Α' ΕΛΜΕ Δυτ. Αττικής: Για το νέο εγχειρίδιο Κοινωνικής και Πολιτικής Αγωγής της Γ' Γυμνασίου

  Α ΄ Ε . Λ . Μ . Ε . Δ Υ Τ Ι Κ Η Σ Α Τ Τ Ι Κ Η Σ

Δ/ΝΣΗ: Πίνδου και Αθηνάς 22, Ελευσίνα 

 Email: a.elme.dyt.attikis@gmail.com http: //aelmedytikattik.blogspot.gr/  

Το «πολλαπλό βιβλίο» της αγοράς φέρνει την ενιαία οπισθοδρόμηση

Ο σεξισμός, η πατριαρχία και το victim blaming μπαίνουν στα θρανία της Γ΄ Γυμνασίου! 

H Α΄ ΕΛΜΕ Δυτικής Αττικής καταγγέλλει με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο το σκοταδιστικό περιεχόμενο του νέου ψηφιοποιημένου εγχειριδίου «Κοινωνικής και Πολιτικής Αγωγής» για τη Γ΄ Γυμνασίου. Το εγχειρίδιο περιέχει αναφορές που μετακυλούν την ευθύνη της έμφυλης βίας στα ίδια τα θύματα, καλώντας τα κορίτσια να

«προσέχουν» για να αποφεύγουν τις «κακοτοπιές»! Στο θέμα του βιασμού αποφαίνεται ότι «είναι προσωπικό θέμα», και οι «συμβουλές» προς τα θύματα που είναι «τα νέα κορίτσια(sic)» συμπληρώνονται με την παραίνεση:

«“να αποφεύγουν βίαιους, επιθετικούς, δύστροπους, νάρκισσους και χειριστικούς άνδρες, καθώς και άτομα με έλλειμμα ενσυναίσθησης”. Ώστε λοιπόν, οι ρόλοι είναι μοιρασμένοι: Υπάρχουν άνδρες με αυτά τα χαρακτηριστικά (εκ γενετής;;) και κορίτσια που δεν προσέχουν αρκετά. Για ακόμα μια φορά αποθεώνεται η λογική της ατομικής ευθύνης (τα θύματα της ενδοοικογενειακής βίας παροτρύνονται να … απευθυνθούν στην οικογένειά τους!), στην λογική της απόσυρσης του κράτους από κάθε κοινωνική ευθύνη, με εξαίρεση τις στρατιωτικές δαπάνες και την καταστολή.

Αποσιωπούνται «εντέχνως» οι οικονομικοί και κοινωνικοί καταναγκασμοί που βιώνουν οι γυναίκες σε κάθε πλευρά της ζωής τους, που τις αφήνουν εκτεθειμένες, ανασφαλείς και απροστάτευτες απέναντι σε εκβιασμούς και κινδύνους. Τα αποκρουστικά φαινόμενα της πολύμορφης βίας κατά των γυναικών δεν γεννιούνται σε κοινωνικό “κενό”, φουντώνουν και τροφοδοτούνται από την αδικία του ίδιου του συστήματος! Οι σχέσεις των φύλων δεν είναι ρόλοι σε έμφυλο πλαίσιο, είναι κοινωνικές σχέσεις. Και οι γυναίκες εκτός από την ενδοοικογενειακή βία (και σε διαπλοκή με αυτήν) υφίστανται και βία εργασιακή, εξαιτίας των διαφορών στα δικαιώματα που δεν έχουν εκλείψει.

Αυτά δεν είναι τα μοναδικά επιστημονικά προβλήματα του σχολικού βιβλίου. Περαιτέρω διαβάζουμε ότι «Η κακοποίηση απευθύνεται σε αδύναμους (παιδιά, γυναίκες, ηλικιωμένους κτλ», σα να λέμε οι γυναίκες είναι το αδύναμο φύλο – μπαγιάτικα τετριμμένα στερεότυπα…, αλλά και αντιφάσεις («Βία χρησιμοποιούν οι αδύναμοι» - πρώτα μαθαίνουμε ότι η βία ασκείται σε αδύναμους και μετά ότι ασκείται από αδύναμους!. Αντιεπιστημονικές και έξω από κάθε ψυχολογική προσέγγιση θέσεις, όπως ότι «Η βίαιη συμπεριφορά συνδέεται με συμπλέγματα κατωτερότητας και διαταραχές προσωπικότητας»!! αναπαράγοντας απαράδεκτους ισχυρισμούς για ψυχοπάθειες εγγενείς σε άτομα έξω από κάθε κοινωνική αναφορά, έξω από τις σχέσεις μέσα στην κοινωνία.

Αφήνουμε για το τέλος τις γενικόλογες κοινοτυπίες και τις φράσεις κλισέ χωρίς σοβαρό περιεχόμενο («δεν μπορώ δεν υπάρχει, δεν θέλω υπάρχει»), λόγια «σοφίας» επιπέδου καφενείου…

Όλα τα παραπάνω δεν αποτελούν επιστημονικό λάθος. Είναι το φυσικό επακόλουθο της συνολικής αντεκπαιδευτικής πολιτικής του Υπουργείου.

Όταν το σχολικό βιβλίο ιδιωτικοποιείται, ο σκοταδισμός γίνεται εμπόρευμα. Το «θράσος» αυτού του περιεχομένου αναδεικνύει την αποσάθρωση κάθε έννοιας δημόσιου, επιστημονικού ελέγχου. Η κυβέρνηση, παραδίδοντας τη συγγραφή των σχολικών βιβλίων σε ομίλους φροντιστηρίων και εκδοτικών οίκων, αποποιήθηκε κάθε ουσιαστική ευθύνη ελέγχου. Όταν η εκπαίδευση μετατρέπει το σχολικό εγχειρίδιο σε προϊόν προς πώληση, το κριτήριο δεν είναι η παιδαγωγική συγκρότηση και η κοινωνική πρόοδος, αλλά η ταχύτητα, το χαμηλό κόστος και η εξυπηρέτηση των πιο συντηρητικών αντανακλαστικών του συστήματος. Εξασθενεί ο κρατικός, επιστημονικός έλεγχος, και αντικαθίσταται από την «επιλογή της αγοράς» που κανονικοποιεί τον σεξισμό και την υποτίμηση των γυναικών.

Αποτελεί μνημείο πολιτικής ειρωνείας και εμπαιγμού η διαφήμιση του «πολλαπλού βιβλίου» ως δήθεν πλουραλισμού και ελευθερίας επιλογής. Η πραγματικότητα τους διαψεύδει παταγωδώς: το «πολλαπλό» τους αποδεικνύεται απόλυτα «ενιαίο» και μονοδιάστατο στην οπισθοδρόμηση! Οι ιδιώτες τελικά ευθυγραμμίζονται μια χαρά με τους γενικούς ταξικούς σκοπούς του συστήματος, το πέρασμα συντηρητικών ιδεολογιών και μέσω αυτών, της πειθάρχησης και την προετοιμασία της νέας εργατικής βάρδιας για τις ανάγκες του κεφαλαίου. Αντί για σύγχρονη, επιστημονική γνώση, παράγουν μαζικά το ίδιο πατριαρχικό δηλητήριο. Το μόνο «πολλαπλό» στην όλη υπόθεση είναι τα κέρδη των ιδιωτών και τα πολλαπλά χτυπήματα στα δικαιώματα της νέας γενιάς.