε όλη τη χώρα, με καταλήψεις και κινητοποιήσεις.
Με
κάλεσμα για αγωνιστική ενότητα και συντονισμό των σωματείων και
Ομοσπονδιών που μπαίνουν στη μάχη, και διαδοχικούς κύκλους Γενικών
Συνελεύσεων επιβεβαίωσης συνέχισης του αγώνα». (απόφαση της ΓΣ 25 Μαΐου
2026)
Απαιτούμε:
- Μόνιμη
και σταθερή δουλειά για όλους τους εργαζόμενους. Μαζικές προσλήψεις
μόνιμου προσωπικού. Να καταργηθεί ο συνταγματικός «κόφτης» του άρθρου
103, που κρατά σε διαρκή ομηρία χιλιάδες συμβασιούχους. Μαζικούς
μόνιμους διορισμούς εκπαιδευτικών ΤΩΡΑ, για την κάλυψη όλων των αναγκών.
Άμεσος διορισμός/μονιμοποίηση ΟΛΩΝ των αναπληρωτών που έχουν έστω και
μία σύμβαση αποκλειστικά με το πτυχίο και ολόκληρη την προϋπηρεσία.
Καμία απόλυση αναπληρωτή/τριας. Κατάργηση του νόμου 4589/19
(προσοντολόγιο). Όχι στον γραπτό ΑΣΕΠ, συνέντευξη και κάθε είδους
φίλτρου για το δικαίωμα στην εργασία.
15% για την παιδεία. Γενναία αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης, σε Υγεία, Πρόνοια, Κοινωνική Ασφάλιση.
- Όχι στη συνταγματική κατοχύρωση των ματωμένων πλεονασμάτων και του «δημοσιονομικού κόφτη».
Πραγματικές
αυξήσεις για κάλυψη των απωλειών των μνημονίων, του τιμάριθμου και της
ακρίβειας, για ζωή με αξιοπρέπεια. Πρώτος καθαρός κατώτατος μισθός για
τον εκπαιδευτικό 1400 ευρώ. Συνεχής αύξηση-αναπροσαρμογή των μισθών με
βάση τον τιμάριθμο. Επιστροφή 13ου και 14ου στο δημόσιο. Ακώλυτη
μισθολογική και βαθμολογική προαγωγή για όλους τους εκπαιδευτικούς.
Καμία σύνδεση της αξιολόγησης με τον μισθό – μπλοκάρουμε τις αξιολογικές
διαδικασίες. Κάλυψη των απωλειών της μνημονιακής περιόδου και του
τιμάριθμου. Κατάργηση της εισφοράς αλληλεγγύης. Επιστροφή του ΜΚ 2016-17
που παρακρατήθηκε. Αφορολόγητο 12.000 ευρώ και 4.000 για κάθε παιδί.
- Όχι
στην αναθεώρηση ή κατάργηση του άρθρου 16. Όχι στις ιδιωτικοποιήσεις.
Κρατικοποιήσεις με εργατικό έλεγχο στην ενέργεια και τους τομείς των
κοινωνικών αναγκών – κοινή ωφέλεια, παιδεία, υγεία, ρεύμα, νερό,
μεταφορές για να υπερασπίσουμε τα δημόσια αγαθά. Κλείσιμο των
χρηματιστηρίων ενέργειας και τροφίμων. Συνταγματική διασφάλιση, χωρίς
αστερίσκους και «παραθυράκια», του αποκλειστικά δημόσιου και δωρεάν
χαρακτήρα της Παιδείας, της Υγείας, της Κοινωνικής Ασφάλισης, της
προστασίας του περιβάλλοντος. Απαγόρευση κάθε επιχειρηματικής
δραστηριότητας σε αυτούς τους τομείς. Υπεράσπιση των εργασιακών και
συνδικαλιστικών δικαιωμάτων, όπως το δικαίωμα στην απεργία.
- Κατάργηση του άρθρου 86 και του νόμου περί ευθύνης υπουργών, ώστε τα στελέχη των κυβερνήσεων να δικάζονται όπως όλοι οι πολίτες.
Όλοι/ες 14 Ιούλη, Προπύλαια, 12:00
Η πρόεδρος Ο γραμματέας
Ρέππα Ντίνα Μαρούτας Γιάννης
 (1).jpg?s3=1)
